غزل شماره 259 حافظ

منم که دیده به دیدار دوست کردم باز
چه شکر گویمت ای کارساز بنده نواز

نیازمند بلا گو رخ از غبار مشوی
که کیمیای مراد است خاک کوی نیاز

ز مشکلات طریقت عنان متاب ای دل
که مرد راه نیندیشد از نشیب و فراز

طهارت ار نه به خون جگر کند عاشق
به قول مفتی عشقش درست نیست نماز

در این مقام مجازی به جز پیاله مگیر
در این سراچه بازیچه غیر عشق مباز

به نیم بوسه دعایی بخر ز اهل دلی
که کید دشمنت از جان و جسم دارد باز

فکند زمزمه عشق در حجاز و عراق
نوای بانگ غزلهای حافظ از شیراز

تفسیر :

از سختی های زندگی خسته شده اید و از مشکلات فرار می کنید. سعی کنید روحیه خود را حفظ کرده و قوی باشید. غم و اندوه را از دل خود خارج کنید و به درگاه خداوند عبادت کنید.

شما انسان مومن و متعهدی هستید به زودی انشالله به زیارت مشرف خواهید شد، از نماز و عبادت غافل نشوید، به دوستان جانی و صادق خود اطمینان کنید.