عصرایران- خارش کف پا معمولا علت پوستی دارد و در بسیاری از موارد با مشکلاتی مانند خشکی پوست، عفونت قارچی یا التهاب پوستی مرتبط است. با این حال، اگر خارش مداوم باشد یا بدون وجود ضایعه پوستی در نقاط مختلف بدن نیز احساس شود، گاهی می تواند با بعضی بیماری های زمینه ای ارتباط داشته باشد.

پای ورزشکار یک عفونت قارچی شایع است که می تواند باعث خارش، پوسته پوسته شدن، ترک خوردن پوست و گاهی تاول شود. این عفونت معمولا بین انگشتان شروع می شود اما می تواند کف پا را نیز درگیر کند. رطوبت و تعریق محیط مناسبی برای رشد قارچ ایجاد می کند.
انواع مختلف اگزما می توانند باعث خارش و التهاب پا شوند. در اگزمای دیس هیدروتیک، خارش، سوزش و تاول های کوچک پر از مایع ممکن است روی کف پا یا کناره های آن ایجاد شود.
سوریازیس می تواند کف پا را با لکه های ضخیم، خشک و پوسته پوسته درگیر کند و خارش یا درد ایجاد شود. تشخیص آن گاهی از عفونت قارچی دشوار است و بهتر است توسط پزشک انجام شود.
نیش پشه و بعضی حشرات دیگر می تواند با ایجاد واکنش التهابی باعث خارش، قرمزی و تورم موضعی شود. کمپرس سرد می تواند به کاهش خارش کمک کند.
خشکی پوست از شایع ترین دلایل خارش است و می تواند با پوسته پوسته شدن و ترک های سطحی همراه باشد. حمام طولانی با آب داغ و استفاده از شوینده های قوی می تواند خشکی را تشدید کند. استفاده منظم از مرطوب کننده به ویژه پس از حمام می تواند کمک کننده باشد.
گال نوعی آلودگی انگلی پوست است که معمولا خارش شدید، به ویژه هنگام شب، ایجاد می کند. برجستگی های کوچک یا خطوط ظریف روی پوست نیز ممکن است دیده شوند. گال بیشتر از طریق تماس نزدیک و طولانی پوست با پوست منتقل می شود.
مواد موجود در کفش، جوراب، رنگ ها، چسب ها، لاستیک، محصولات مراقبت از پوست و عطرها می توانند باعث التهاب تماسی و خارش پا شوند. اگر خارش پس از استفاده از کفش یا محصول خاصی ایجاد می شود، حذف عامل مشکوک می تواند به تشخیص علت کمک کند.
خارش مداوم و گسترده می تواند در مراحل پیشرفته بعضی بیماری های کلیوی دیده شود. این نوع خارش معمولا محدود به کف پا نیست و ممکن است قسمت های مختلف بدن را درگیر کند.
برخی بیماری های کبدی، به ویژه مشکلاتی که با اختلال جریان صفرا همراه هستند، می توانند باعث خارش شوند. در این شرایط خارش ممکن است ابتدا در کف دست ها و کف پاها احساس شود و سپس به قسمت های دیگر بدن گسترش پیدا کند.
برخی اختلالات تیروئید می توانند با تغییرات پوستی و خارش همراه باشند. در کم کاری تیروئید، خشکی پوست یکی از عواملی است که می تواند به خارش منجر شود.
دیابت می تواند با خشکی پوست، عفونت های پوستی و تغییرات عصبی همراه باشد و در نتیجه بعضی افراد خارش پا را تجربه کنند. در افراد مبتلا به دیابت، وجود زخم، ترک پوستی، تغییر رنگ یا تورم پا اهمیت بیشتری دارد و باید بررسی شود.
خارش مداوم و بدون راش پوستی، به ویژه اگر بخش های مختلف بدن را درگیر کند، گاهی می تواند با بیماری های داخلی از جمله برخی اختلالات کبد، کلیه، تیروئید یا بعضی بیماری های خونی مرتبط باشد. سرطان نیز یکی از علل نادر خارش محسوب می شود و صرف خارش کف پا به معنای وجود سرطان نیست.
اگر خارش چند هفته ادامه پیدا کرد، شدید بود، خواب را مختل کرد، بدون علت مشخص ایجاد شد یا همراه با زردی پوست، کاهش وزن بی دلیل، زخم، تورم یا تغییرات قابل توجه پوستی بود، بهتر است برای مشخص شدن علت به پزشک مراجعه کنید.
این مطلب صرفا جنبه اطلاع رسانی دارد و جایگزین تشخیص، درمان یا توصیه پزشکی نیست. پیش از مصرف دارو یا مکمل، تغییر دوز آن ها یا استفاده درمانی از روش های مختلف، با پزشک یا داروساز مشورت کنید.