کسی با دختران دوچرخه‌ سوار قرارداد نمی‌بندد!

لیگ برتر دوچرخه‌سواری زنان مورد اعتراض ورزشکاران است و فعلا در قدم اول قرار است صاحب قرارداد رسمی شود.

 

به گزارش ایسنا، لیگ برتر دوچرخه‌سواری زنان چند هفته پیش برگزار شد و تعداد زیادی از رکابزنان شاخص در یک تصمیم جمعی در لیگ شرکت نکردند. آنها مبلغ پایین قراردادها و متعهد نبودن باشگاه‌ها به پرداخت قراردادهای ناچیز را دلیل بر این تصمیم جمعی خود عنوان کردند. با توجه به اینکه لیگ در خلال بازی‌های آسیایی هانگژو برگزار شد شاید این اتفاق از نگاه‌ها دور ماند اما دختران دوچرخه‌سوار همچنان پیگیر بهبود وضعیت لیگ هستند. 

 

 مائده نظری رکابزن ملی پوش ایران جلسه‌ای را با مسئولان فدراسیون داشت تا خواسته‌های دختران دوچرخه سوار را برای رئیس فدراسیون بازگو کند. 

مائده نظری در گفتگو با ایسنا در پاسخ به این پرسش که در جلسه‌ با مسئولان فدراسیون، چه اقداماتی برای حل مشکلات دختران دوچرخه سوار در لیگ برتر اتخاذ شد؟ بیان کرد: ما نامه‌ای را تنظیم کرده بودیم که به امضای دوچرخه‌سواران خانم رسیده بود و من نامه را به رییس فدراسیون دوچرخه سواری تحویل دادم. رییس فدراسیون اعلام کرد از مشکلات اطلاع دارد و همان موقع به هیات‌های استانی و باشگاه‌ها دستور داد، حتما باید قرارداد رسمی با ورزشکاران امضا کنند و یک نسخه از آن قراردادها را در اختیار فدراسیون قرار دهند.

 

پیش از این ما قرارداد خاصی نداشتیم و بیشتر توافق بین دوچرخه سوار و باشگاه به صورت شفاهی بود و بر سر یک مبلغی به توافق می‌رسیدند. ۱۰ سال رکاب می‌زنم اما تاکنون هیچ موقع قرارداد رسمی با باشگاهی نداشته‌ام و همه به صورت شفاهی بوده است. سال گذشته مشکلاتی را با باشگاه خود برای گرفتن پولمان داشتیم. ما اعتراض کردیم و قرار شد از این پس قرارداد رسمی و قانونی وجود داشته باشد. 

او در مورد اینکه وضعیت قراردادها و حضور تیم‌ها در لیگ بانوان بهتر شود چه اقداماتی قرار است انجام شود؟ گفت: در مورد مبلغ قراردادها کار خاصی انجام نشده است و برای بالا رفتن کیفیت لیگ هم رییس فدراسیون اعلام کرد، ابتدا باید وضعیت را در لیگ برتر مردان بهتر کنند و قرار است لیگ برتر را با ساختار جدیدی برگزار کنند و پس از آن پخش زنده بگیرند تا تیم‌ها تشویق شوند و حضور بیشتری در لیگ برتر مردان داشته باشند، سپس شرایط را در لیگ برتر بانوان بهتر کنند. 

 

او افزود: یکی از مشکلاتی که ما داریم استان‌ها خیلی نمی‌توانند میزبانی مسابقات دوچرخه سواری را بگیرند و محدودیت‌هایی وجود دارد. همچنین باید مسابقات در یک فضای بسته برگزار شود همین موضوع باعث می‌شود که اسپانسرها خیلی رغبت به ورود در مسابقات دوچرخه سواری بانوان نکنند. از طرفی هزینه‌ها بالا است و لیگ هم جنبه کسب درآمد دارد و اگر شرایط بهتری فراهم نکنیم، واقعا هیچ آورده‌ای نداریم. انتظار داریم فدراسیون، وزارت ورزش و رسانه ها کمک کنند تا قدم اول برداشته شود و با حضور باشگاه‌های دولتی و خصوصی، کسب درآمد داشته باشیم. 

نظری در مورد تاثیر کیفیت پایین لیگ بر انگیزه رکابزنان تصریح کرد: ۱۰۰ درصد تاثیر گذار است. این مسئله نه تنها در دوچرخه سواری بلکه در رشته‌های دیگر هم وجود دارد که خیلی از ورزشکاران خداحافظی می‌کنند چون آنطور که باید و شاید زحماتشان دیده نمی‌شود. ورزشکاران از جیب خود و خانواده هزینه می‌کنند تا بتوانند ورزش حرفه‌ای را ادامه دهند که این شرایط سخت است. خود من اگر دوام آورده‌ام به این دلیل است که پدرم دوچرخه سوار بوده و من را حمایت می‌کند و از طرفی خودم هم علاقه زیادی به این رشته دارم. زمانی که من در رده جوانان بودم، وقتی در خط استارت مسابقه قرار می‌گرفتم، تعداد نفرات خیلی زیادی حضور داشتند اما در حال حاضر شاید نهایتا چهار نفر در خط استارت مسابقه حضور داشته باشند.

 

و افزود: مدتی است مربیگری را آغاز کرده‌ام و تنها دو شاگرد رده جوانان دارم. بقیه، نفراتی هستند که شرایط سنی بالایی دارند و فقط دوچرخه سواری را به لحاظ بعد همگانی علاقه دارند که یاد بگیرند. اینکه نفرات جوان علاقه‌ای به حضور در ورزش ندارند، اتفاق خوبی برای ورزش ایران نیست. 

رکابزن سرعتی ایران در پاسخ به این پرسش که فکر می‌کند این تصمیم شرکت نکردن در لیگ تا چه اندازه در تغییر کیفیت لیگ موثر بوده است؟ تاکید کرد: تنها کاری که از دست ما برمی‌آمد، این بود که به نوعی وضعیت را بازگو کنیم. شاید اگر ما این کار را پنج سال پیش انجام داده بودیم، تا الان به نتیجه می‌رسیدیم و قراردادها به این شکل نبود. خود من خیلی دوست دارم که قدمی برای ورزش مخصوصا در بخش بانوان بردارم. حتی در حال رایزنی با بخش‌های خصوصی هستیم تا بتوانیم مسابقاتی را به صورت آزاد برای بانوان برگزار کنیم و امیدواریم اسپانسرها، بخش خصوصی و حتی قهرمانان رشته‌های دیگر به ورزش بانوان کمک کنند.