کد خبر ۶۴۶۳۶۶
تعداد نظرات: ۱ نظر
تاریخ انتشار: ۱۲:۵۹ - ۰۴ دی ۱۳۹۷ - 25 December 2018
در روزهای جنگ و سختی، برنامه‌هایی چون «زیر گنبد کبود» سعی می‌کرد به کودکان آرامش و لبخند بدهد. این قصه‌ها رویه شیرینی بود بر تلخی‌هایی که زمانه داشت.

کیفیت پایین

 
کیفیت خوب
ارسال به تلگرام
ارسال به دوستان
انتشار یافته: ۱
در انتظار بررسی: ۱۸
غیر قابل انتشار: ۰
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۴۸ - ۱۳۹۷/۱۰/۰۴
3
41
خدای من! یادش بخیر. بوی چراغ علاءالدین، بوی اسکناس 10 تومانی، بوی ورق ورق کتاب های درسی، بوی کپن نفت و همه و همه یادش بخیر. یادش بخیر شب هایی که خانوادگی زیر کرسی می خوابیدیم و چراغ علاءالدین اونور اتاق روشن بود و نورش به صورت هاله گردی سقف چوبی اتاق را روشن می کرد. صبح بلند می شدیم و می رفتیم پشت بام برف ریختن. یادش بخیر. از مدرسه می اومدیم خونه، دست و پاهامونو می شستیم و می نشستیم تماشای برنامه دوست داشتنی آقای حکایتی. شبا هم سریال پدر سالار. یادش بخیر شب نشینی های بعد از شام. خدای من کجا رفت اون روزهای زیبا؟!
پربازدید ها
تورهای لحظه آخری
علم و فناوری