تاریخ:
خلاصه بازی پاریسنژرمن - آرسنال 
درس چهل و شش
حکیم حلیم؛ خاموشی مفسر آفتاب در هنگامۀ غوغای مدعیان کممایه یا پربودجه
در روزگار کرونایی و در عصری که بزرگان در کنج کتابخانه ها فراموش و خاموش میشوند جای این افسوس هست که چرا نهادهای پربودجه که خود غالبا ثمری هم ندارند این درختان مثمر را به نسلهای بعد نمیشناسانند؟
سید محمد مهدی حسینی دورود*
در روزگار کرونایی و در عصری که بزرگان در کنج کتابخانهها و خانهها فراموش و خاموش میشوند و مظلومانه و غریبانه دنیا را ترک میکنند، ستارههای دروغین و مدعیان پُرگو یا «مشهور به شهرت»، هر دم و بازدم، در رسانههای مجازی و حقیقی، خویشتنِ کممایهشان را تا آنسویِ زمین پرتاب میکنند.
آری، در عصر جاهلیت اُخری، استاد، علامه محمد رضا حکیمی- متواضع، صبور، فکور، دقیق، عمیق و منصف که اکسیر حیات واقعی را یافته بود اما به جای عافیت جویی دغدغۀ عدالت داشت و « منهای فقر» را فریاد میکرد، هم میرود. مرگ، البته حق است و مردان خدا لحظۀ دیدار را انتظار میکشند اما درد این است که چرا بسیاری نمیشناسندشان؟
چرا نسل سوم و چهارم انقلاب مفسر "آفتاب" را نمیشناسند ولی فلان مانکنِ با ترکیبی از پلاستیک و پروتز و مقداری پوست وگوشتِ عاریهای وچربی و موی جا به جاشده را به خوبی میشناسند؟
شورایِ عالی انقلابِ فرهنگیِ ما و اینهمه نهادهایِ تحقیقاتی وپژوهشی علمی فرهنگی کجایند؟
این همه دستگاه و نهادهایِ پر ادا و افاده و برخوردار از بودجه و ساختمان که بعضا حتی به اندازه یک دفتر تلفن هم کارایی نداشته و ندارند دست کم می توانستند و می توانند اگر خود هنری ندارند وسیلۀ ارتباط علماء و فضلاء وعرفاء با نسل های بعدی شوند اما از همین هم مضایقه می کنند یا در حال و هوای دیگری هستند.
به راستی این بسیار موسسات و نهادها که همگی از بودجه های دولتی وحکومتی ارتزاق می کنند چه ثمره ای دارند و حکیم حلیم - مرحوم استاد حکیمی- بی بودجه و رانت و تبلیغ و حمایت این همه بنیادها و نهادها- چه ثمرات و برکاتی داشت؟
نویسندۀ این سطور به لطف خداوند و به برکت نام و حریم امام (ره) تماس ها و گفت و گوهای متعدی با استاد محمد رضا حکیمی را داشتم و هر بار -چه لحظاتی که حال صحبت کردن نداشت و چه آن وقت که سرحال و با نشاط بود- نکتهای از او می آموختم و پاکی وصداقتش را می ستودم.
برای روحِ بلند او از درگاه حضرت حق جلَ وعلا رحمت واسعه وعلو درجات و برای خود و امثال خود شعور و فهم و قدرشناسی، از عالمان و عارفان وحکیمانی همچون استاد، علامه، محمد رضا حکیمی - که دیده نمی شوند، چه برسد به فهمیده شدن- مسئلت دارم.
صبر بسیار بباید پدر پیر فلک را
تا دگر
مادرِگیتی، چو تو فرزند بزاید...
----------------------------------------------------
* دینپژوه و عضو تحریریۀ نشریۀ «حریم امام»
لینک کوتاه: کپی لینک
ماهوارههایی که حملات هوایی را از فضا شناسایی میکنند چقدر طول میکشد “خورشید” یک بار بچرخد؟ این نماد طراحی آرت دکو را در آمریکا اوراق کردند! (+عکس) عامل زوال عقل و آلزایمر، «ترافیک پروتئین» است روح در کالبد بتن؛ تضاد شگفت انگیز معماری بروتالیسم و زندگی در اتحاد جماهیر شوروی ادگار مورن جامعهشناس و فیلسوف بزرگ فرانسوی در ۱۰۴ سالگی درگذشت پیشبینی ۱۵ اقتصاد بزرگ جهان در سال ۲۰۳۱ (+ اینفوگرافیک) کیهان: مسئولان کشور تاخیر فاز دارند سوال های «تنگه هرمزی» کیهان از دولت، سپاه و مجلس چرا زمان در کودکی کندتر میگذرد؟/ بررسی درک زمان در مغز انسان ارسال پیش نویس توافق از آمریکا به ایران افشاگری نماینده مجلس: روسیه و چین تصور میکردند رژیم ایران تغییر میکند سیاست متفاوت عمان در برابر تهدید ترامپ برای «منفجر کردن» اسرائیل هیوم: موساد پشت تمام اقدامات براندازی در ایران بود روزنامه اطلاعات: گران کردن قیمت انرژی در شرایط جنگ و تحریم به گسترش فقر می انجامد