غزل شماره 161 حافظ

کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد
یک نکته از این معنی گفتیم و همین باشد

از لعل تو گر یابم انگشتری زنهار
صد ملک سلیمانم در زیر نگین باشد

غمناک نباید بود از طعن حسود ای دل
شاید که چو وابینی خیر تو در این باشد

هر کو نکند فهمی زین کلک خیال انگیز
نقشش به حرام ار خود صورتگر چین باشد

جام می و خون دل هر یک به کسی دادند
در دایره قسمت اوضاع چنین باشد

در کار گلاب و گل حکم ازلی این بود
کاین شاهد بازاری وان پرده نشین باشد

آن نیست که حافظ را رندی بشد از خاطر
کاین سابقه پیشین تا روز پسین باشد

تفسیر :

اندوهگین نباشید، با غم و غصه نمی توانید تصمیم درست بگیرید. از روزهای ناخوشی گله مند نباشید که گذرا هستند و در مقابل آن ها باید صبوری پیشه کنید. با شکیبایی دشمنان ستیزه جو به دوستان جانی تبدیل می شوند.

حسودان پیوسته به دنبال راهی برای ناامید کردن شما هستند، به حرف های آن ها توجه نکنید، از خداوند یاری بطلبید و با شرایط بد بسازید تا روزگار خوشی و کامیابی فرا برسد.