کد خبر ۶۹۴۴۵۱
تعداد نظرات: ۶ نظر
تاریخ انتشار: ۱۱:۵۹ - ۲۸ مهر ۱۳۹۸ - 20 October 2019
درباره یکی از تکان‌دهنده‌ترین عکس‌های جهان
این دختر اسمش ترسکا بود. اهل لهستان. در جنگ‌جهانی دوم و بعد از بمباران ارتش نازی، خانه‌شان ویران و خودش هم زخمی شد.

عصرایران، احسان محمدی – این دختر اسمش ترسکا بود. اهل لهستان. در جنگ‌جهانی دوم و بعد از بمباران ارتش نازی، خانه‌شان ویران و خودش هم زخمی شد. تراسکای چهارساله و خواهر۱۴ساله‌اش جادویگا، سه هفته در تلاش بودند تا با پای پیاده به جای امنی برسند. زخمی، ترسیده و گرسنه.

سه‌سال بعد از جنگ وقتی در یک مدرسه نگهداری کودکان بازمانده از جنگ، از او خواستند «خانه» را نقاشی کند، این خط‌خطی‌ها را کشید. خانه در ذهن هفت‌ساله او یعنی این خطوط درهم برهم و پیچیده. دیوید سیمور این عکس را گرفت و به نمادی از جنگ جهانی دوم تبدیل شد.

جنگ برای تراسکا هیچوقت تمام نشد. وقتی در میانه سی‌سالگی بود در آسایشگاه به طرز غم‌انگیزی مُرد: در حین خوردن تکه‌ای سوسیس که از یک بیمار دیگر دزدیده بود دچار خفگی شد.

بچه ها را با خودمان به جنگ نبریم

در دو هفته گذشته دهها و صدها عکس و ویدئو از عملیات نظامی ترکیه علیه کردهای سوریه در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد. بسیاری از ما که حتی صدای آن گلوله‌ها را نمی‌شنیدیم هم با دیدن صحنه‌های رنج‌آور زنان و کودکان گریان و ترس‌خورده، زخمی شدیم. گیرم که خونش را ندیدیم اما روحمان جراحت برداشت.

ما که در خاورمیانه زندگی می‌کنیم و «جنگ» کلیدواژه آشنایی برایمان است هم به آن عادت نمی‌کنیم. اصلاً مگر می‌شود به مرگ و خون خو کرد؟ می‌گویند یکی از رسالت‌های هر نسلی این است که نسل بعد از خود را شادمان‌تر و در آرامش بیشتری بزرگ کند. یعنی برایشان دنیای امن‌تری بسازد.

این روزها جنگ فقط در میدان های مبارزه و پشت خاکریزها نیست، در گوشی‌های تلفن همراه هم گلوله شلیک می‌شود، آدم کشته می‌شود، اینجا را هم برای بچه‌ها امن کنیم. قرار نیست آنها را در گلخانه بار بیاوریم اما لزومی ندارد یک کودک چنین تصاویری را ببیند. بچه‌ها چریک نیستند، مبارز نیستند، سلحشور عرصه نبرد نیستند، فقط بچه‌اند.

به اسم آشنایی کودک با تکنولوژی، تفریح بخشیدن یا دست به سرکردن، آنها را در فضای مجازی رها نکنیم. گلوله می‌خورند، زخمی می‌شوند و بعد ممکن است مثل تراسکا، خط‌های بی‌معنی بر دیوار روحشان بکشند.

این فقط فضای مجازی نیست که پر از گلوله و خون شده، بخش‌های خبری تلویزیون هم خون‌چکان هستند. گاهی برای همدردی با قربانیان و نکوهش عمل حمله‌وران، صحنه‌هایی در تلویزیون پخش می‌شود که قلب بزرگسالان را هم متلاشی می‌کند چه رسد به کودکی که هنوز فرق میان دوست و دشمن را نمی‌داند، ایدئولوژی نمی‌فهمد و کاری به نبردهای سیاسی ندارد.

نگران آگاهی بچه ها نباشیم. خیلی زود بزرگ می‌شوند و دنیا هم به این جنونش آنقدر ادامه می‌دهد تا آنها هم اندازه کافی خشم و خون و جنگ و گلوله ببینند. اما فعلاً مهمترین وظیفه ما این است که در خانه‌هایمان سنگر بسازیم تا بچه‌ها گلوله نخورند. از گلوله‌هایی که در فضای مجازی شلیک می‌شوند زخمی نشوند، از ترکش‌هایی که از تلویزیون به سمت آنها روانه می‌شود ... به چشم‌های تراسکا و خط خطی‌هایش نگاه کنید. خانه این است؟

ارسال به تلگرام
ارسال به دوستان
انتشار یافته: ۶
در انتظار بررسی: ۱۹
غیر قابل انتشار: ۰
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۲:۰۴ - ۱۳۹۸/۰۷/۲۸
0
29
چقدر ترسناکه.ترسناکترین عکس از جنگ
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۲:۳۵ - ۱۳۹۸/۰۷/۲۸
1
18
کی از رسالت‌های هر نسلی این است که نسل بعد از خود را شادمان‌تر و در آرامش بیشتری بزرگ کند. یعنی برایشان دنیای امن‌تری بسازد.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۲:۳۶ - ۱۳۹۸/۰۷/۲۸
0
45
چند روز پیش دخترم که کلاس چهارم درس می خونه ازم معنی تحریم رو پرسید چون تو کلاس،معلمشون گفته بود ما تحریم هستیم کاغذ دفترتون رو اسراف نکنید .از من می پرسید تحریم چیه ؟-کی و برای چی ما رو تحریم کردن؟خیلی برام سخت بود جوابش رو بدم خیلی دلم سوخت که تو این سن باید فکرش درگیر تحریم بشه
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۲:۴۰ - ۱۳۹۸/۰۷/۲۸
0
44
ممنون نویسنده بزرگوار. پریشب داشتم دنبال یه برنامه تو تلویزیون میگشتم تا اینکه رسیدم کانال شادی نسیم. پسر چهار ساله من کنار نشسته بود و داشت نقاشی میکشید. اولین صحنه گریه یه پسر بچه بود که گروگتن گرفته شده بود و چاقو زیرگلوش بود. پسرم با صدای گریه حواسش رفت به تلویزیون و این صحنه رو دید و ترسید گفت بابا این آقاهه چرا چاقو تودستشه!!؟ فقط فرصت کردم کانالو عوض کنم و طفره برم و بگم حواسم یه تلویزیون نبود. بابا گند زدن به تلویزیون. ساعت پخش برنامه های خشن قبل ساعت 10 شب نیست. همه جای دنیا زمان پخش برنامه ها تعریف شده است.
محسن
Iran, Islamic Republic of
۱۲:۴۱ - ۱۳۹۸/۰۷/۲۸
1
28
دستت طلا آقاي محمدي
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۳۵ - ۱۳۹۸/۰۷/۲۸
1
43
فقط جنگ نیست که مایلیم بچه ها را هم درگیر کنیم. فرهنگ ما پر از چنین چالشهایی احمقانه است. تا چند سال قبل، پدر، فرزند خردسال اش را ساعت 6 صبح بیدار می کرد تا به مراسم اعدام با جرثقیل بطور زنده برساند! ضمناً بچه را روی شانه اش می گذاشت تا خوب ببیند! از این مثالها خودتان زیاد دارید.
پربازدید ها
علم و فناوری