چرا امام(ره)حفظ نظام از اوجب واجبات می دانست؟

  حضرت امام (ره) خطاب به نمايندگان مجلس شوراي اسلامي مي فرمايند:آنچه در حفظ نظام جمهوري اسلامي دخالت دارد كه فعل يا ترك آن، موجب اختلال در نظام مي شود و آنچه ضرورت دارد كه ترك يا فعل آن مستلزم فساد است و آنچه فعل يا ترك آن مستلزم حرج است، پس از تشخيص موضوع به وسيله اكثريت وكلاي مجلس شوراي اسلامي، با تصريح به موقت بودن آن، مادام كه موضوع، محقق است و پس از رفع موضوع، خود به خود لغو مي شود، مجازند در تصويب و اجراي آن. (صحيفه نور)

 با توجه به ديدگاه مطرح شده از طرف بنيان گذار انقلاب اسلامي لزوم استفاده از ابزارهاي لازم به منظور حفظ و استحكام نظام اسلامي در ابعاد گسترده آن مورد نظر مي باشد به طوري كه قوانين نيز به كمك اين تفكر آمده و راه هاي قوت بخشيدن به نظام را تسهيل مي نمايند.

اما تعريف از نظام جهت تبيين اين نظريه ضروري است و شهيد مطهري در كتاب آشنايي با علوم اسلامي، منطق، فلسفه، اين گونه بيان مي نمايد:

 يكي از واجبات مهم اسلام حفظ نظام جامعه، زندگي و معيشت مردم است. مقصود از حفظ نظام زندگي، رعايت اموري است كه اخلالي به آنها، امنيت جامعه يا زندگي مردم را دچار اختلال و مشكل مي كند و چون اسلام مي خواهد كه زندگي اجتماعي مردم، نظام و سامان داشته باشد آن افعال را واجب كفايي كرده است.

  امام خميني در صحيفه، جلد 20، صفحه 170 در خصوص اختيارات حكومتي فقيه در اداره جامعه اسلامي تاكيد بر تشخيص مصلحت جامعه اسلامي دارند و در واقع كليد تمام مشكلات را مي توان همين موضوع دانست و خوشبختانه ايشان مكانيسم و روش هاي تشخيص مصلحت را بدين شرح توضيح مي فرمايند.

 بي شك يك شخص نمي تواند در همه امور و ريز جزئيات مسائل نظامي، اقتصادي و ... تخصص داشته باشد. چنين توقعي معقول نيست. به همين جهت اين حق تشخيص مصلحت را كه بالذات متعلق به اوست به تناسب موارد و موضوعات به اشخاص حقيقي و يا نهاد هاي حقوقي كه خود بر ميگزيند واگذار نموده و به آنها نظارت مي نمايند. (امام خميني، روح ا...، كتاب البيع ج 2 ص 4 و 8)

  نظام مقدس جمهوري اسلامي با فداكاري ها و از خود گذشتگي هايي طي دهه هاي گذشته قبل و بعد از انقلاب به ثمر نشسته و همه بايستي در حفظ و صيانت از آ ن در چهار چوب شرع و قانون تلاش نماييم. در اينجا يك نكته بسيار ضروري است و آن راهها و روش هايي است كه مي توان به استحكام جمهوري اسلامي كمك نمود.

اگر از يك موضوع خوب، بد دفاع شود مسلما نتيجه آن مطلوب نظر نخواهد بود.
 در سالهاي بسيار دور در كتب درسي، داستاني مطرح بود كه شايد با حال و روز ما نيز تناسب داشته باشد. يك نفر روستايي داراي يك خرس بود كه آن را از كوچكي بزرك كرده بود و به همديگر بسيار علاقه داشتند و هر روز با هم بودند.
يك روز آن روستايي بر اثر كار زياد در مزرعه خسته شده بود و در سايه درختي به استراحت پرداخت و به خواب رفت، آن خرس نيز در كنار او نشسته بود. مگسي مزاحم خواب روستايي شد و خرس بسيار تلاش كرد تا آن مگس را از او دور نمايد ولي موفق نمي شد تا اين كه آن مزاحم روي صورت روستايي نشست و خرس تصميم گرفت براي آسايش دوستش از شر آن مگس خلاص گردد به همين دليل تكه سنگ بزرگي را برداشت و با آن محكم به مگس زد تا ديگر دوستش را نيازارد، خب ، نتيجه معلوم است!

 بنابراين ما كه ادعاي حكومتي، اسلامي را داريم بايد توجه داشته باشيم چگونه و با چه ابزاري در جهت استحكام آن گام برداريم كه به فرمايش امام: اگر اين جمهوري اسلامي از بين برود اسلام تا ابد منزوي خواهد شد مگر در زمان حضور حضرت كه بتواند سرش را بلند كند.
 به همين دليل بود كه ايشان حفظ نظام را از اوجب واجبات مي دانستند چرا كه در صورت حفظ نظام فرصت لازم براي اداي واجبات و معرفي اسلام ناب به جهان فراهم مي گردد و در غير اين صورت زمينه استحاله مكتب اسلام به وجود خواهد آمد.