هزينه ‌مسكن در 10 دهك‌ درآمدي

خانوارهاي ايراني 35 درصد درآمدسالانه‌شان را براي تامين مسكن (شامل خريد يا اجاره) هزينه مي‌كنند كه اين عدد براي کم درآمدترین گروه –دهك‌اول- به 52 درصد هم مي‌رسد.

مركز آمار ايران گزارش جديدي از هزينه‌‌ودرآمد خانوارهاي شهري منتشر كرده كه توان واقعي قشرهاي مختلف جامعه براي خريد مسكن را برحسب دهك‌هاي 10گانه درآمدي نشان مي‌دهد.

براساس اين گزارش، خانوارهاي ساكن شهرهاي ايران با ميانگين درآمد سالانه 10 ميليون و 600 هزار تومان، رقمي معادل 3 ميليون و 700 هزار تومان براي تامين مسكن هزينه مي‌كنند طوري كه هزينه‌ مسكن 35درصد كل درآمد خانوارها و 30 درصد كل هزينه خانوارها را به خود اختصاص داده است.

هزينه سالانه خانوارهاي شهري به طور متوسط 11 ميليون و 370 هزار تومان است كه حدود يك ميليون تومان بيشتر از درآمدشان برآورد مي‌شود.

در گزارش مركز آمار ايران كه برمبناي آمارگيري از هزينه و درآمد سال89 خانوارهاي شهري كشور تهيه شده، تاكيد شده است: هزينه‌هاي زندگي شهري در ايران 15 درصد نسبت به سال قبل افزايش يافته در حالي كه درآمد خانوارها در اين مدت 13 درصد زياد شده است.

در اين ميان هزينه‌ تامين مسكن نيز رشد 20 درصدي داشته است به طوري كه مسكن در سبد هزينه‌هاي غيرخوراكي، بزرگ‌ترين فاكتور هزينه‌اي خانوارها محسوب مي‌شود كه سهم 42درصدي در اين سبد را در اختيار دارد و بعد از آن، هزينه‌هاي خوراكي با 23 درصد سهم، دومين فاكتور بزرگ هزينه‌اي معرفي شده است.

گزارش «دنياي‌اقتصاد» از جزئيات گزارش مركز آمار همچنين حاكي است: درآمد سالانه دهك دهم جامعه - پردرآمدترين گروه- 14 برابر دهك اول است، اما اين فاصله در رديف هزينه مسكن در حد 5/7 برابر محدود شده است. متوسط درآمد سالانه كم‌درآمدترين گروه در خانوارهاي شهري –دهك‌اول- 2 ميليون و 300 هزار تومان است كه اين عدد براي پردرآمدترين گروه –دهك دهم- به 28 ميليون و 700 هزار تومان مي‌رسد.

اما دهك اول سالي يك ميليون و 200 هزار تومان يعني معادل 60 درصد درآمد سالانه‌ خود را براي مسكن هزينه مي‌كند و در مقابل، دهك دهم در يك‌سال 9 ميليون تومان براي تامين مسكن خود پول پرداخت مي‌كند كه اين رقم فقط 32 درصد از درآمد سالانه‌اش را مي‌بلعد. به اين ترتيب پردرآمدترين خانوارهاي شهري در ايران 8 برابر كم‌درآمدترين‌ها براي تامين مسكن‌ هزينه مي‌كنند.

براساس اين گزارش، 70 تا 80 درصد از خانوارهايي كه در دهك‌هاي پردرآمد جامعه قرار دارند، صاحب مسكن ملكي هستند، اما در دهك‌هاي اول جامعه كه كم‌درآمدها در آن قرار دارند، حداكثر سهم صاحب‌خانه‌ها 50 درصد است.در اين ميان 66 درصد دهك‌هاي 9 و 10 در خانه‌هاي با متراژ بيشتر از 100 مترمربع سكونت دارند، اما تعداد كساني كه از دهك‌هاي 1 و 2 در خانه‌هاي بزرگ ساكن هستند 33 درصد برآورد شده است.