فرو رفتن تهران در فاضلاب شهري

سرمقاله نویس روزنامه آفرینش در شماره امروز این روزنامه نوشت: براساس اعلام کميسيون کشاورزي، آب و منابع طبيعي مجلس تنها 40 درصد فاضلاب تهران تصفيه مي شود، و متاسفانه 60 درصد فاضلاب به حال خود رها شده و آب‌هاي زيرزميني و اراضي کشاورزي جنوب پايتخت را آلوده مي کند.

اين مسئله ساده و كوچكي نيست كه 60 درصد فاضلاب شهر تهران به حال خود رها شده به طوري که بخشي از آن وارد چاه‌هاي جذبي شده و منجر به آلودگي آب‌هاي زيرزميني و بخشي از آن هم اراضي کشاورزي جنوب پايتخت را آبياري مي کند که متاسفانه موجب آلودگي محصولات کشاورزي مانند صيفي جات، سبزيجات و ساير محصولات کشاورزي شده است.

تاكنون بارها نسبت به آبياري مزارع جنوب تهران با فاضلاب هشدار داده شده است كه هربار مسئولان از آن سرباز زده‌اند و هيچ نهادي مسئوليت عواقب آن و تهديد سلامت مردم را برعهده نگرفته است. اين موضوع به دليل نبود شبکه و تصفيه‌خانه فاضلاب است، درحالي كه سال‌هاست نهادهاي مختلفي همچون وزارت نيرو مشغول به ساخت و تكميل تصفيه خانه فاضلاب هستند اما به سبب كمبود منابع مالي قادر به تكميل آن نيستند.

اين تعلل موجب شده تا بسياري از محصولات كشاورزي جنوب تهران با انواع آلودگي‌ها و سمومي كه در فاضلاب وجود دارد آبياري شوند و نهايتاً به دست مردم برسد و نتيجه آن شيوع سرطان معده به عنوان شايع ترين سرطان ميان مردم گردد.

براساس آمارهاي موجود تاكنون 60 درصد مناطق پايتخت تحت پوشش شبکه فاضلاب قرار گرفته‌اند، اما شهروندان به دليل هزينه بالاي فروش انشعاب و ديگر هزينه هاي تحميلي تمايل و توانايي پرداخت حق انشعاب را ندارند. لذا تنها 40 درصد آن به شبکه فاضلاب متصل بوده و 60 درصد بقيه بدون تصفيه رها شده است.

سالانه حدود 400 ميليون مترمکعب فاضلاب و روان آب آلوده شهر تهران وارد چاه‌هاي جذبي شده و آب‌هاي زيرزميني و اراضي کشاورزي جنوب تهران را آلوده مي‌کند. اما مسئله نگران كننده اينجاست كه حدود 50 درصد آب شرب پايتخت از طريق آب هاي زيرزميني تامين مي شود، اگر فاضلاب در اراضي جنوب تهران هم رها سازي نشود بدون شک چاه هاي جذبي و سفره هاي آب زيرزميني را به شدت آلوده مي کند. بنابراين ازطريق ديگري اين آب موجب بيماري و تهديد سلامتي مردم مي‌گردد.

متاسفانه هيچ سازمان و نهادي به اين مسئله ورود پيدا نمي‌كنند و نسبت به تهديد سلامت مردم هشداري به مسئولان نمي‌دهند. اين انتظار وجود دارد تا حداقل سازمان حفاظت از محيط زيست به اين مسئله ورود پيدا كند و از طريق حقوقي و قضايي از سلامت مردم پايتخت دفاع نمايند.

امروز در تمام دنيا فاضلاب براي استفاده در كشاورزي و حتي آب شرب تصفيه و بازچرخاني مي‌شود و مجدد به شبكه مصرف باز مي‌گردد. اما دركشورما هنوز برنامه‌اي براي جذب و جمع آوري اين فاضلاب وجود ندارد و هر روز شاهد آلودگي آب‌هاي زيرزميني و خاك و محصولات كشاورزي هستيم.

تنها راه نجات مردم پايتخت از انواع بيماري‌هاي سرطاني، كليوي و معدوي، تسريع در تكميل ساخت تصفيه خانه فاضلاب و وصل كردن تمام انشعاب‌هاي شهري به اين شبكه مي‌باشد. تعيين قيمت‌هاي ميليوني مسلماً توان و انگيزه لازم را از شهروندان براي كمك مالي به تكميل اين طرح را از بين خواهد برد.

اين انتظار وجود دارد تا دولت در قالب طرح‌هاي حمايتي در طرح برنامه ششم توسعه نگاهي به وضعيت اسفناك آب و فاضلاب پايتخت داشته باشد، تاسلامت مردم به سبب بي توجهي و كم كاري نهادهاي ذي ربط تهديد نشود و هزينه‌هاي به مراتب سنگين تر به كشور تحميل نشود.