۷ جمله‌ی سمی که ناخواسته شما را از چشم همسرتان می اندازد

عصر ایران/ سواد زندگی؛ مریم طرزی-در روابط عاشقانه و خانوادگی، نزدیک‌ترین شکل ارتباط انسانی را تجربه می‌کنیم. صمیمیت، اعتماد و احساس امنیت، ما را به گفت‌وگوهای بی‌پرده و بی‌محافظ وا‌می‌دارد؛ اما همین صداقت گاهی شمشیری دولبه است. زیرا وقتی از شدت صمیمیت کنترل احساس را از دست می‌دهیم، ممکن است ناخواسته با کلماتی ساده، اما مهلک، جمله های سمی بسازیم و آن را خطاب به کسی به کار بریم و قلبش را بشکنیم که بیش از همه برایمان عزیز است.

از جمله های سمی تا فرسایش رابطه

گفتن یک جمله ممکن است تنها چند ثانیه طول بکشد، ولی اثرش گاهی تا ماه‌ها یا سال‌ها در ذهن شریک زندگی‌مان باقی می‌ماند.

روان‌درمانگران باور دارند که بخش زیادی از رنج و دلخوری در روابط، نه از خیانت‌ها یا مسائل بزرگ، بلکه از همین جمله‌های کوچک و تکراری ناشی می‌شود.

قدرت کلمات و جمله ها را دست کم نگیرید

در ادامه، با جمله های سمی ای آشنا می شوید که از نگاه متخصصان روابط عاطفی، به مرور باعث سردی، بی‌اعتمادی و حتی پایان عشق می‌شوند؛ و البته یاد می‌گیرید به جای آن‌ها چه بگویید تا رابطه‌ تان سالم‌تر و صمیمی تر شود.

۱. «ای بابا، مهم نیست!» 

تصور کنید شریک زندگی شما به دلیل بی‌احترامی یکی از همکاران در محیط کار، دچار آزردگی شده و برای بیان دلایل نگرانی‌اش نزد شما آمده است.
شما در پاسخ می‌گویید: «ای بابا اینکه اصلا مهم نیست؛ اینقدر به خودت و بقیه گیر نده؛ ولش کن» !
نیت شما ممکن است ایجاد آرامش باشد، اما در ذهن شنونده چنین معنایی می‌یابد: «احساس شما بی‌اهمیت تلقی می‌گردد.»

بهتر است به جای کوچک شمردن ناراحتی، مراتب همدلی خود را به عنوان یک شنونده‌ی فعال نشان دهید.

بنابراین بهتر است در ضمن اینکه شنونده ای فعال هستید خیلی همدلانه بگویید: «من درک می‌کنم که این مسئله تو را آزرده است. حق داری که ناراحت باشی. با یکدیگر این شرایط را مدیریت خواهیم کرد.»

این نوع پاسخ، حس امنیت عاطفی را تقویت می کند و نشان می‌دهد شما در کنار او هستید، نه در موضع تقابل.

۲. «تو دقیقاً مثل پدر/مادر/خواهرت هستی!»

مقایسه‌های خانوادگی تقریباً همواره به مشاجره منتهی می‌شوند، زیرا در بطن خود دارای تحقیر و قضاوت ناخواسته‌ای اند. بسیاری از ما از صفات منفی والدین مان آگاه هستیم، و اشاره به آن‌ها توسط فردی که دوستش داریم، همچون فشار آوردن به یک زخم قدیمی عمل می‌کند.

حتی اگر شباهت واقعی میان رفتار او و آن فرد وجود داشته باشد، بیان این نکته صرفاً موجب اتخاذ موضع دفاعی و بسته شدن کانال‌های ارتباطی می‌شود.

در حقیقت، شما با یک جمله، کل گفت‌وگو را مسدود می‌ کنید.

بنبراین شاید بهتر باشد که بگویید:« وقتی بحث مان می شود و صدایت را بلند می کنی، من احساس می‌کنم که نادیده گرفته می‌شوم. ممکنه  با لحنی آرام‌تر با هم حرف بزنیم؟»

تمرکز خود را از مقایسه به سوی رفتاری خاصی ببرید که شما را آزرده است . این شیوه احتمال تغییر رفتار را افزایش می‌دهد، زیرا فرد احساس حمله شدن نمی‌کند.

۳. «تو همیشه اینجوری هستی!» یا «تو هیچ وقت به من گوش نمیدی»

کلمات مطلق‌نما همچون «همیشه» و «هرگز» از منظر روان‌شناسی، نشان‌دهنده نوعی «تفکر سیاه و سفید» هستند.
حیات اجتماعی اما دارای طیف‌های خاکستری است و هیچ انسانی نمی‌تواند به طور صد در صد در یک الگو باقی بماند.

زمانی که فردی با چنین عباراتی مواجه می‌شود، به جای شنیدن پیام اصلی، درگیر مکانیسم دفاعی برای اثبات نادرستی گفته‌ی شما می شود.
به عنوان مثال، اگر بگویید: « تو هیچ وقت کمک نمی کنی»، او در ذهن اش به دنبال مصادیقی می‌گردد که قبلاً کمک کرده است تا ادعای شما را باطل کند؛ در نتیجه گفت‌وگو به مجادله تبدیل می‌شود.

اما راهکار چیست؟ بهتر است بگوییم: «دیشب وقتی تمام ظرف‌ها موند و تنهام گذاشتی، حس کردم خسته و بی‌ارزش شدم.»

با بیان دقیق موقعیت و انعکاس احساس خود، گفت‌وگو از حالت حمله به همکاری تغییر مسیر می‌دهد.
این زبانِ مبتنی بر «من احساس می‌کنم» به جای «شما همیشه…» راه مشاجره را می بندد.

۴. «داری اشتباه انجام می‌دی! مثل من انجامش بده.»

هیچ دو فردی دقیقاً یک شیوه برای مدیریت زندگی ندارند. حتی اقدامات روزمره مانند شست‌وشوی ظروف یا چیدن لباس‌ها  به دو سبک کاملاً متمایز انجام می گیرد.

با این حال، بسیاری از ما تصور می‌کنیم تنها روش صحیح، همان روشی است که ما اتخاذ کرده‌ایم.

با بیان این نکته که « داری اشتباه می کنی»، ناخواسته این پیام به طرف مقابل منتقل می‌شود که وی ناتوان یا فاقد دانش کافی است. در نتیجه،دچار دلسردی شده و عقب‌نشینی می‌کند یا برای حفظ کرامت خود، گارد می گیرد.

جایگزین بهتر:«اگه بخوای، یه روشی بلدم که شاید راحت‌تر باشه. دوست داری امتحان کنیم؟»

این عبارت، پیام همکاری را مخابره می‌کند، نه کنترل‌گری. در یک رابطه‌ی سالم، هدف مشترک حل مسئله به صورت دو نفره است، نه تصحیح عملکرد فرد توسط دیگری.

۵. «دیگه تمومه! خسته شدم از این زندگی!»

هنگامی که شدت خشم به اوج می‌رسد، ذهن به دنبال راهی فوری برای رهایی است در نتیجه، عباراتی مانند «من طلاق می خوام» یا «ازت متنفرم» ناخواسته به زبان آورده می‌شوند؛ جملاتی که شاید در آن لحظه صرفاً برای تخلیه‌ی احساسی بیان شده باشند، اما اثر مخرب آن‌ها واقعی است.

حتی اگر پس از گذشت چند ساعت پشیمان شویم، آن زخم در ذهن مخاطب می ماند. شریک زندگی شما به خود می‌پرسد: آیا واقعاً قصد جدایی دارد؟ چطور در آینده بهش اعتماد کنم؟

 راهبرد صحیح:زمانی که احساس می‌کنید کنترل خود را از دست داده‌اید، مکالمه را متوقف و بگویید:

««الان خیلی عصبانی‌ام، نیاز دارم کمی تنها باشم تا آروم بشم. بعد که بهتر شدم صحبت می‌کنیم.»

با این اقدام، نه تنها به خود فرصت می‌دهید تا آرام شوید، بلکه به شریک زندگی‌تان اطمینان می‌دهید که رابطه‌ی شما در معرض تهدید نیست و گفت‌وگو در فرصتی مناسب از سر گرفته خواهد شد.

۶. «چقدر حساسی!» یا « لوس بازی و فیلم هندی بازی درنیار!»

هیچ عبارتی به اندازه‌ی این جملات، احساس احترام را در یک فرد تخریب نمی‌کند. هنگامی که فردی احساسات خود را صادقانه بیان می‌کند و پاسخ می‌شنود که « زیادی احساساتی هستی»، مثل این است که به او تفهیم می‌شود که «احساس شما نادرست است».

در واقع، چنین قضاوتی نه تنها همدلی را از بین می‌برد، بلکه فاصله‌ی عاطفی عمیقی ایجاد می‌کند. به تدریج، فرد یاد می‌گیرد احساسات خود را سرکوب کند و در نتیجه رابطه از درون خراب می شود.

 جایگزین پیشنهادی:«درک می‌کنم که این موضوع برات سنگین بوده. می‌تونی بیشتر برام توضیح بدی تا بهتر بفهمم؟»

با این رویکرد، احساسات شریک زندگی شما به فرصتی برای نزدیکی بیشتر تبدیل می‌شوند، نه بهانه‌ای برای سرزنش.

۷. «(سکوت مطلق…)» یا ترک جریان گفت‌وگو

گاهی مخرب‌ترین اقدام، نه به کار بردن جمله های سمی یا آزارنده بلکه بی تفاوتی ، سکوت عامدانه و رفتن است!
در اوج اختلافات، برخی افراد سکوت می‌کنند و می روند یا روزها با طرف مقابل حرف نمی زنند.
این رفتار که در ادبیات روان‌شناسی به آن سنگ اندازی در وضعیت موجود (Stonewalling) می گویند، برای طرف مقابل همچون رها شدن در دل طوفان است.

زمانی که یکی از طرفین به جای مذاکره، سکوت را انتخاب می‌کند، پیام مخفی این است: «شما ارزش شنیده شدن ندارید.» چنین رفتاری به تدریج اعتماد و احساس امنیت را از بنیاد روابط سلب می‌ کند.

 شیوه‌ی سالم‌تر:

اگر واقعاً نیاز به فاصله گرفتن دارید تا ذهن شما آرام شود، این نیاز را شفاف بیان کنید:

«الان احساس خستگی می‌کنم و می‌ترسم با عصبانیت حرفی بزنم که بعد پشیمون شم. می‌رم یه کم برای خودم وقت بگیرم، بعد برگردیم و صحبت کنیم.»

این روش نشان می‌دهد که رابطه همچنان اهمیت دارد، اما زمان‌بندی گفت‌وگو را با توجه به شرایط عاطفی خود تنظیم می‌کنید.

رابطه سالم و گفت و گوی بی غرض و شفاف مبتنی بر احترام

هیچ رابطه‌ای بدون نقص نیست و هیچ انسانی همواره در گفتار خود معصوم نیست. اما تفاوت میان یک رابطه‌ی پایدار و یک رابطه‌ی شکننده، در همین ظرایف زبانی است. زبان ما ابزاری برای بنا نهادن اعتماد یا تخریب آن محسوب می‌شود.

هنگامی که در اوج خشم ازخود می پرسید: « هدف من پیروزی در این مشاجره و بحث است یا تبدیل شدن به یک شریک بهتر؟»، در واقع از  غرور به سمت قلمرو عشق می روید.

عشق تنها یک حس زودگذر نیست، بلکه مجموعه‌ای از انتخاب‌های روزانه است: انتخاب توجه، احترام و مهربانی در تمامی کلمات ما.

حتی ساده‌ترین جملات می‌توانند پلی میان دو قلب باشند — یا به دیواری شوند که هر روز مرتفع‌تر می‌گردد.

لذا پیش از بیان هر جمله ای لحظه‌ای مکث کنید و از خود بپرسید:

« این حرف من به پیوند ما کمکی می کند یا بیشتر بین مان فاصله می‌ اندازد؟»

چنانچه پاسخ مثبت بود، آن را بیان کنید. در غیر این صورت، سکوتی آگاهانه همواره ارزشمندتر از کلمه‌ای است که ردی و خشی روی رابطه صمیمانه شما با همسرتان بیاندازد.

کانال تلگرامی سواد زندگی: savadzendegi@

تولید ۶۲ میلیون کارت سوخت هوشمند در کشور

بیشتر بخوانید:

زنان از شوهر ایده آلشان چه انتظاری دارند؟

چگونه از تبدیل خشم به خشونت جلوگیری کنیم؟

خیانت همسر باید از دیگران پنهان بماند یا آشکار شود؟

بررسی تفاوت بین دلبستگی و وابستگی

صمیمیت همسران چیست؟

آیا بی پولی ریشه تمام مشاجرات زناشویی است؟

تماشاخانه

ببینید آتش‌سوزی‌های صنعتی و تجاری در ایران / طی یک ماه بیش از ۳ آتش‌سوزی / نشت گاز ، سهل‌انگاری یا عمدی؟

ببینید یکی از جنایتکارترین آدم‌های دنیا چه سرنوشتی داشت / سلطان تونل‌ها و مخفیگاه‌های زیرزمینی چگونه عجیب‌ترین فرار دنیا از زندان را انجام داد

فیلم های دیگر