فیلم بیشتر »»
کد خبر ۹۳۲۳۴۶
تاریخ انتشار: ۱۶:۱۲ - ۱۴-۱۰-۱۴۰۲
کد ۹۳۲۳۴۶
انتشار: ۱۶:۱۲ - ۱۴-۱۰-۱۴۰۲

چه رابطه ای میان دایناسور ها و تکامل بشر وجود دارد؟

چه رابطه ای میان دایناسور ها و تکامل بشر وجود دارد؟
دماگالاس تصریح کرد: انسان (در کنار فیل‌ها و نهنگ‌ها) از لحاظ تئوری ظرفیت بالقوه برخورداری از زندگی طولانی‌تر از بیشتر پستانداران دیگر را دارد، اما همه پستانداران هنوز هم تحت تنگناهای ژنتیکی که سابقه آنها به عصر دایناسور ها بازمی‌گردد، زندگی می‌کنند.

یک میکروبیولوژیست ادعا کرد: عصر استیلای دایناسورها تقریبا مسیر تکاملی پستانداران روی زمین را تغییر داد و تمرکز تکامل بجای زندگی طولانی بر تولیدمثل سریع قرار گرفت.

به گزارش ایرنا از «پریوِنشن»، استدلال «یوائو پدرو دماگالاس» میکروبیولوژیست دانشگاه «بیرمنگام» این است که وقتی در نهایت خوراک یک دایناسور می‌شدی، تلاش برای داشتن زندگی طولانی معنایی نداشته است.

وی در یک مقاله انتشار یافته در نشریه «مقالات زیستی» می‌گوید: فرضیه من این است که فشار تکاملی طولانی بر پستانداران اولیه برای تولیدمثل سریع به از دست دادن یا غیر فعال شدن ژن‌ها و مسیرهای مرتبط با زندگی طولانی منجر شده است.

این محقق می‌افزاید: نام این را «فرضیه تنگنای عمر طولانی» گذاشتم که فقدان ویژگی‌های باززایی در پستانداران نیز از این فرضیه پشتیبانی می‌کند.

دماگالاس تصریح کرد: انسان (در کنار فیل‌ها و نهنگ‌ها) از لحاظ تئوری ظرفیت بالقوه برخورداری از زندگی طولانی‌تر از بیشتر پستانداران دیگر را دارد، اما همه پستانداران هنوز هم تحت تنگناهای ژنتیکی که سابقه آنها به عصر دایناسورها بازمی‌گردد، زندگی می‌کنند.

وی گفت: تکامل یافتن در زمان استیلای دایناسورها یک میراث ماندگار در پستانداران بر جا گذاشت. برای بیش از ۱۰۰ میلیون سال که دایناسورها درندگان و شکارچیان مسلط زمین بودند، پستانداران از لحاظ ژنتیکی کوچک، شب‌خیز (یا شب‌زی nocturnal) و دارای عمر کوتاه بودند. ضرورت و فشار برای زنده ماندن موجب از بین رفتن ژن‌های مورد نیاز برای زندگی طولانی شد.

وی با اشاره به خزندگان و سایر حیوانات با روند پیری زیست شناختی بسیار کندتر از پستانداران، این فرضیه را مطرح می‌کند که در دوره میانی (مزوزوییک Mesozoic Era)، پستانداران ژن‌های مرتبط با زندگی طولانی را یا از دست دادند یا آنها را غیرفعال کردند.

دماگالاس اعتقاد دارد از دست دادن آنزیم‌هایی در دوره میانی موجب محدود شدن توانایی بسیاری از پستانداران برای باززایی و ترمیم صدمات شده است.

وی این حقیقت را عنوان کرد که دندان های پستانداران مانند خزندگان در طول زندگی به رشد خود ادامه نمی‌دهد.

دماگالاس گفت: دنیای حیوانات مثال‌های زیادی از باززایی و ترمیم ارائه می‌کند، اما برخی از این اطلاعات ژنتیکی برای پستانداران اولیه که دیر یا زود طعمه دایناسورها می‌شدند؛ غیرضروری بوده است.

این محقق زیست‌شناسی همچنین تصریح کرد: سرطان در پستانداران متداول‌تر از سایر گونه‌ها است و علت آن هم فرایند سریع پیر شدن است.

برچسب ها: دایناسور ، تکامل
ارسال به دوستان
هشدار امام جمعه دماوند درباره تاخیر و کاهش نرخ باروری چراغ سبز کوبا به کمک مشروط 100 میلیون دلاری آمریکا / 19 ساعت قطع برق روزانه در کوبا / اعتراضات علیه قطع برق خسارت جنگ به ۱۵۴۳ واحد مسکونی در زنجان پیام وزیر خارجه هند درباره دیدار با عراقچی فرمانده کل ارتش: مسئله مرگ برای ما حل شده؛ تا تحقق پیروزی کامل، می‌جنگیم دست نامرئی چین در کنترل بازار جهانی نفت  امتحانات ابتدایی و برخی پایه‌های متوسطه هرمزگان غیرحضوری شد قایقرانی و شنا در خزر ممنوع شد لاوروف: جنگ علیه ایران باید فورا متوقف شود دستگیری ۲۲۳ نفر از اتباع بیگانه غیرمجاز در زاهدان نگاهی به نظریۀ تدا اسکاچپول دربارۀ «انقلاب‌های اجتماعی» راه حل خلاقانه برای کاهش دور ریز موز در کره جنوبی (عکس) چین: ادامه جنگ علیه ایران به منافع مشترک جامعه بین‌المللی آسیب می‌رساند ترامپ: مشتاقانه منتظر دیدار با شی در واشنگتن هستم از عراق ۲۰۰۳ تا امروز؛ جنگ در عصر شبکه‌های اجتماعی و هوش مصنوعی