تاریخ:
انفجار در پالایشگاه استان صلاح الدین عراق به دلیل نقص فنی 
درس هفتاد و چهار
ناحق نگوئيم ، جهان سخت سست بنياد است
روزنامه آفرینش نوشت:
حوادث دردناک و غم بار ، جان و روح مردمان سرزمين ما را نشانه رفته اند و آن چنان سريع و پي در پي از پس هم فوران مي کنند که فرصت عکس العمل هاي منطقي و درست را از همه ي ارکان جامعه باز مي ستانند. حتي عدم توانايي براي انديشيدن و تصميم درست گرفتن و تدبير منطقي نيز، خود از همان نوع فاجعه هايي است که بر ما مي گذرد.
ما را چه شده است ؟ چه کرده ايم در محضر ناسوت و ملکوت ، که مستحق چنين عقوبت هايي شده ايم ؟ چه کم گذاشته ايم در حق جهان و جان خود و روح يکديگر که ديگر صبر " فلک " تمام شده است و از منجيق خود بر ما تير فتنه مي بارد. چگونه شده است که نه خود بر يکديگر رحم مي کنيم ، نه طبيعت . در جايي از بي مبالاتي ها و بي مسئوليتي هاي خود ضربه مي بينيم و در جايي ديگر سيلاب ، خانه و آشيانه هاي بناشده بر بادِ کپر نشينان را مي برد. و خبر فاجعه ، اگر به اندازه و تا حد اغراق در گوش و چشم ما فرو نرود، نه آن را مي بينيم و نه آن را جدي مي گيريم. " رسانه " در فرا آوردن و هدايت مردم در جهت هايي که خودش لازم و مناسب مي بيند ، نقش تاثير گذار و مهمي دارد.
همچنان که يکي از کپر نشينان سيل زده مي گفت : چون تلويزيون از ما فيلم و خبر پخش نکرد ، مردم هم ما را نديدند و کمکي براي ما نفرستادند. در واقع ، با رسانه اي شدن است که يک حادثه ، فاجعه محسوب مي شود و يک فاجعه اصلا ديده نمي شود. رسانه در آني هم مي تواند باري از دوش ملتي بردارد و نيز مي تواند به درد و مشکلات ملتي خيانت کند. " چشم رسانه " آن نگاهي است که مي تواند با چرخشي به جا يا نا به جا حساب شده يا هدايت شده ، جامعه اي را نجات دهد يا مضمحل کند. و البته شوربختانه ، رسانه در هر حالتي ، وابسته به سليقه و تمايلات توليد کنندگان و حمايت کنندگان خود است. آن ها بخواهند ، فاجعه ، وسعت مي گيرد و منتشر مي شود و اگر نخواهند ، فاجعه ، ناديده گرفته مي شود.
اين هم از فاجعه هايي است که بر سرزمين ما مي رود. هر رسانه ، از ديداري گرفته تا شنيداري و خواندني ، تنها در صورتي به اخبار حوادث و فجايع مي پردازد که خود لازم بداند و اين لزوم را نيز خود تشخيص مي دهد اين تشخيص ، جايي در ميان نياز واقعي مردم ندارد؛ توجه يا عدم توجه رسانه هم زمان ، نياز جامعه را هم اشباع مي کند و هم موجب مي شود اين نياز ناديده گرفته شود. کفه هاي سنجه ي وجدان و عواطف ما با فرکانس رسانه ها بالا و پايين مي شود. و ما اکنون ، درست بر لبه ي جهاني ايستاده ايم که رسانه ، کنترل ناپذير ترين يکه تاز ميدان است.
حوادث دردناک و غم بار ، جان و روح مردمان سرزمين ما را نشانه رفته اند و آن چنان سريع و پي در پي از پس هم فوران مي کنند که فرصت عکس العمل هاي منطقي و درست را از همه ي ارکان جامعه باز مي ستانند. حتي عدم توانايي براي انديشيدن و تصميم درست گرفتن و تدبير منطقي نيز، خود از همان نوع فاجعه هايي است که بر ما مي گذرد.
ما را چه شده است ؟ چه کرده ايم در محضر ناسوت و ملکوت ، که مستحق چنين عقوبت هايي شده ايم ؟ چه کم گذاشته ايم در حق جهان و جان خود و روح يکديگر که ديگر صبر " فلک " تمام شده است و از منجيق خود بر ما تير فتنه مي بارد. چگونه شده است که نه خود بر يکديگر رحم مي کنيم ، نه طبيعت . در جايي از بي مبالاتي ها و بي مسئوليتي هاي خود ضربه مي بينيم و در جايي ديگر سيلاب ، خانه و آشيانه هاي بناشده بر بادِ کپر نشينان را مي برد. و خبر فاجعه ، اگر به اندازه و تا حد اغراق در گوش و چشم ما فرو نرود، نه آن را مي بينيم و نه آن را جدي مي گيريم. " رسانه " در فرا آوردن و هدايت مردم در جهت هايي که خودش لازم و مناسب مي بيند ، نقش تاثير گذار و مهمي دارد.
همچنان که يکي از کپر نشينان سيل زده مي گفت : چون تلويزيون از ما فيلم و خبر پخش نکرد ، مردم هم ما را نديدند و کمکي براي ما نفرستادند. در واقع ، با رسانه اي شدن است که يک حادثه ، فاجعه محسوب مي شود و يک فاجعه اصلا ديده نمي شود. رسانه در آني هم مي تواند باري از دوش ملتي بردارد و نيز مي تواند به درد و مشکلات ملتي خيانت کند. " چشم رسانه " آن نگاهي است که مي تواند با چرخشي به جا يا نا به جا حساب شده يا هدايت شده ، جامعه اي را نجات دهد يا مضمحل کند. و البته شوربختانه ، رسانه در هر حالتي ، وابسته به سليقه و تمايلات توليد کنندگان و حمايت کنندگان خود است. آن ها بخواهند ، فاجعه ، وسعت مي گيرد و منتشر مي شود و اگر نخواهند ، فاجعه ، ناديده گرفته مي شود.
اين هم از فاجعه هايي است که بر سرزمين ما مي رود. هر رسانه ، از ديداري گرفته تا شنيداري و خواندني ، تنها در صورتي به اخبار حوادث و فجايع مي پردازد که خود لازم بداند و اين لزوم را نيز خود تشخيص مي دهد اين تشخيص ، جايي در ميان نياز واقعي مردم ندارد؛ توجه يا عدم توجه رسانه هم زمان ، نياز جامعه را هم اشباع مي کند و هم موجب مي شود اين نياز ناديده گرفته شود. کفه هاي سنجه ي وجدان و عواطف ما با فرکانس رسانه ها بالا و پايين مي شود. و ما اکنون ، درست بر لبه ي جهاني ايستاده ايم که رسانه ، کنترل ناپذير ترين يکه تاز ميدان است.
لینک کوتاه: کپی لینک
العربی الجدید: جابجایی گسترده نیروهای آمریکایی در اربیل سخنگوی وزارت خارجه: الان مذاکرهای با آمریکا نداریم دو راهی اقتصاد ایران پس از توافق مدل جدید هوش مصنوعی «علیبابا» منتشر شد مردم به دنبال تهیه مواد غذایی اقتصادی با وزن کمتر هستند ارزش ترکیب بازیکنان تمام ۴۸ تیم حاضر در جام جهانی ۲۰۲۶ + جایگاه ایران و اینفوگرافیک طلسم بازار کار برای تحصیلکردگان/ یک سوم بیکاران کشور تحصیلات دانشگاهی دارند شرکت هوش مصنوعی برای یافتن گنج، دزد دریایی با حقوق بالا استخدام میکند هرمزگان در آمادهباش «النینو»؛ پاییز پربارش در راه است تصادف اتوبوس با خودروی زائران اربعین مرگبار شد/ 3 کشته و 1 مصدوم بخت با ایرانیان یار نیست یا تاریخ ما را به اینجا رسانده؟ موج انفجار بیصدا میکشد؛ این علائم را هرگز نادیده نگیرید تصاویر کمتر دیده شده از آپولو 14؛ وقتی انسان برای دومین بار ماه را از نزدیک لمس کرد (+عکس) نمایی از جاده چالوس، در ایامی که خاکی بود؛ سال 1310 این علائم خاموش سالها قبل از پارکینسون ظاهر میشوند؛ لرزش دست نیست!