چه داروهایی با آهن تداخل پیدا می کنند؟

بعضی از داروها با عملکرد آهن در بدن تداخل دارند. تداخلات دارویی آهن در بدن به چند صورت دیده می شود:

* مصرف برخی داروها باعث بروز کمبود آهن در بدن می شوند. لذا باید هنگام مصرف این داروها، از آهن بیشتری(به صورت مکمل یا از طریق غذاهای غنی از آهن) استفاده کرد. این داروها عبارتند از:

آسپیرین (Aspirin)
بنازپریل (Benazepril)
کاپتوپریل (Captopril)
سایمیتدین (Cimetidine)
دی پیریدامول(Dipyridamole)
انالاپریل (Enalapril)
اتودولاک (Etodolac)
فاموتیدین (Famotidine)
هالوپریدول (Haloperidol)
هایوسایامین (Hyoscyamine)
ایبوپروفن (Ibuprofen)
لوترل (Lotrel)
هیدروکسید منیزیم (Magnesium Hydroxide)
مواکسیپریل (Moexipril)
نابومتون (Nabumetone)
ناپروکسن (Naproxen)
نئومایسین (Neomycin)
نیزاتیدین (Nizatidine)
اگزاپروزین(Oxaprozin)
کوئیناپریل (Quinapril)
رامیپریل (Ramipril)
رانیتیدین (Ranitidine)
بی کربنات سدیم (Sodium Bicarbonate)
استانوزولول (Stanozolol)

* برخی دیگر از داروها با مصرف قرص آهن(فروس سولفات) تداخل منفی ایجاد می کنند، یعنی یا این داروها موجب کاهش جذب قرص آهن می شوند و یا قرص آهن در جذب این داروها اختلال ایجاد می کند.

از این رو هنگامی که یکی از داروهای زیر برای شما تجویز شد، قبل از مصرف مکمل آهن، با داروساز یا پزشک معالج تان مشورت نمایید، زیرا مصرف مکمل آهن با این داروها ممکن است مشکلات ناخواسته ای را ایجاد نماید.

این داروها عبارتند از:

کاربیدوپا (Carbidopa)
لوودوپا (Levodopa)
کلرهگزیدین (Chlorhexidine)
سیپروفلوکسازین (Ciprofloxacin)
دفروگزامین ((Deferoxamine
دوکسی سایکلین(Doxycycline)
جمی فلوکسازین((Gemifloxacin
لووفلوکسازین(Levofloxacin)
متیل دوپا (Methyldopa)
افلوکسازین(Ofloxacin)
پنی سیلامین(Penicillamine)
ریزدرونات(Risedronate)
سولفاسالازین(Sulfasalazine)
تتراسایکلین(Tetracycline)
وارفارین(Warfarin)

* برخی دیگر هر دو اثر فوق را با هم دارا هستند:
مانند مینوسایکلین((Minocycline

* در مورد برخی دیگر از داروها نیاز به توضیحات بیشتری است، مانند:
ایندومتاسین(Indomethacin)
مصرف همزمان این دارو با مکمل آهن ممکن است در برخی افراد، موجب زخم و سوزش معده شود. بنابراین بهتر است همراه با غذا مصرف شود.

قرص های ضد بارداری(Oral Contraceptives):

از آنجایی که این قرص ها میزان خونریزی زمان قاعدگی را کم می کنند، به ذخیره آهن در بدن کمک می کنند. بنابراین اگر قرص ضد بارداری می خورید، بهتر است قبل از مصرف مکمل آهن با یک پزشک مشورت نمایید و با انجام آزمایش مربوطه ببینید آیا به مکمل نیاز دارید یا خیر.

هورمون های تیروئیدی(Thyroid Hormones):

کمبود آهن موجب کاهش توانایی بدن برای ساخت هورمون های تیروئیدی می شود.
کاهش توانایی ساخت هورمون های تیروئیدی در رژیم های کم کالری نیز دیده می شود. از این رو برای افرادی که رژیم لاغری می گیرند، یک دوزی از مکمل آهن(27 میلی گرم در روز) برای حفظ مقدار طبیعی هورمون های تیروئیدی در بدن تجویز می شود.


منابع: http://www.prevention.com