خاطرات خوش دوران کودکی: کلید سلامت روانی در بزرگسالی

خاطرات خوش دوران کودکی

ما انسان ها همواره خوش داریم که خاطرات مان را به یاد آوریم و با آنها زندگی کنیم.ذهن ما مدام به سمت این تنه ای که تاریخ تازندگی مان، شجره زیست مان را می سازد، می گریزد.

رایحه ای، گاه دلپذیر، که به ما امکان می دهد چیزها را معنا کنیم، به یاد بیاوریم که چه بودیم و چه چیزی ما را به نوعی به زمان حال پیوند می دهد.

با یاداوری خاطرات خوش دوران کودک، مکالمه ذهنی قطع می شود و بهبود روانی حاصل می آید.

خاطرات خوش کودکی زمینی است که بذر رویاها را می پروراند؛ انگیزه بزرگی برای رشد. اینجاست که ترس ها محو می شوند و مکالمات ذهنی مزاحم از بین می روند.

این به پتانسیل ما اجازه می دهد تا با خوش بینی و قدرت به رشد خود ادامه دهیم.

با این حال، می دانیم که همه از این امتیاز برخوردار نبوده اند. متأسفانه، بسیاری خاطرات تلخ و گذشته های آسیب زا داشته اند. تربیتی که در آن جدایی یا سردی عاطفی خلأ ایجاد کرده است.

زمانی که ستون هایی برای حمایت از ما وجود ندارد، رشد عاطفی و روانی دشوار است.

با این حال، این بدان معنا نیست که ما نمی توانیم در بزرگسالی زندگی شادی داشته باشیم. این فقط به این معنی است که ممکن است کمی بیشتر برای ما هزینه داشته باشد، کمی بیشتر کار ببرد، سفر به سمت بهبودی طولانی تر و پر زحمت تر باشدف اما شدنی و ممکن است.