چرا «حکیمی» در سال 88 جایزۀ جشنوارۀ فارابی را نپذیرفت؟

  عصر ایران- برای آشنایی با خلق و خوی استاد فقید محمدرضا حکیمی و تأکید بر این‌که به جای ظواهر بر عدالت و انسان تأکید داشت، جدای آثار ونظرها بهترین گواه، امتناع او از پذیرش جایزۀ جشنوارۀ فارابی در آبان سال 88 است به شرحی که خود در نامه‌ای آورد:

  باسمه ‌الحکیم

  اطلاع یافتم که به عنوان یکی از برگزیدگان جشنواره فارابی انتخاب شده‌ام. ضمن سپاس‌گزاری از اظهار لطف داوران، به استحضار می‌رساند که اینجانب در جشنواره‌ها حضور نمی‌یابد. در جشنواره اخیر نیز حضور نیافته و جایزه‌ای دریافت نکرده است.

  همان‌گونه که پیش‌تر هم یادآور شده‌ام، بار دیگر تاکید می‌کنم که تا هنگامی که در جامعۀ ما فقر و محرومیت مرئی ونامرئی بیداد می‌کند، برگزاری چنین جشنواره‌هایی، از نظر اینجانب در اولویت نیست.

  در این جشنواره از فاضلان و استادانی، به نام خدمت 50 ساله به علوم انسانی تجلیل شده است. پرسش این است آیا این علوم برای ثبت در کتاب‌ها و در دنیای ذهنیت است یا برای خدمت به انسان و حفظ حقوق انسان و پاسداری از کرامت انسان است در واقعیت خارجی و عینیت؟ نصاب مقام انسان در معیشت و زندگی به منظور رشد متعالی، رسیدن به اقامه «قسط قرآنی» در حیات اقتصادی است (لیقوم الناس بالقسط) و برخوردار بودن انسان‌ها از حیثیت و کرامت و آزادی در حیات اجتماعی و سیاسی (ولقد کر منا بنی آدم).

  آری، باید بکوشیم تا جامعه ما چنان نباشد که درباره‌اش بتوان گفت: «از دو مفهوم انسان و انسانیت، اولی در کوچه‌ها سرگردان است و دومی در کتاب‌ها».

تارت کشک بادمجان؛ پیش‌غذایی خلاقانه و لذیذ

بیشتر بخوانید:

حکیم حلیم؛ خاموشی مفسر آفتاب در هنگامۀ غوغای مدعیان کم‌مایه یا پر‌بودجه

تماشاخانه

«نبرد آوسترلیتز» حیله بزرگ ناپلئون که یک سپاه را روی دریاچه غرق کرد

ایران من ؛ از دل تاریخی کهن تا حال ایران امروز ما

فیلم های دیگر