کد خبر ۱۵۵۶۶۸
تاریخ انتشار: ۱۴:۲۲ - ۱۹ بهمن ۱۳۸۹ - 08 February 2011
قدرت مارانزانو و گروه وی در آن سال ها (1929-1931) چنان افزایش یافت که گروه مارانزانو در میان تبهکاران نیویورک با لقب امپراتوری روم شناخته می شد. فردی که بیشترین سود را از این کشتارها برد کسی جز لوچیانو نبود.

آسیا: مافیا (Mafia) یا کوزانوسترا (Cosa Nostra) انجمن مخفی خلافکاران سیسیل بود. این گروه در اواسط قرن 19 میلادی به دلیل بی اعتمادی مردم به افراد محلی قدرتمند در سیسیل به وجود آمد و بعدها در شرق ایالات متحده آمریکا و استرالیا گسترش یافت. معروف ترین نمونه مافیا پنج خانواده تبهکار در شهر نیویورک است. تمام فعالیت های مافیا برای پولسازی است.

مافیا متشکل از مجموعه هایی است که به عنوان خانواده شناخته می شوند، که هر خانواده یک روستا، یک شهر یا یک منطقه را رهبری می کند. ساختار این خانواده ها مانند یک درخت است و معمولا توسط فردی که او را "پدرخوانده" یا دن یا باس می نامند، هدایت می شود.

در کنار رییس، معمولا یک مشاور (Consigliere) هم وجود دارد که در گرفتن تصمیمات به رییس کمک می کند. زیردست رییس، معاون او (under boss) قرار دارد. معاون رییس در مرتبه دوم از لحاظ فرماندهی قرار می گیرد و میزان قدرتی که او در اختیار دارد، نسبت به رییس کمتر است.

پایین تر از معاون رییس چندین capo وجود دارد. هر capo محدوده ای از قلمرو خانواده را در اختیار می گیرد. capo ها باید بسیار قدرتمند باشند تا قدرت خانواده حفظ شود. هر capo تعدد زیادی سرباز را برای انجام عملیات مختلف رهبری می کند و در نهایت سربازان (Soldiers) در رده آخر قرار دارند که پایین ترین جایگاه را در درون خانواده دارند و معمولا کارهای جنایی و خطرناک را برای خانواده انجام می دهند.

تئوری های زیادی در مورد معنی نام مافیا مطرح است از جمله صفت سیسیلی Mafiaso که احتمالا از ریشه لغت "ماهیاس" عربی گرفته شده است و به معنای "مبارزه پرخاشگرانه" است. مردم ایتالیا اعتقاد دارند که کلمه مافیا از جمله "Morte Alla Francia Italia Anelia" به معنی "مرگ بر فرانسه درود بر ایتالیا" گرفته شده است.

مافیا در آمریکا

اوج قدرت گرفتن گروه های تبهکاری در ایالات متحده آمریکا در زمان تصویب قانون منع فروش مشروبات الکلی در سال 1920 اتفاق افتاد.

به گفته بسیاری از سیاستمداران آمریکا این بزرگ ترین اشتباه دولت آن زمان آمریکا بود. تبهکاران که در آن زمان، برای تصویب این قانون لحظه شماری می کردند، به سرعت وارد عمل شدند و با توجه به گستردگی مرزهای ایالات متحده، قاچاق و حمل و نقل غیرقانونی مشروبات الکلی از کانادا و سایر کشورهای همسایه ایالات متحده، به صورت گسترده و غیرقابل مهار آغاز شد. با اجرای این قانون گروه های تبهکاری به سرعت رشد کردند و ثروت و قدرتی باور نکردنی را در شرق ایالات متحده به دست آوردند. در شهر نیویورک که بیشتر این معاملات قاچاق انجام می گرفت، دو گنگستر به نام های سالواتوره مارانزانو (رییس خانواده بونانو) و جوماسیرا (رییس خانواده گنووسه و رییس تمام روسا در آن سال ها) زمام امور را به دست گرفتند و بر سر منافع خود با یکدیگر وارد جنگ های خونینی (بین سال های 1920 تا 1931 شدند.

بزرگ ترین این جنگ ها که جنگ "کاستلاماره" نام داشت، باعث کشته و مفقود شدن بیش از 200 نفر در نیویورک و نیوجرسی شد. ریزش گسترده بزرگان مافیا که در جنگ خونین کاستلاماره در خانواده های مافیایی اتفاق افتاد، زمینه برای قدرت گرفتن بزرگ ترین مرد مافیا تا آن زمان را هموار ساخت؛ مردی با نام چارلز لوچیانو ملقب به خوش شانس. لوچیانو با حمایت از دن سالواتوره وارد جنگ کاستلاماره شد و مرانزانو توانست با کمک لوچیانو، ماسیرا را از گردونه قدرت خارج کند. جنگ خونین کاستلاماره در پایان با پیروزی مارانزانو خاتمه یافت (سال 1931) و مارانزانو در جلسه ای به عنوان (رییس تمام روسا) انتخاب شد.

قدرت مارانزانو و گروه وی در آن سال ها (1929-1931) چنان افزایش یافت که گروه مارانزانو در میان تبهکاران نیویورک با لقب امپراتوری روم شناخته می شد. فردی که بیشترین سود را از این کشتارها برد کسی جز لوچیانو نبود.

لوچیانو در ابتدا با از بین بردن ماسیرا وفاداری خود را در ظاهر به مارانزانو ثابت کرد، ولی بعد از مدتی (چهار ماه) مارانزانو به طرز مشکوکی در دفترش به قتل رسید و 40 نفر از هواداران مارانزانو در یک شب کشته یا مفقود شدند.

لوچیانو که در قتل مارانزانو دخالت داشت، در سال 1931 بر صندلی ریاست مافیای ایالات متحده آمریکا تکیه زد. بعد از این حوادث لوچیانو در کمیسیونی که خود آن را پایه ریزی کرده بود، به عنوان رییس بزرگ مافیا انتخاب شد. چارلز لوچیانو با کمک دوستانی باهوش و قدرتمند مانند فرانک کاستلو، ویتو گنووسه، آلبرت آناستازیا، کارلو گامبینو، مایرلانسکی و باگزی سیکل یهودی، مافیای آمریکا را وارد مرحله جدیدی از ثروت و قدرت کرد و در سال 1931 "سندیکای ملی جنایتکاران" (شامل رهبران پنج خانواده) را به وجود آورد.

او پایه پنج خانواده مافیایی نیویورک را مستحکم کرد و با تشکیل کمیسیون، خود در راس این سندیکا، ریاست و رهبری را بر عهده گرفت. لوچیانو در سال 1936 به زندان افتاد ولی چند سال بعد به دلیل کمک به ارتش آمریکا در ورود به سیسیل ایتالیا در جنگ جهانی دوم و سرکوب ژنرال موسولینی، از زندان آزاد شد. بعد از لوچیانو کبیر، فرانک کاستلو ملقب به "نخست وزیر" رهبری مافیای آمریکا را در دست گرفت. کاستلو جانشین و مشاور لوچیانو در گذشته بود. پس از کاستلو، به ترتیب ویتو گنووسه، جوزف بونانو و کارلو گامبینو رهبری مافیای آمریکا (رهبری کل) را بر عهده داشتند.

خانواده های مافیایی آمریکا هنوز هم با همان کیفیت، ولی با ساختاری متفاوت حفظ شده اند.

مافیا در سینما

موضوع مافیا در بسیاری از کشورها به عنوان چالشی جدی همواره مطرح بوده تا جایی که این موضوع به سینما نیز کشیده شده است. درباره این موضوع تاکنون فیلم های متعددی ساخته شده است. فیلم "پدرخوانده" یکی از فیلم های مشهور است که تاریخ مافیا را ارزیابی می کند.

قوانین ده گانه

ده فرمان که توسط خانواده های مافیایی رعایت می شدند، عبارتند از:

1- هیچکس نمی تواند خود را مستقیما به دوستان نشان بدهد؛ باید شخص ثالثی واسطه این کار شود.
2- به اعضای خانواده دوستانتان احترام بگذارید.
3- با پلیس دیده نشوید.
4- کار را بر هر چیز دیگر ترجیح دهید.
5- همواره در دسترس بودن یک وظیفه است، حتی اگر همسرتان در حال وضع حمل باشد.
6- به قرارهای ملاقات احترام بگذارید.
7- با همسرتان همواره با احترام برخورد کنید.
8- وقتی سوالی پرسیده می شود، حتما حقیقت را بگویید.
9- اگر ثروت متعلق به خانواده دیگری است، به آن چشم ندوزید.
10- این افراد نمی توانند عضو کوزانوسترا شوند: تمامی کسانی که خویشاوندی نزدیک در تشکیلات پلیس دارند، تمامی کسانی که خویشاوندی خائن در خانواده دارند، تمامی کسانی که بدرفتاری می کنند و به ارزش های اخلاقی پایبند نیستند!
ارسال به تلگرام
ارسال به دوستان
پربازدید ها
علم و فناوری