کد خبر ۶۶۶۸۵۳
تعداد نظرات: ۲۳ نظر
تاریخ انتشار: ۰۹:۵۳ - ۱۸ ارديبهشت ۱۳۹۸ - 08 May 2019
فرزندان غالب مقامات یا در مدارس غیر انتفاعی درس می خوانند یا خاص و نمی دانند در مدارس دولتی چه خبر است.

عصر ایران؛ مهرداد خدیر- پخش نماهنگ «جنتلمن» با صدای خواننده ای به نام «ساسان» و مشهور به «ساسی» در چند مدرسه و رقص و آواز کودکان دبستانی با این نوا مدیران فرهنگی را نگران کرده است.

نایب رییس مجلس از وزیر آموزش و پرورش خواسته پاسخ دهد و او هم گفته کلیپ ها بی نام و نشان هستند و پلیس فتا به ما کمک کند تا ببینیم کجاست. وی در عین حال تصریح کرده است که دشمنان، هویت فرهنگی فرزندان ما را نشانه گرفته اند.

در نگاه بدبینانه و مطابق با قرائت اصول گرایان رادیکال که در هر اتفاقی ردی از توطئه می بینند یا می جویند و گمان می کنند دنیای امروز هیچ هم و غمی ندارد جز این که برای ما توطئه چینی کند این هم یک توطئه است و در راستای ترویج سند 2030 یونسکو که آموزش بدون ایدیولوژی را تبلیغ می کند.

از این رو مسؤولان باید از خواب غفلت بیدار شوند و تهاجم را جدی بگیرند و آموزش و پرورش را انقلابی کنند و لابد با دی جِی مربوطه برخورد کنند و از نمرۀ انضباط بچه دبستانی ها کم کنند و چون به جای نمره با توصیفاتی چون عالی و بسیار خوب وضعیت انضباط آنها مشخص می شود در توصیف مربوطه لحاظ کنند و اگر لازم شد و این بچه ها را پیدا کردند ببرند تلویزیون و به خطای خود اعتراف کنند. باشد که درس عبرتی باشد برای دیگران.

در نگاه خوش بینانه این بچه ها رقصیده اند. چون آهنگ، شاد است و طفل نوپا را هم به رقص می آورد. حزن انگیز بشنوند گریه می کنند.  شاد بشنوند می رقصند. سعدی می گوید « اُشتر به شعر عرب، در حالت است و طرب». یعنی شتر هم که سیمایی عبوس دارد از شعر عرب و ترانه به وجد و شور و سرور می آید چه رسد به انسان. بنابراین نه توطئه ای در کار است نه نفوذی. کاملا هم طبیعی است و تا فشار را برمی دارند معلم و محصل خودِ واقعی شان را بروز می دهند. در این نگاه جای نگرانی نیست. آهنگی پخش شده و چهار تا بچه رقصیده اند و اقتضای سن شان است و مردم این قدر گرفتاری و مشکل دارند که به این موضوع به چشم یک معضل نگاه نمی کنند و سررشته داران هم بهتر است وقت خود را صرف امور مهم تر کنند.

در نگاه واقع بینانه هرچند بعید نیست شیطنتی در کار باشد خاصه این که به عمد از الفاظی استفاده شده که واقعا و با هیچ منطق و در هیچ فرهنگی مناسب سن کودکان نیست اما چند واقعیت را نمی توان انکار کرد:

1. روزگاری بود که همین جناب «ساسان خان حیدری یافته» زیر زمینی می خواند و چون باریک اندام بود اسم خودش را گذاشته بود ساسی مانکن. حالا بی آن که نیاز به اخذ مجوز از ارشاد داشته باشد یا با ترس و لرز در ایران بخواند آن طرف دنیا می خواند و تنها در یکی از سایت های موسیقی 36 میلیون بار دانلود شده است. دوباره بخوانید: بله 36 میلیون بار!

به فرض که در هر مدرسه پاسبان بگذارید و مراقب باشید کسی خود را تکان ندهد یا ترانه شاد پخش نشود. این بچه ها در بیرون گوش می کنند.

اگر این را می دانند پس این گونه واکنش ها این تصور را ایجاد می کند که برای آقایان جلوۀ بیرونی مهم تر از باور درونی است.

در این نگاه اگرمثلا 30 دانشجوی دختر به اردو بروند و تنها 5 نفر آنان نماز بخوانند اما حجاب ظاهری شان مشکل نداشته باشد و در مسیرهم از رقص و آواز خبری نباشد بهتر از آن است که جلوۀ بیرونی شاد و شوخ و شنگ باشد ولی 20 نفر در مسیر نماز بخوانند.

منظور این است که دغدغۀ آقایان برداشت بیرونی است نه باور درونی. به همین خاطر است که ناظم مدرسه مدام در بلندگو می گوید در انظار دیگران آب ننوشید و غذا نخورید و بیش از تشویق به روزه داری نگران مشاهدۀ روزه خواری اند. مهم این است که صحنه مطابق آموزه های ایدیولوژیک جلوه کند.

2. در دهه 60 در مدرسه و خیابان و همه جا این سرود محمد گلریز شنیده می شد: از صلابت ملت و ارتش و سپاه ما/ جاودانه شد از فروغ ظفر پگاه ما....

اما آن زمان هم فضا این گونه اقتضا می کرد و هم هر کس در جیب و کیف خود یک رسانه نداشت و هژمونی از آن صدا وسیما بود. تازه آن نسل که صبح به صبح با این نوا بیدار می شد که « این پیروزی خجسته باد ...» آیا اکنون باب میل است؟ اگر قرار بود جواب بدهد جواب داده بود و ثمرات آن را می چیدید.

3. تقسیم مدارس به دولتی، هیأت امنایی دولتی، نمونۀ مردمی، غیر انتفاعی، تیزهوشان و خاص و شاید چند فقرۀ دیگر عملا یک نظام کاستی ( کاست +ی) را در آموزش و پرورش ایران حاکم کرده است.

فرزندان مقامات یا در مدارس غیر انتفاعی درس می خوانند یا خاص و نمی دانند در مدارس دولتی که غالب مدارس را تشکیل می دهند چه خبر است.

همین اصطلاح «خاص» قابل تأمل است. این که فرزندان شهید تحت حمایت حکومت باشند و به این منظور مدارس شاهد فعالیت کنند قابل قبول است و حق آنهاست. اما 31 سال پس از پایان جنگ بچه های 6 تا 18 سال نمی توانند فرزند شهید باشند مگر شهدای مدافع حرم یا موارد معدود دیگرکه مانند شهیدان جنگ هشت ساله پرشمار نیستند.

شاید گفته شود نوه یا برادر زاده یا منسوبان شهیدان هستند. این نیزاگر باشد قابل قبول است. اما اتفاق دیگری که رخ داده این است که برخی از این مدارس بیش از این که مدرسه شاهد باشند مدرسه «خاص» یا مدرسه آقازاده ها یا فرزندان مسؤولان شده اند که الزاما نسبتی هم با خانواده شهیدان ندارند.

ربط آن به ماجرای مورد بحث ما اما چیست؟ این است که دغدغۀ غالب آموزش و پرورش «تربیت نسل وفادار در مدرسه های خاص » است و در بخش های دیگر گرفتار دغدغۀ کنکور و نارضایتی های معیشتی معلمان و نیازهای اولیه اند و همین خاص و عام شدن این همه تفاوت ایجاد کرده است.

شخصا هر روز از کنار دو مدرسه عبور می کنم. اولی مدرسۀ هیأت امنایی دولتی که شماری از دختران دانش آموز پس از خروج، مقنعه ها را از سر به در می کنند و چندان به پوشش اجباری که از یونیفورم های مرسوم در تمام مدارس دنیا پوشیده تر است مقید نیستند. دومی اما یک مدرسۀ خاص است که بچه ها در بیرون هم چادر مشکی و مقنعه دارند و با سرویس های مختلف به منازل مننقل می شوند.

نتیجه این که خودتان خاص و عام کرده اید و چون در حال و هوای خاص ها هستید خیال می کنید عام ها هم این طوری اند. خطیب نماز جمعه هم از اصطلاح «مردم متدین» استفاده می کند. او نیز شهروندان را به دو دستۀ «متدین» و «غیر متدین» تقسیم می کند و اگر چه از دومی نام نمی برد اما مشخص است که دغدغۀ اولی را دارد.

استقبال از رواج پدیده ساسی مانکن در مدارس از شکست سانسور حکایت می کند. خود همین جوان متولد 1367 است و در همین آموزش و پرورش درس خوانده است.

تلاش برای تبدیل مدارس به مراکر تبلیغ و ترویج ایدیولوژی به این نتیجه انجامیده و در آن سو هم معلمان انگیزه ندارند. در مدارس دولتی بی علاقگی به حدی رسیده که به جای درس دادن مدام امتحان می گیرند تا بچه ها را از موضع سؤال کردن به پاسخ گفتن بکشانند و شنیده ام گاه برگه را به دست بچه های دیگر می دهند تا تصحیح کنند!

خودمانیم. اگر از این بچه ها که این ترانۀ شاد و متأسفانه با برخی الفاظ مستهجن را خواندند بپرسیم بهترین تجربۀ شما در سال تحصیلی جاری چه بوده آیا به همین اتفاق اشاره نمی کنند؟

ارسال به تلگرام
ارسال به دوستان
انتشار یافته: ۲۳
در انتظار بررسی: ۱۸
غیر قابل انتشار: ۰
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۱۹ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۸
65
110
کاش به جای اینهمه که در مورد ساسی مانکن تز میدادین در مورد بالارفتن دلار مینوشتین، همه خبرگزاری های خودشون رو زدن به اون راه
پاسخ ها
فرزاد
| Iran, Islamic Republic of |
۱۷:۲۵- ۱۳۹۸/۰۲/۱۸
چه ربطی داره؟
تو فقط دغدغه آن دلاره؟
اصلا بچه داری؟
نگرانی در مورد وضعیت تربیت بچه‌ها خیلی مهمترین تا قیمت دلار
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۲۰:۰۱- ۱۳۹۸/۰۲/۱۸
عزیزم هر چیزی جای خودش را داره و اتفاقا باید به این موارد هم بپردازند
ممنون عصر ایران مردمی
علی
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۳۱ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۸
14
133
نوشته های مهرداد خدیر را به خاطر نگاه متفاوتش دوست دارم و اینکه یاد میده از زاویه ی دیگری هم نگاه کنیم. مثلا این که یادمان بیاید در مدرسه های خاص الزامن بچه های شهید درس نمی خونند و مسئولین بچه هاشون را اونجا می گذارند که شنیدم کیفیت تحصیلیش هم بالاست. هر سوژه یی بهانه یی است برای این نویسنده تا یک دریچه ی جدید به روی ما باز کند. ممنونم به سهم خودم...
پاسخ ها
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۰:۴۱- ۱۳۹۸/۰۲/۱۸
الزامن یا الزاماً؟
بیخود نیست که دوست دار این نویسنده ای
عصر ایران برخی از دوستان و حتی روزنامه نگاران شاخص به جای تنوین به عمد از حرف «ن» استفاده می کنند و همان طور که «حتی» یا «مجتبی» را «حتا» یا «مجتبا» می نویسند «الزاما» را هم « الزامن» می نویسند. به نظر ما البته بهتر است اگر با تنوین موافق نیستیم از کلمه تنوین دار استفاده نکنیم وبه عنوان نمونه به جای « واقعا» بنویسیم « در واقع».
ناشناس
| Switzerland |
۱۸:۴۹- ۱۳۹۸/۰۲/۱۸
یکی به من که سالها خارج بودم درست و واضح بگوید به سر مردم کشور من چه آمده است؟ حتی عصر ایران بگوید چرا با تنوین مخالف است؟!!! کلا مردم با خودشان و حتی ادبیات فارسی که قرن‌ها و سالها در ساخت آن شریک بودند چه کردند. حمزه و تنوین و حتی الف مخصوره چه گناهی دارند و داشته اند که قرن‌ها ادبیات ما را ساختند و حالا مغضوب شده اند!!!!
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۹:۰۵- ۱۳۹۸/۰۲/۱۸
امضای آقای خدیر که پای مطلب باشد ، خودمان را جمع و جور میکنیم و دقیق میخوانیم.واقعا اگر جوان است خدا عمرش دهد اگر نه خدای حفظش کند.چقدر متفاوت است نگاه این مرد.دست و قلمش را میبوسیم
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۴۳ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۸
6
58
هفته پیش دخترم با مدرسه به پارک بانوان رفته بود. اینقدر این اهنگ را از بلندگوهای انجا پخش کرده بودند که دخترم که برای اولین بار بود که میشنید حفظ کرده بود.
میگفت به جای بدش که میرسید همه شلوغ میکردند که این الفاظ را کسی نشنود.
نکته دیگر هفته پیش یک کودک افغان 7 ساله را در حومه تهران مشاهده کردم که همه شعر را میخواند
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۵۱ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۸
12
94
باور کنید خود سانسی مانکنم این اهنگشو اونقدری که بعضیا جدی گرفتن جدی نگرفته ظاهرا قرار نیست تموم شه این موضوع بی اهمیت جشن مساوی با اهنگ شادهمین
ناشناس
United States
۱۱:۵۶ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۸
4
67
خجسته باد این مبارک بهار !
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۳۷ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۸
5
21
من خودم معلمم این آهتگو امروز از محل کار تا خونه پلی کردم کلی هم کیف کردم بچه که بماند
ناشناس
Netherlands
۱۵:۵۶ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۸
2
8
در این موارد بهتر است کمی از موضوع فاصله بگیریم و جریان جامعه را از دور ببینیم. واقعیتی که با این طرز نگاه برای من آشکار می شود این است که جامعه ما به سرعت در حال تغییر است و از نگاه ایدویولوژیک به مسایل در حال دور شدن است. چه من دوست داشته باشم یا نه. این جهت گیری کلی دنیاست و ایران نیز مانند اغلب کشورهای در حال توسعه در این مرحله قرار دارند. به نظر اجتناب ناپذیر است. باید پذیرفت و خود را برای آن آماده کرد.
آماده کردن البته با رفتار سلبی متفاوت است. باید به دنبال اصول اخلاقی جایگزین بود (در خلا ناگزیری که ایجاد خواهد شد). باید زمینه را آماده کرد که کودکان و نوجوانان در این مرحله گذر آسیب نبینند و قربانی نشوند. باید مراقب بود نه از جنبه مذهبی بلکه از جنبه آسیب های اجتماعی.
بدترین اشتباه این است که خودمان را گول بزنیم. جریان جامعه را به درستی نبینیم. سعی کنیم جامعه را به قالبی که دوست داریم بریزیم. جامعه مثل ژله نیست که در قالبی که دوست داریم بریزیم. جامعه مثل درخت است. زنده و متغیر و در حال رشد. این درخت آن میوه ای که یک عده دوست دارند را نخواهد داد. این درخت به سمت نور خواهد رفت.
مرضیه
Iran, Islamic Republic of
۱۶:۱۵ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۸
5
5
اولین بار که یه مقاله از جناب آقای خدیر رو میخونم و باهاش کااااملا موافقم.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۷:۴۹ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۸
10
9
مقاله و تحلیلو ول کن حالا پاشو قرش بده سکسی !!!
شادمهر
Iran, Islamic Republic of
۱۸:۳۰ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۸
2
9
گیرم پدر تو بود فاضل. از فضل پدر تو را چه حاصل
مگر همه ی فرزندان شهید مانند پدرانشان متعهد و وطن پرست هستند که بخواهند که فضل پدر حاصل کنند.!؟!؟پدر بنده هم در جنگ بوده حتی از حقوقش درصدی اختصاص میداده ولی به هیچ وجه به دنبال ایثارگری و....نبود.پس لطفا به مقوله شهید و فرزند شهید و سهمیه باید رک و بی پرده صحبت کنیم
مهدی
United Kingdom
۱۹:۵۰ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۸
1
6
دوست عزیز، آقای مهرداد خدیر، تحلیلی که نوشتی قابل تامٌل و بررسی است، امیدوارم مسئولین فرصت کنند و به ریشه‌یابی مسائل و مشگلات تعلیم و تربیتی مدارس بپردازند، شاید اتفاق رخ داده در بعضی مدارس موجب پیشرفت و اعتلای فرهنگی و عقیدتی دانش‌آموزان شود.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۲۰:۰۱ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۸
19
1
نویسنده ی محترم! شما یا خوابی، یا خودتو زدی به خواب. اگه خواب باشی، میشه بیدارت کرد. اما وای به اون روزی که خودتو به خواب زده باشی.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۲۱:۳۳ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۸
2
15
تا وقتی بساط مدارس غیر انتفاعی و نمونه مردمی و خاص و ... بر چیده نشود و فرزندان مسئولین هم مثل سایرین در همین مدارس باشند اوضاع درست نمی شود.
سلمان
Iran, Islamic Republic of
۰۹:۰۱ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۹
4
10
لطف کنید از قیمت شکر، ماکارونی، گوشت، دلار، تن ماهی، قند، شکر و ... برامون بگید تا ساسی!!!؟!!؟؟!!!!!؟؟؟؟؟؟؟؟!؟!
بهنام
Iran, Islamic Republic of
۱۲:۳۶ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۹
3
10
خدایی اینم دغدغه است؟ چرا به فکر معیشت معلمان نیستند که ناراضی بودن آنها باعث نابودی نسلها خواهد بود. آیا سوال اصلی نباید این باشه که چه کسانی مسائل را عامدانه اشتباه طرح میکنند؟ موزیک و تحرک مهمتره یا حقوق فرهنگیان محترم؟
علی
Iran, Islamic Republic of
۱۲:۵۸ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۹
1
9
مسئولین ما تخصص وافر در سلبریتی پروری دارند.یعنی اگه استار باکس با حضرات تو ایران قرارداد می بست تبلیغی که اینا براش می کردن از تبلیغ توی فیلم game of thrones بیشنر نمود پیدا می کرد.
ساسی مانکن اینقدر معروف نبود ولی حالا شد سلبریتی
زهرا
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۵۱ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۹
0
8
حس می کنم اصل حرف آقای خدیر رو دوستان متوجه نشدن. به نظرم اصل حرف ایشون تو این مقاله طبقاتی شدن اموزش و پرورش باشه و این که مسولین بچه هاشون رو میذارن یا مدرسه مذهبی یا خاص یا غیر انتفاعی و خبر ندارن جاهای دیگه چه خبره و بحث شون درباره ی مدرسه ی خاص به نظرم خیلی جالبه
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۰۵ - ۱۳۹۸/۰۲/۱۹
3
8
مردم متدین ، مردم انقلابی ، مردم بصیر ،
ماجرا از این قرار است که اگر نسل قبل ، مراعات ظاهر می کردند و با وجود ماهواره و ویدئو در منزل ، و آهنگ های لس آنجلسی در ماشین ، بازهم صدایش را در نمی آوردند ،
اما پدر و مادرهای جدید که خود متولدین دهه پنجاه و شصت هستند ، دلیلی نمی بینند برای این ریاکاری ، فرزندانشان هم قطعا دنباله روی والدین خواهند بود نه تلوزیون و مدرسه ،

مهم ترین دلیل بدحجابی همین است ،
اگر یک دختر جوان رعایت حجاب نمی کند ، از سوی خانواده اش حمایت می شود ، و این سوال را به وجود می آورد که وقتی اولیای این دختر به پوشش و رفتارش راضی هستند ، آیا یک غریبه آنهم با لحن و رفتار بد می تواند وی را مجبور به پوشش رسمی کند ؟
پربازدید ها
علم و فناوری