کد خبر ۵۲۶۸۴۴
تعداد نظرات: ۳۸ نظر
تاریخ انتشار: ۰۹:۱۷ - ۱۱ اسفند ۱۳۹۵ - 01 March 2017
يادداشت جديد دكتر محمود سريع القلم
لزومی ندارد مانند یک قربانی و مظلوم در محافل بین‌المللی صحبت کنیم بلکه باید نظام داخلی را غنی کنیم.
 دکتر محمود سریع القلم استاد علوم سیاسی دانشگاه شهیدبهشتی و صاحبنظر در حوزه توسعه، در یادداشتی که در اختیار عصر ایران قرار داد، نوشت: 

طبق مستندات تاریخی، طی 170 سال گذشته، انگلستان، روسیه و آمریکا، وقت و انرژی قابل توجهی از ایران گرفته‌اند. در این دوره، کشور سال‌های محدودی در آرامش و ثبات سپری کرده است. به نوعی می‌توان گفت: 170 سال است ایران با سه قدرت جهانی درگیر بوده است. 

بلافاصله این کنجکاوی را مطرح می‌کنیم: آیا یک قدرت میان‌پایه می‌تواند با یک قدرت جهانی به روابطی معقول برسد؟ تاریخ به وضوح معرف این واقعیت است که ایران بارها و بارها طی 170 سال پیش به دلیل نیاز مالی و مشکلات جدی اقتصادی، یک امتیاز مهم امنیتی و سیاسی به یک قدرت جهانی داده است.

 آیا می‌توان تصور کرد که ایران بتواند به نوعی یک استراتژی طراحی کند و سیاست خارجی خود را با قدرت‌های هم‌پایه و هم‌سطح خود تنظیم کند و از قدرت‌های بزرگ فاصله بگیرد؟ آیا می‌توان به گونه‌ای محاسبه کرد تا سیاست خارجی از مدار حساسیت‌های قدرت‌های بزرگ رها شود تا انرژی خود را صرف توسعه کند و از راهبرد بقا به سوی راهبرد رشد حرکت کند؟

در سال 1980، دن شائو پینگ مقرر کرد که چین به نیم قرن صلح نیاز دارد تا مدام رشد و توسعه را تجربه کند. نتیجه این شد که از 1980 تا 2016 و طی 36 سال، 1.6 تریلیون دلار در این کشور سرمایه‌گذاری خارجی شد. ضمن اینکه به صورت آرام و بی‌صدا و مبهم حدود 233 میلیارد دلار سال گذشته برای قدرت نظامی خود هزینه کرد. چین در عین حال سومین صادر‌کننده اسلحه در جهان است. اقتصاد ایران نیز اقتصادی نیست که از طریق بحران‌های موجود درآمد کسب کند و بر تولید ناخالص ملی آن اثر جدی بگذارد. 

آمریکا به صد کشور اسلحه می‌فروشد و 33 درصد کل تسلیحات جهان را می‌فروشد ضمن اینکه 47 درصد فروش اسلحه آمریکا فقط به کشورهای خاورمیانه است. آمریکا و چین از نظام بین‌الملل فعلی بخوبی برای اقتصاد خود استفاده می‌کنند. همه کشور‌ها از ریز و درشت در پی راهبردی هستند تا درآمد‌‌های ملی و مزیت‌های نسبی خود را دائماً گسترش دهند. ایران کجای این روند مسلط جهانی است؟

کنفرانس اخیر امنیتی مونیخ، چرخش‌های جدیدی را در قبال ایران نشان می‌دهد. عربستان، اسرائیل و ترکیه هر آنچه خواستند علیه ایران روا داشتند. اگر همکاری فعلیِ نظامی و دیپلماتیک عربستان و اسرائیل از حالت توافقی به مرحله حقوقی و رسمی تبدیل شود، محیط امنیتی و سیاست خارجی ایران با واقعه مهمی روبرو می‌شود. بنظر می‌رسد انرژی اصلی تقابل با ایران هم‌اکنون از ناحیه خود منطقه است و آمریکا مکانِ تنظیم، تصمیم و چتر عملیاتی این تقابل است. اگر واکنش ایران در کنفرانس مونیخ را تحلیل محتوا کنیم، حکایت از پدیده‌ای می‌کند که در علم روابط بین‌الملل به آن "قربانی شدن" (Victimization) می‌گویند. ما از آن جمع سیاسی و امنیتی درخواست کردیم: با ما مهربان باشید. به ما احترام بگذارید. لطفاً دیگر تحریم نکنید. ما اهل دیالوگ هستیم. روش‌های حل اختلاف باید دیپلماتیک باشند. ما همیشه از خود دفاع خواهیم کرد. 

ضمناً 278 سال است به کشور دیگری حمله نکرده‌ایم. این ادبیات آمیخته با مهر و محبت و اخلاق حتی در سیاست داخلی کشورها مانع از اقدامات مخالفان نمی‌شود چه برسد در محیط سنگلاخ سیاست جهانی. درست یا غلط، تصویری که در جهان از ایران وجود دارد، تصویر سخت افزاری است و نه نرم افزاری. جالب اینکه حتی ترکیه که بسیار از روابط دوجانبه اقتصادی بهره برده، تصویری سخت افزاری از ایران دارد که در کنفرانس مونیخ از خود بروز داد.

آیا می‌توان استراتژی امنیت ملی را از استراتژی توسعه اقتصادی کشور تفکیک کرد؟ تا چه زمانی نفت و گاز بفروشیم و زندگی کنیم؟ استراتژی امنیت ملی کشور، شرکای منطقه‌ای ندارد. اقتصاد در ریل مستقل خود حرکت می‌کند اما بعضی اوقات دچار بحران جدی می‌شود و به عنوان مثال به‌خاطر تحریم‌های گسترده، به برجام منجر می‌گردد.

برخلاف کسانی که مشکل را در افراد یا دولت‌ها جستجو می‌کنند، این نویسنده گره اصلی را در فکر و اندیشه می‌داند: تا زمانی که ما امنیت ملی و توسعه اقتصادی را از یک جنس و مقوله ندانیم و این دو اصل حکمرانی را بر یک ریل واحد قرار ندهیم، در هاله‌ای از سختی‌ها بلکه بحران‌ها، بنیه‌های عظیم انسانی و طبیعی خود را هدر خواهیم داد. کانون نظری استراتژی منطقه‌ای ضد ایرانی بر پایۀ ضعیف نگاه داشتن کشور استوار است. 

چالش‌های ما در ارتباط با افراد و جریان‌ها نیست بلکه در اندیشه‌ها و رهیافت‌هاست. فهم غیراقتصادی ما از نظام بین‌الملل باعث شده‌است که به ادبیات عدالت محور، مهر محور و احترام محور با قدرت‌های منطقه‌ای و بین‌المللی متوسل شویم و از آن‌ها خواهش کنیم تا با ما درست رفتار کنند و احترام بگذارند.

آمریکا 99 نیروگاه هسته‌ای دارد و در عین حال در مساحتی حدود 4800 کیلومتر مربع با جمعیتی حدود سه میلیون نفر و 250 هزار متخصص IT، کانونی بنام سی‌لی‌کان ولی با ارزشی در حدود 3 تریلیون دلار ایجاد کرده‌است. شرکت اپل حدود دو میلیارد کامپیوتر و آی‌فون فروخته است. عموم شرکت‌های فن‌آوری آمریکا به حکم محدودیت مهاجرت دولت جدید آمریکا اعتراض کردند زیرا فقط در شهر سیاتل آمریکا، دویست هزار متخصص خارجی کار می‌کند. کشور ما بدون بنیان‌های داخلی اقتصادی، مالی و فن‌آوری نمی‌تواند در منطقه و نظام بین‌الملل قدرتمند تلقی شود. قدرت کشور در فروش نفت و گاز نیست بلکه در بهره‌برداری از هزاران مهندس و متخصص است که ارزش افزوده ایجاد کنند.

 اگر نمای بیرونی ما قدرت نرم باشد، حجم 2.5 تریلیون دلاری ثروت کشور‌های عربی حداقل در بخشی از آن از ظرفیت‌های برون سپاری ایران می‌تواند استفاده کند. لزومی ندارد مانند یک قربانی و مظلوم در محافل بین‌المللی صحبت کنیم بلکه باید نظام داخلی را غنی کنیم. تقریباً تمامی شرکت‌هایی که طی سال گذشته از ایران بازدید کرده‌اند متفق‌القولند که سیستم اداری، حقوقی، مالی، بانکی، قانونی، عمرانی ایران برای رشد و توسعه اقتصادی محتاج به روز شدن دارد.

به طور حیرت‌انگیزی شناخت ما از نظام بین‌الملل قدیمی است. قدرت کشورها عمدتاً در داخل آن‌هاست. به خاطر داشته باشیم که قانون کاپیتولاسیون را در پاکستان، ترکیه و اندونزی نتوانستند اجرا کنند. فقط پهلوی دوم بود که به واسطۀ ضعف داخلی، آن‌را پذیرفت. در آن شرایط، آمریکا کمک اقتصادی و نظامی را منوط به اعمال این قانون کرد. نظام بین‌الملل فعلی بسیار متنوع و متکثر است و لزومی ندارد ایران خود را در درگیری‌های ناتمام با قدرت‌های بزرگ مشغول کند و انرژی رشد و توسعه را صرف تحریم کند. چین با قدرت اقتصادی خود و ارسال علائم مختلف دیپلماتیک طی دو هفته، دولت جدید آمریکا را مجبور کرد تا به سیاستِ دیرینه "چین واحد" برگردد. 

چینی‌ها نگفتند لطفاً به ما احترام بگذارید و درست رفتار کنید: گفتند اگر سیاست چین واحد را اتخاذ نکنید، هیچ انتظاری برای تعدیل در مذاکرات محتمل تجاری نداشته باشید. با اینکه چین سه برابر روسیه صرف هزینه‌های نظامی می‌کند اما تصویری نرم‌افزاری در جهان دارد. حاکمیت ملی و استقلال با توانایی‌ها و قدرت اقتصادی داخلی قابل تحقق است. انگلستان عضو حدود 700 معاهده و سازمان منطقه‌ای و بین‌المللی است ولی در عین حال از لابلای این حجم از تعهدات در لایه‌های عظیم اقتصادی جهانی، منافع خود را حفظ کرده‌است و بالاترین نرخ رشد اقتصادی اروپا را دارد.

آیا برای ما موضوعیت دارد که کشور‌های عربی خلیج‌فارس طی 11 سال گذشته، 728 میلیارد دلار اسلحه خریده یا سفارش داده‌اند؟ آیا می‌دانیم که جمعیت منطقه خاورمیانه در 35 سال آینده به 660 میلیون نفر خواهد رسید؟ چالش بزرگ فکری ما، رهیافتی جدید نسبت به کشورهای عربی منطقه است. اما هدف اصلیِ این رهیافت جدید، باید ایران، قدرت اقتصادی ایران، اهمیت  احترام ایران، اصلاح محیط زیست ایران و آینده و کیفیت زندگی مردم ایران باشد. افزایش درآمد، تنوع درآمد و تداوم کسب درآمد مبنا هستند تا آنکه امنیت و فرهنگ حفظ شوند. استراتژی ناگفته بسیاری از همسایگان، فقیر نگه داشتن ایران است. 

نیاز داریم تا از سیاست خارجی تدافعی به سیاست خارجی اقتصادی منتقل شویم. مدیریت کارآمد کشور بدون ارتباطات گسترده با قدرت‌های میانی امکان‌پذیر نیست زیرا برای به‌روز کردن کشور نیاز به دانش و روش‌های جدید داریم. خود را از صفحه اول روزنامه‌های جهان خارج کنیم. مانند کره‌ای‌ها، ژاپنی‌ها و چینی‌ها آرام کار کنیم. خود را به طور قربانی نشان دادن، نوعی نمایشِ ضعف است. شعاع دوایر مدیریتی در کشور را قدری بزرگ‌تر بگیریم. حکمرانی و سیاست‌ورزی با ارقام است. آیا آرمانی بالاتر از خوب زندگی کردن اقتصادی و فرهنگی مردم ایران وجود دارد؟
ارسال به تلگرام
ارسال به دوستان
انتشار یافته: ۳۸
در انتظار بررسی: ۹۶
غیر قابل انتشار: ۱۰
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۰۹:۴۶ - ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
523
29
شما مشاور نماها مشکل ایجاد نکنید کاهش مشکل پیشکشتون!
پاسخ ها
رضا
| Iran, Islamic Republic of |
۱۳:۵۱- ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
ایشان خاری درچشم شما قدرت طلبان است.
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۱:۰۹- ۱۳۹۵/۱۲/۱۴
این مشاور نماها خطاعای شما انحصار طلبان را آشکار میکنند
محمد
Iran, Islamic Republic of
۰۹:۵۰ - ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
9
366
تشکر از روشن گریتان
به امید روزی که تمام مردم از شعار زدگی به سمت عقلانیات سوق داده شوند
پاسخ ها
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۱:۰۴- ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
حتما
ناشناس
United Arab Emirates
۱۰:۰۴ - ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
31
259
کاش رییس جمهور بودی آقای سریع القلم
پاسخ ها
بابک
| Iran, Islamic Republic of |
۱۰:۱۵- ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
سلام
واقعاً کاش رییس جمهور بودی!
یکی
| Iran, Islamic Republic of |
۱۰:۵۳- ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
مطمئن باشید 100 برابر قویتر از آقای سریع القلم هم اگر رئیس جمهور میشد تو این مملکت 70 رنگ، منفعل و ناکارآمد بود
محمد حسین
| Iran, Islamic Republic of |
۱۱:۱۱- ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
یک نفر کاری از پیش نمیبره. اگر ایشون بتونن در همین کسوت استادی چند نفر از مسئولان ارشد کشور را با خودشون همراه کنند بهتر به نتیجه میرسن.
یکی از نکات مهم نوشته بالا کهنه بودن سیستم اداری حقوقی مالی و ... ایران بود که حل این مشکل جز با اراده رئسای 3 قوه ممکن نیست حالا فرض کنید ایشان رئیس جمهور هم بودند و دیگران ساز ناکوک میزدند نتیجه ای داشت؟
علی
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۰۸ - ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
6
167
مثل همیشه عالی..... این نکته خیلی جای تفکر داره.. بودجه سه برابری هزینه های نظامی چین نسبت به روسیه..و این شاید تصور کمتر کسی باشه..
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۱۲ - ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
210
17
به امید روزی که سرمستی شماها که از قدرت و پست و مقام هست و برای مردم نفس بریده قلم میزنید تمام بشود و روزی بیائید جای ما باشید تا ببینید چه خنده دار هست موعظه های شما !!!!در دولتی که سیستم ارباب رعیتی حاکم شده تحمل توصیه شنا نیست. شما قلم بزن برای اطرافیانت که مملکت فقط مال شما نیست مال انحصار خانواده شماها نیست بقیه هم هستند مثل زمان جنگ که همه موظفند دفاع کنند الالن همه همه موظفند براساس قوانین ارتقا بگیرن و مسئولیت داشته باشند.
پاسخ ها
یکی
| Iran, Islamic Republic of |
۱۰:۵۴- ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
چی میگی دقیقا؟ زنگ طبقه چند رو زدی؟ و البته حرف ... زدن که کنتور نمیندازه
انصاری
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۱۸ - ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
4
102
مقاله جالبی یود.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۱۸ - ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
157
18
متاسفانه اين دولت تا توانسته سعي کرده خود را بچه مظلوم توسري خور نشان بدهد.يک شطرنج باز ماهر وقتي مهره اي را از دست ميدهد که بدنبالش مهرهاي باارزشتري را بگيرد. اين دولت مانند يک شطرنج باز تازه کار مهره هاي زيادي را از دست داد ولي ....
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۱۸ - ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
11
128
واقعاً باسواد و کارآمد هستند.
مجید
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۱۸ - ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
116
17
حالا راهکار عملی بدین ببینیم
باید چه کار کنیم.
خیلی چیزا توی حرف خوبه ولی در عمل نه.

اگه ما سوریه و یمن رو ول کنیم دست از سر ما بر میدارند؟
بعید بدونم.
پاسخ ها
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۲:۱۳- ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
راه حل عملی اینه که به جای دشمنی با همسایه ها و دنیا سرمون رو پایین بندازیم و به فکر همکاری و پیشرفت باشیم، ادعای مدیرینت دنیا رو بزاریم کنار و همون کاری رو کنیم که چین کرد...راه حل تو مقاله نوشته شده
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۳:۴۳- ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
این همه راه‌کار نوشته بود. متوجه نشدی؟ الحق که دلواپس ... هستی.
مصطفی
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۲۲ - ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
6
110
درود بر آقای سریع القلم، مطالب تان خیلی کارشناسی و دقیق بود. امید به فردای بهتر
بهرام
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۲۲ - ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
6
101
دكترجان.مثل هميشه گل گفتي ولي آناني كه بايد بشنوند و ببينند فعلا خود را به كري و كوري زده اند. تمام امكانات كشور بسيج ميشود براي پلاسكو، در اطفاي حريق و نجات ساختمان كه موفق نمي شويم ولي دو هفته آواربرداري آن وقت ما را مي گيرد و البته فكر و ذكر دولت و ملت نيز چند هفته اي متمركز اين موضوع مي شود با اين حال از مديريت جهاني صحبت مي كنيم.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۲۳ - ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
3
97
ما آرام كار كردن بلد نيستيم، ما حتي كارهاي ناكرده به زعم نمايش قدرت از خودمان در بوق و كرنا مي كنيم در حالي كه ديگران آرام و خزنده بر منافع ملي و منطقه اي ما تسلط مي يابند.
مجید
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۲۴ - ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
23
102
شما مشاور آقای روحانی هستید و نیک می دانید که سخن شما یعنی حذف ارمانهای انقلاب 57. یعنی حرفی که وزیر خارجه سعودی می زند عدم صدور انقلاب و .... تمام کشورهایی که نام می برید ادعایی در عرصه بین المللی ندارند حتی چین هم نمی آید و بگوید که کشور کمونیست دیگری ایجاد کند شما فکر کنید چین بخواهد مثلا ژاپن را کمونیست کند خب جامعه جهانی واکنش نشان می دهد مساله ساده است انقلابی بودن یا تکنو کرات بودن.
پاسخ ها
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۳:۱۶- ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
موافقم
رضا
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۲۹ - ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
4
85
خیلی زیبا و منطقی مشکلات را بیان کرده اند وتنها راه خارج شدن از این معضلات گوش کردن به حرفهای ادمهای عاقل اینچنینی هست.
رضا
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۲۹ - ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
3
51
خیلی زیبا و منطقی مشکلات را بیان کرده اند وتنها راه خارج شدن از این معضلات گوش کردن به حرفهای ادمهای عاقل اینچنینی هست.
ناصر
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۳۳ - ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
88
9
علم الهدی:

برخی مقامات داخل خانه سفیر و در حضور زنان سربرهنه قرارداد امضا می‌کنند وقتی اعتراض می‌کنیم می‌گویند باید با جهان تعامل کنیم/فارس

@MyAsriran
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۳۶ - ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
122
11
سیاست خارجی باید قرآنی باشد نه تدافعی، نه تهاجمی و نه اقتصادی
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۳۸ - ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
51
16
تنها راه نجات و اقتدار و قدرت چانه زنی در دنیا تقویت اقتصاد از درونه و قطع وابستگی به نفت و گاز و وارد کردن علم و شرکتهای دانش بنیان در اقتصاده
همه اینها هم با همدلی و پیروی از سیاستهای اقتصاد مقاوماتی حاصل میشه
ایرانی
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۰۶ - ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
6
67
ظاهرا ک درست گفتی اما من که خودم رو پایان یافته می بینم و به همین دلیل اجازه ندادم فرزندی از من متولد بشه که مثل خودم تو این کشور بی نظم و هردمبیل رشد کنه
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۱۲ - ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
57
5
آقای سریع القلمآخرین بار زمان فتح علیشاه ایران به عثمانی حمله کرد.امیدوارم بقیه آمارهایتان مثل این نباشد.
پاسخ ها
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۱:۵۷- ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
نه داداش برعکس گفتی
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۲:۰۲- ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
زمان زندیه هم ایران به عثمانی حمله کرد و بصره را فتح کرد
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۲:۱۹- ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
جمله دكتر سريع اقلم درست است.
آخرين حمله خارجي ما حمله به هندوستان در زمان نادر شاه افشار بوده و بعد از اون در مقياس خيلي كوچكتر تصرف كوتاه مدت بصره در زمان كريم خان زند.
چرا بدون اطلاعات نظر مي دهيد؟!
فتحعليشاه قاجار كه بيشتر وقتش توي حرمسرا مي گذشته! و پسرش با كمترين امكانات داشته در مقابل روس ها دفاع ميكرده. اصلاً اين آدم به فكر مملكت نبوده كه؟! مادرش شماتتش كرده گفته تو بعد از مدت ها اولين پادشاهي هستي كه ايران رو كوچكتر كردي. اون وطنفروش هم جواب داده مگه ايل قاجار چقدر چراگاه براي احشامش ميخواد؟! همين هم كه داريم زيادمونه؟!!!
رضا
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۲۲ - ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
4
59
مطلب بسیار سودمندی بود . در ضمن در پاسخ به دوستانی که آرزوی ریسس جمهوری امثال سریع القم ها را دارند ،، عارضم که گاهی جادوگر قبیله بودن خیلی موثر تر از رئیس قبیله بودنه
ناشناس
Germany
۱۱:۲۸ - ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
7
85
جناب آقای دکتر سریع القلم
مطالب خوبی بود. چند نکته را باید در نظر گرفت:
1) هیچ کشوری را از نظر رشد و توسعه نمی توان الگوی کشور دیگری قرار داد، زیرا توسعه ارتباط مستقیم با فرهنگ ملی هر کشور دارد.
2) توسعه داخلی که بسیار هدف والایی است نیاز به یکپارچگی و اعتقاد ملی دارد، یعنی همان چیزی که در ژاپن و آلمان بعد از جنگ بواسطه عزم ملی و در چین 36 سال گذشته بواسطه منطق زور و فشار و تحکم حاصل شد، که البته نتیجه اش یکی بود، یعنی توسعه یافتگی
3) جنابعالی به مظلوم نمایی ما در کنفرانس مونیخ و دیگر مجامع بین المللی اشاره کردید و اینکه همسایگان ما و حامیان آنها شمشیر را علیه ما از رو بسته اند. درست، اما چرا دلیل آن را نمی گویید؟ چرا همه با ما خصومت دارند؟ مگر ما چه کرده ایم؟ پاسخ: ما کاری نکرده ایم، فقط شعار بیهوده و بی حاصل علیه این کشور و آن کشور داده ایم .
بیشتر باز کردن این قسمت ممکن است منجر به عدم انتشار توسط عصر ایران بشود.
آرزوی من هم پیشرفت و توسعه ایران عزیز است.
امیر علی
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۰۰ - ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
4
95
(( خود را از صفحه اول روزنامه‌های جهان حذف کنیم ))
کاش مسولین معنی این جمله را درک کنند
مهدی1991
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۴۷ - ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
5
51
با تشکر از استاد عزیز
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۴۷ - ۱۳۹۵/۱۲/۱۱
110
9
مشاور محترم در برجام که سبب کلا ه بزرگ برسر کشورمان شد.
پربازدید ها
تورهای لحظه آخری
علم و فناوری