چه کسی جنبش سبز ایران را هدایت می کند ؟

عصر ایران – مجله تخصصی فارن پالسی (سیاست خارجی ) آمرکا در گزارشی به تحلیل جنبش اعتراضی کنونی در ایران پرداخته است .

به گزارش عصر ایران ، در این گزارش با توجه به انتظارات و خواست های جنبش اعتراضی و رهبران داخلی  این جنبش می نویسد : " رهبران جنبش اعتراضی سبز در ایران ( موسوی ، کروبی و خاتمی )  از میان 3 تن از یاران نزدیک آیت الله خمینی رهبر فقید ایران و وفادار به چارچوب نظام جمهوری اسلامی هستند . با این وجود بیشتر علاقه مندان و هواداران جوان جنبش سبز که از نسل جدید هستند تقیدی به چارچوب حکومت ندارند و به دنبال تحقق آرمان های خود هستند .

در ادامه این مطلب آمده است : " علی رغم اینکه موسوی ، کروبی و خاتمی امروز به عنوان جبهه اصلاح طلبان و میانه روها شناخته می شوند اما این 3 تن از نزدیک ترین و وفادار ترین یاران رهبر فقید ایران ( امام خمینی ) هستند . بنابراین اگر مثلا موسوی به ریاست جمهوری ایران می رسید او چالش سیاسی خاصی برای سیستم حکومتی ایران به حساب نمی آمد . اگر موسوی به قدرت می رسید تلاش می کرد تا بحران های سیاسی و اقتصادی داخلی و خارجی جمهوری اسلامی را با تغییرات اندک در سیاست های دولت احمدی نژاد مهار کند . .. به عبارت بهتر دولت موسوی تغییر چندانی در سیاست اتمی یا سیاست منطقه ای ایران نمی داد و اساساً تعیین این سیاست ها از اختیرات رهبری نظام است نه رییس جمهوری ".

فارن پالسی در ادامه درباره رهبری جنبش سبز می نویسد : " واقعیت این است که هیچ کدام از آقایان موسوی ، خاتمی و کروبی قبل از انتخابات فکراین را هم  نمی کردند که پس از انتخابات 22 خرداد وارث یک جنبش عظیم اعتراضی داخلی علیه دولت احمدی نژاد خواهند شد . بنابراین این 3 رهبر جنبش سبز کمترین میزان نقش را در سازماندهی و هدایت جنبش اعتراضی موجود در ایران دارند . ... رهبری سمبلیک جنبش سبز کنونی ناخواسته در اختیار مهندس موسوی قرار گرفته است و کروبی و خاتمی در کنار موسوی به عنوان دو رهبر دیگر مطرح هستند . سازماندهی خاصی برای تظاهرات و اعتراضات خیابانی علیه دولت از مرکز خاصی به انجام نمی رسد و رهبری و سازماندهی حرکت مردم معترض از سوی شبکه ای عظیم از جنبش های اجتماعی گوناگون و ابزار های رسانه ای – اینترنتی آنها است ".

در ادامه این مطلب ادعا شده است که مردم معترض خواست هایی به مراتب رادیکال تر از خواست های موسوی و کروبی دارند و از این پدیده تحت عنوان شکاف میان انتظارات و خواست های مردم معترض با رهبران داخلی جنبش سبز نام برده شده است .

برای اثبات این موضوع طرح برخی از شعارها از جمله شعار " نه غزه ، نه لبنان ، جانم فدای ایران " از سوی هواداران جنبش سبز به عنوان شاهدی بر این مدعا نام برده شده است و مخالفت های موسوی و کروبی با طرح این قبیل شعارها به عنوان مصادیقی از شکاف موجود بین خواست های هواداران جنبش سبز با رهبران جنبش ذکر شده است .