تاریخ:
دفاع ترامپ از توافق با ایران: آدمهای احمق این توافق را نمیخواهند 
درس پنجاه و چهار
خیانت به مردم با فوتبال!
آیا همه خارجیها از برانکو و شفر تا استراماچونی و ... کلاهبردار هستند و آنقدر زیرک که میتوانند به راحتی بخش حقوقی باشگاههای ما را در هنگام عقد قرارداد فریب دهند؟ یا در شل بستن قراردادها منافعی هست که ما از آن خبر نداریم؟
عصرایران؛احسان محمدی- هنوز خبر محکومیت یک میلیون یورویی پرسپولیس به واسطه پرونده برانکو داغ بود که استقلالیها هم محکوم به پرداخت 550 هزار دلار به وینفرد شفر مربی سابقشان شدند.
این خبرها در فوتبال ایران کوتاه و تکراری هستند. اول شکایت بازیکنان و مربیان خارجی، بعد انکار مدیران ایرانی، بازی با روان هواداران، بعد محکومیت در دادگاه، بعد عدم پرداخت بدهی، بعد تهدید به کسر امتیاز تیم در لیگ یا کنار گذاشته شدن از رقابتهای آسیایی، بعد اعتراض هواداران، بعد پرداخت بدهی و ...
سیکلی معیوب و تکرار شونده در ورزشی که میلیون ها هوادار دارد و اغلب تنها دلخوشی مردم است پایانی ندارد و نکته دردناک این است که گرچه مدیران به نام و نشان و پول و گاهی محبوبیت میرسند اما همه هزینهها از جیب مردم میشود.
هر مدیرعاملی در پرسپولیس و استقلال سر کار میآید، ابتدا از مدیرعامل قبلی در رسانهها گله میکند که تیم را با انبوهی از بدهی به او تحویل داده و بعد خودش همان راه را میرود و با شکایتهای متعدد و بدهی به دیگری میسپارد و هزینه این مدیریت ناکارآمد باز هم از جیب مردم پرداخت میشود.
در روزهایی که ماسک و ژل بهداشتی در دسترس مردم نیست و کادر درمانی بسیاری از بیمارستانها فغان میکنند که به حداقل تجهیزات نیازمند هستند خبر محکومیت دو باشگاه پرسپولیس و استقلال به پرداخت یک میلیون یورو و همچنین 550 هزار دلار تلختر و گزندهتر از هر زمان دیگری است. چون آن هم باید از جیب مردمی پرداخت شود که برای زنده ماندن ماسک و دستکش هم ندارند!
آماری در دو سال پیش نشان میدهد که در بخش حقوقی فیفا وقتی ایران دارای بیشتر از 70 پرونده بود، ژاپنیها تنها یک پرونده حقوقی داشتند. این در حالیست که تعداد بازیکن، مربی، مشاور و ... خارجی در کشور ژاپن چندین برابر ایران است. اما چرا این اتفاق مدام برای ما رخ میدهد؟ چرا هر بازیکن و مربی خارجی که میآید با شکایت و دلخوری از ایران میرود و ضمن اینکه نام و اعتبار کشور در رسانههای بینالمللی مخدوش میشود، در نهایت هزینه سنگینی را به مردم تحمیل میکند؟
آیا باور کنیم مدیران ایرانی و مشاوران آنها قرارداد بستن نمیدانند؟ آیا آنها وقتی برای خرید ملک و ماشین شخصی اقدام میکنند هم تا این اندازه قراردادها را بد، پر خطا و اصطلاحاً پر سوراخ میبندند یا اینجا چون قرار نیست از جیب خودشان هزینه کنند به جزئیات دقت نمیکنند و در نهایت محکوم میشویم؟
آیا همه خارجیها از برانکو و شفر تا استراماچونی و ... کلاهبردار هستند و آنقدر زیرک که میتوانند به راحتی بخش حقوقی باشگاههای ما را در هنگام عقد قرارداد فریب دهند؟ یا در شل بستن قراردادها منافعی هست که ما از آن خبر نداریم؟
پاسخ به این سوالها شاید بتواند جلوی خسارت های آتی را بگیرد، اما گمان می کنید ارادهای واقعی برای متوقف کردن این شکایتها وجود دارد؟
لینک کوتاه: کپی لینک
روزنامه اطلاعات: هدف آمریکا از امضای تفاهمنامه با ایران، پایان اختلاف نیست زنان و تغییر چهرۀ هواداران فوتبال یک نشانه در پیری که مرگ را پیشبینی میکند مغز ما برای این همه خبر بد طراحی نشده است! روزنامه خراسان: مراقب باشید در مذاکرات ژنو، ترامپ یا ونس با مقامات ایرانی عکس یادگاری نگیرند گوشی تاشو کمودور؛ وقتی موبایل قرار است شما را از فضای مجازی دور کند(+عکس) قلیانکشی در حیاط یک خانه روستایی در نزدیک مشهد؛ 125 سال قبل (عکس) ۵ باور اشتباه درباره گیربکس دستی که باید فراموش کنید چرا قند خون دیابتیها در گرما از کنترل خارج میشود؟ سیاره نهم واقعیت دارد؟ کشف جدید در لبه منظومه شمسی معمای را پیچیدهتر کرد ناو پهپادبر «رنو» رونمایی شد! (+عکس) رد پای یک پیشداوری در مغز / چرا با بعضی افراد راحتتر معاشرت میکنیم؟ مردم کدام کشورها کمترین میزان «کلسترول» را دارند؟ راز پیشگیری از زوال عقل و آلزایمر در این ویتامین نهفته است ترامپ هنگام ورود به نشست گروه 7: سلام، رئیس منم! (خنده حضار)