آیا مواد شیمیایی روزمره می توانند ویتامین D بدن را کاهش دهند؟

عصرایران- ویتامین D برای سلامت استخوان ها و عملکرد طبیعی بدن ضروری است. اما در سال های اخیر، پژوهشگران به موضوع دیگری هم توجه کرده اند: آیا بعضی مواد شیمیایی که در زندگی روزمره با آنها مواجه می شویم، می توانند بر سطح ویتامین D بدن تاثیر بگذارند؟

در این میان، دو گروه از مواد بیشتر مورد توجه قرار گرفته اند: «فتالات ها» و «بیسفنول A» یا BPA.

فتالات ها و BPA چه هستند؟

فتالات ها گروهی از مواد شیمیایی هستند که در تولید برخی پلاستیک ها و محصولات مختلف مصرفی استفاده می شوند. BPA نیز در ساخت بعضی پلاستیک ها و پوشش داخلی برخی قوطی های مواد غذایی کاربرد داشته است.

این مواد در گروه مواد مختل کننده عملکرد غدد درون ریز قرار می گیرند؛ یعنی می توانند بر سیستم هورمونی بدن تاثیر بگذارند.

ارتباط آنها با ویتامین D چیست؟

یک مطالعه دانشگاه میشیگان با بررسی داده های بیش از 4000 بزرگسال آمریکایی نشان داد که سطح بالاتر برخی متابولیت های فتالات با سطح پایین تر ویتامین D ارتباط دارد. در زنان نیز بین سطح بالاتر BPA و کاهش سطح ویتامین D ارتباط مشاهده شد.

پژوهش های جدیدتر نیز همچنان ارتباط میان برخی فتالات ها و سطح پایین تر ویتامین D را گزارش کرده اند. با این حال، بیشتر این مطالعات مشاهده ای هستند و نمی توانند ثابت کنند که این مواد شیمیایی مستقیما باعث کمبود ویتامین D می شوند.

بنابراین بهتر است به جای اینکه بگوییم «فتالات ها و BPA ویتامین D را از بین می برند»، بگوییم: برخی مطالعات، ارتباط میان مواجهه بیشتر با این مواد و سطح پایین تر ویتامین D را نشان داده اند.

چطور تماس با این مواد را کمتر کنیم؟

قرار گرفتن در معرض این مواد به طور کامل اجتناب پذیر نیست، اما چند اقدام ساده می تواند میزان تماس با برخی از آنها را کاهش دهد:

غذای تازه را بیشتر جایگزین غذاهای بسیار فرآوری شده و بسته بندی شده کنید.

برای نگهداری و گرم کردن غذا، تا حد امکان از ظروف شیشه ای یا سرامیکی استفاده کنید.

غذای داغ را در ظروف پلاستیکی نامناسب نگهداری یا گرم نکنید.

از ظروف پلاستیکی آسیب دیده یا قدیمی استفاده نکنید.

برای محصولات آرایشی و بهداشتی، در صورت امکان محصولاتی را انتخاب کنید که ترکیبات آنها شفاف اعلام شده است.

البته نباید تصور کرد که با حذف پلاستیک از زندگی روزمره، مشکل کمبود ویتامین D حل می شود. کمبود این ویتامین عوامل بسیار مهم تری نیز دارد؛ از جمله دریافت ناکافی، قرار گرفتن ناکافی در معرض نور خورشید، بعضی بیماری ها و اختلال در جذب مواد غذایی.

برای تامین ویتامین D چه کنیم؟

منابع غذایی ویتامین D محدود هستند. ماهی های چرب، زرده تخم مرغ و برخی مواد غذایی غنی شده می توانند به دریافت آن کمک کنند. در صورت نیاز نیز پزشک ممکن است مکمل ویتامین D تجویز کند.

قرار گرفتن در معرض نور خورشید نیز در تولید ویتامین D نقش دارد، اما میزان مورد نیاز به عواملی مانند فصل، محل زندگی، رنگ پوست، سن و میزان پوشش بدن بستگی دارد.

نکته مهم این است که مصرف خودسرانه دوزهای بالای مکمل ویتامین D هم کار درستی نیست؛ بیشتر بودن همیشه به معنای بهتر بودن نیست.

حرف آخر

فتالات ها و BPA موضوعات مهمی در پژوهش های مربوط به سلامت محیط هستند، اما هنوز نمی توان آنها را «دشمن قطعی ویتامین D» دانست. شواهد فعلی بیشتر از وجود یک ارتباط احتمالی خبر می دهند و برای اثبات رابطه علت و معلولی به پژوهش های بیشتری نیاز است.

اگر درباره کمبود ویتامین D نگرانی دارید یا قصد مصرف مکمل دارید، بهتر است ابتدا با پزشک مشورت کنید.

اوضاع مدارس باکو

بیشتر بخوانید:

این ویتامین‌ها برای تقویت استخوان‌ها بی‌نظیر هستند

تماشاخانه

اگر تصمیم‌گیر بودم، بساط مصادره اموال را جمع می‌کردم / انرژی خورشیدی نمی‌تواند به‌تنهایی ایران را از بحران برق نجات دهد / خودکفایی به بهای نابودی منابع تمام می‌شود / توسعه آکواریومی ممکن نیست

سد سجاد رود ؛ تخریب جنگل و آوارگی مردم / کوچ اجباری و خانه و زمین‌هایی که غرق می‌شوند

فیلم های دیگر