تحلیل روزنامه اعتماد از ملاقات دیروز احمدی نژاد و قالیباف

 
اعتماد: محمدباقر قاليباف ديروز صبح که به دفتر کارش مي رفت، شايد تصورش را هم نمي کرد که با يک تماس تلفني ناگهاني به دفتر محمود احمدي نژاد دعوت مي شود تا در پاستور روبه روي رقيب اصولگرايش بنشيند.گرچه اين دو چهره هميشه در برابر دوربين ها به هم لبخند مي زنند اما اين روزها کمتر رسانه يي است که هر روز خبري از «تقابل» جديد زيرمجموعه يي آنها منتشر نکند.

 

در شرايطي که ميدان روابط شهردار و رئيس جمهور تا اين ميزان تيره و تار است که حتي پادرمياني عقلاي اصولگرا مانند علي لاريجاني و پيش از اين حدادعادل در سه سال گذشته کارساز نبوده، ديدار ناگهاني رئيس جمهور براي چنين رقيب سرسختي حکايت از دل نگراني هايي دارد که در نهايت احمدي نژاد را مجبور کرد کارت دعوتي را به آدرس بهشت بفرستد.

 

به هر روي پشت درهاي بسته پاستور مشاوران احمدي نژاد دلايلي را ليست کردند که در نهايت احمدي نژاد را قانع کردند پس از سه سال کدورت، درهاي ساختمان رياست جمهوري را به روي قاليباف بگشايد و حتي ريش سفيداني را هم براي شکستن تابوي مصالحه به اين ضيافت دعوت کند.

 

گرچه ميانجيگران اين ديدار از زريبافان و محصولي گرفته تا مهدي هاشمي و رويانيان همگي از دايره نزديکان رئيس جمهور هستند اما آنچه در ديدار اين دو چهره پرحاشيه اردوگاه راست جلب توجه مي کند، وضعيت آشفته اصولگرايان و نقشي است که قاليباف به پشتوانه لاريجاني - رضايي در حال ايفاي آن است.

 

هر چند از ماجراي همايش 30 سال قانونگذاري در مجلس احمدي نژاد با رد دعوت لاريجاني قهر خود با او را آشکار کرد اما گويا رويکرد پاستورنشينان اين است که اين روزها شدت يافتن تقابل با قاليباف پرهزينه تر از قهر با لاريجاني است و به همين دليل اين نسخه اجرايي شد که شکستن سنت قهر با قاليباف حداقل اين روزها براي احمدي نژاد واجب تر است چراکه حداقل برگ برنده يي براي روزهاي مه آلود نزديک به انتخابات خواهد بود تا اگر لازم شد فضاي «گفت و گو» با قاليباف براي رئيس دولت نهم فراهم باشد.

 

هرچند مشخص نيست ديروز دور از چشم دوربين ها «لبخند ها» تکرار شده باشد يا نه اما دولتي ها ترجيح دادند پيشدستي کرده و خود خبر اين ديدار را رسانه يي کنند. اگرچه به يقين مي شد مانند ساير ديدارهاي معمول رئيس جمهور در پاستور اين ملاقات هم مخفي بماند اما گويا استراتژي که منجر به اين شد که اين دو رقيب دور يک ميز بنشينند اين هدف را هم دنبال مي کرد تا افکار عمومي هم همراه هر دو جناح سياسي باخبر شوند که مي توان هفت ماه مانده به انتخابات رياست جمهوري دهم قاليباف و احمدي نژاد هم به بهانه حل اختلافات شهري به پاي ميز مذاکره بنشينند چرا که حمل و نقل عمومي اين روزها به بهترين موضوعي تبديل شده که احمدي نژاد را در موضع ضعف نسبت به قاليباف قرار داده است.

 

آنچه به فضاي سياسي اختلافات سياسي اين دو چهره تعبير مي شود، در افکار عمومي با پرداخت نشدن اعتبارات بخش هايي مانند اتوبوس و مترو نمود داشته و گرفتاري مردم در ترافيکي که سبب آن را امتناع معني دار زيرمجموعه رئيس جمهور مي دانند، آنچنان شرايط را براي احمدي نژاد سخت کرده که اين روزها حتي علي لاريجاني و همراهان نزديکش مانند رحماني فضلي رئيس ديوان محاسبات و مصطفي پورمحمدي هم به حمايت از قاليباف برخاسته اند.

 

بدين ترتيب خواسته يا ناخواسته - با وجود سرفصل هاي متنوع اختلاف - احمدي نژاد خود را در برابر جبهه يي مي بيند که فرماندهي آن را قاليباف بر عهده دارد و ساير رقباي بالقوه رئيس جمهور هم در سنگرهاي اين جبهه فرمانده را حمايت کنند. آن هم در شرايطي که حتي شايعه حمايت لاريجاني از کانديداتوري قاليباف آنچنان حاميان دولت را برآشفته مي کند که به يقين شکل گيري چنين جبهه يي آنقدر مي تواند به ضرر دولت تمام شود که رئيس جمهور حاضر شده با وجود مقاومت هيات ويژه يي که تاکنون از پرداخت اين اعتبارات سر باز مي زند، قاليباف را حداقل به بهانه ديدار براي رفع اختلافات حمل و نقل به پاستور بکشاند.

 

شايد به اين طريق فصلي از فصول مشترک قاليباف با حاميان اصولگرايش بکاهد. به ويژه آنکه اين اختلاف به تدريج با درگيري لفظي غلامحسين الهام و محسن هاشمي در حال کشيده شدن به جبهه کارگزاران هم بود و ادامه يافتن «اختلافات حمل و نقلي» گرچه در ظاهر دست شهردار را در توسعه اين بخش مي بست اما در عمل با گذشت زمان از تابلوي رئيس دولت نهم با سرعت بيشتري امتياز کم مي کرد.

 

اگر زماني کنايه احمدي نژاد در حاشيه جلسه هيات دولت به نمک ريخته شده براي آب کردن يخ هاي آسفالت پاستور به خوبي نشان مي داد لبخند روي لبان رئيس جمهور از تلاش قاليباف براي کسب رضايت شهروندان تهراني چقدر تلخ است اما اين امر بر احمدي نژاد عيان است که همان سکوي پرتابي که او را از بهشت به پاستور رساند، امروز زير قدم هاي قاليباف قرار دارد و از کنايه گرفته تا بستن درهاي بودجه هم نمي تواند اين سکو را از زير پاهاي شهردار تهران بکشد و شايد نسخه «مصالحه» کورسوي اميدي باشد. به ويژه آنکه راه افتادن چرخ هاي مترو تا وفور اتوبوس در تهران هر چند به نفع شهردار تهران است اما در شرايطي که احمدي نژاد روبه روي خود رقباي قدري مثل اصلاح طلبان دارد، شايد کمتر هزينه پرداختي رئيس جمهور باشد.