در سالهای اخیر، باتریهای لیتیوم یونی به محدودیتهای خود رسیدهاند و شرکتهای متعددی به سراغ فناوریهای جدیدی برای افزایش شارژدهی گوشیها رفتهاند. باتریهای سیلیکون کربنی با وعده ظرفیت بسیار بیشتر، بهعنوان گام بعدی در این صنعت شناخته میشوند.
به گزارش گجت نیوز، همانطور که Marques Brownlee، یوتیوبر معروف حوزه فناوری، توضیح داده است، مشکل اصلی باتریهای سیلیکون کربنی، انبساط حجمی قابل توجه سیلیکون در هنگام شارژ شدن است.
در حالی که باتریهای لیتیوم یون مبتنی بر گرافیت حدود ۱۰ درصد حجمشان افزایش مییابد، این میزان برای باتریهای سیلیکون کربنی به ۳۰۰ درصد میرسد. انبساط و انقباض مداوم باتری در نهایت میتواند منجر به تورم و در موارد نادر، احتراق یا انفجار شود.
برای مقابله با این مشکل، شرکتهایی که از باتریهای سیلیکون کربنی استفاده میکنند، سیلیکون خالص را با کربن ترکیب میکنند تا میزان انبساط را کاهش دهند. هرچند افزایش درصد کربن پایداری باتری را بیشتر میکند، اما در مقابل، چگالی انرژی و ظرفیت نهایی آن را کاهش میدهد.
برخی از گوشیها مانند RealMe P4 Power با ظرفیت چشمگیر ۱۰٬۰۰۰ میلیآمپر ساعت، با استفاده از مقادیر بسیار کمتری از کربن، ظرفیت بالا را در ازای ریسک احتمالی ناپایداری بیشتر ارائه میدهند.
برندهایی مانند Vivo، OnePlus و Xiaomi در برخی از پرچمداران خود از این فناوری استفاده کردهاند. با این حال، گوشیهایی نظیر آیفون ۱۷ و گوگل پیکسل ۱۰ که اخیراً عرضه شدهاند، همچنان فاقد این نوع باتری هستند. گوگل و اپل احتمالاً منتظر توسعه بیشتر این فناوری هستند تا به پایداری و ایمنی کاملتری دست یابند.
همچنین، اپل نیازی به افزایش ظرفیت باتری در آیفونهای فعلی نمیبیند، زیرا آنها در حال حاضر نیز عمر باتری قابل قبولی ارائه میدهند که حتی از گوشیهای با باتریهای دوبرابر ظرفیت نیز بیشتر است.