غزل شماره 272 حافظ

بازآی و دل تنگ مرا مونس جان باش
وین سوخته را محرم اسرار نهان باش

زان باده که در میکده عشق فروشند
ما را دو سه ساغر بده و گو رمضان باش

در خرقه چو آتش زدی ای عارف سالک
جهدی کن و سرحلقه رندان جهان باش

دلدار که گفتا به توام دل نگران است
گو می‌رسم اینک به سلامت نگران باش

خون شد دلم از حسرت آن لعل روان بخش
ای درج محبت به همان مهر و نشان باش

تا بر دلش از غصه غباری ننشیند
ای سیل سرشک از عقب نامه روان باش

حافظ که هوس می‌کندش جام جهان بین
گو در نظر آصف جمشید مکان باش

تفسیر :

با دوستان و اطرافیان صداقت داشته باشید و به آن ها محبت بورزید. کمک دوستان جانی و با وفا در دوران سختی و رنج بسیار گره گشا خواهد بود. هیچ آرزو و هدفی با تلاش و زحمت به دست نمی آید. باید رنج سختی ها را تحمل کنید تا به وصال یار دست یابید.

به خداوند توکل کنید، نگرانی و اضطراب گره از کار شما بازنخواهد کرد. فکر رقیبان ذهن شما را مشغول کرده اما مطمئن باشید چیزی که خداوند برای شما در نظر گرفته به هیچکس دیگری نخواهد رسید. انشالله بیمار به زودی شفا پیدا خواهد کرد.