کد خبر ۷۲۰۹۳۹
تاریخ انتشار: ۰۱:۵۸ - ۱۰ فروردين ۱۳۹۹ - 29 March 2020

نجف محمودی - افق نیوز 

ویروس منحوص کرونا دشمنی رو در رو و مسنقیم در برابر مردم و جوامع بشری نیست بلکه چون این بیماری شناختی از آدم ها ندارد در بدست آوردن قربانیان خود بی درنگ اقدام می نماید و در آهنگ و نظم زندگی بشری بلاتکلیفی ، سردرگمی و آشوب ایجاد می کند ، و این اضظراب و آشوب  قهراً در سیاست و اقتصاد جامعه اثر منفی دارد.

در هجوم بس ناجوانمردانه کرونا، مردمی که پریشان یا پریشان‌تر می‌شوند، به حمایت نیاز دارند و پیداست که کشور باید حامی آنها باشد و مهم این است که بدانیم آیا کشور تکلیف خود را با کرونا می‌داند؟ و سازمان‌ها -توقع هماهنگی کامل نیست- اندک هماهنگی‌ای با هم دارند و همکاری می‌کنند؟ و اگر دارند این همکاری به چه صورت است؟

قصه دردآور این است که هر روز خبری از قاچاق و احتکار لوازم بهداشتی و طبی منتشر می‌شود.

آیا سیاست پای خود را از ماجرا کنار کشیده است یا نمی‌تواند از عهده خلاف‌کاری‌ها برآید؟ وقتی سیاست پای خود را از بحبوحه بلا کنار بکشد و دستش را هرچه بتواند از ویروس کرونا دور نگاه دارد و حتی دخالتی در هماهنگ‌سازی سازمان‌ها نداشته باشد بر مشکل غلبه نمی‌توان کرد.

‌سازمان‌های اداری ما هرگز کارآمدی نداشته‌اند، پس اکنون هم اگر ندانند چه باید بکنند و چه می‌توانند بکنند گناهی ندارند ولی باید با تمام وجود و با تمام امکانات موجو کشوری و لشگری برای مبارزه و مقابله با این ویروس کرونا اقدام کرد و جامعه را از این بلای خانمان سوز نجات داد . هرچند همت بالایی نیاز است ولی با تفکر و اندیشه سیاسی می توان کرونا را شکست داد .

 در کشورهای موسوم به جهان سومی به ویژه در کشور ما مدت­های طولانی است که نوع خاصی از این تفکر سیطره دارد. تفکر ایدئولوژیک زمانی­که اهرم ­های قدرت را در اختیار می­گیرد در پی آن بر می­آید که به هر وسیله ممکن دیگران را وادار کند دنیا را آنگونه ببینند که صاحبان قدرت می­بینند.

وارد شدن ویروس کرونا به کشور ما با توجه به پیامدهای خاص ­اش موجب شد بخشی از حجاب ایدئولوژی کنار برود و چالشی آشکار میان برخی از اربابان قدرت و مردم چهره نماید. پیش از پرداختن به این موضوع حاد روز لازم است برای روشن شدن موضوع به مصداق­ های مشخصی از تبعات زیان­بار تفکر ایدئولوژیک در کشورمان اشاره شود. زمانی­که به هر دلیلی رشد اقتصادی منفی می ­شود و داده ­های آماری حکایت از وضعیت رکودی دارد، مقامات و مسئولین مملکتی بدون هیچ توضیحی از انتشار داده­ هایی که در اختیار دارند خودداری می­ کنند.

وقتی به دلیل تورم مزمن دورقمی ارزش پول ملی طی زمان کاهش می­ی ابد و قیمت ارزهای خارجی در بازار رو به افزایش می­گذارد، دست اندرکاران و مقامات مسئول از وفور منابع ارزی برای مردم سخن می گویند و تضعیف ارزش پول ملی را در برابر ارزش پول کشورهای توسعه یافته غربی و آمریکایی و حتی کشورهای منطقه ای ، توطئه دشمنان و سواستفاده و سودجویی برخی دلالان و کارشکنی های عوامل داخلی معرفی می­ کنند.

وقتی با اجماع کلیه نهادها و سازمان­ های مسئول ذی­ربط توافق هسته­ ای به نتیجه می­ رسد، جناحی از طبقه سیاسی مخالف پیشرفت های سیاسی و هسته ای در کشور و جهان به هر طریق ممکن در صدد کارشکنی بر می­آید و می­ کوشد  این موفقیت ملی را که همانا موفقیت ایران اسلامی در برابر دشمنان بین المللی و منطقه ای است ، شکست جلوه دهد.  در چنین شرایطی است که کرونا از راه می ­رسد. نخستین عکس ­العمل تفکر ایدئولوژیک نسبت به پدیده ­ای که در ماهیت خود یک تنه به بلای آسمانی می­زند، حکایت از انکار اهمیت آن و افشای سوء­استفاده بدکاران از خبرهای مربوط به آن دارد. فرضیه و تئوری توطئه ، محبوب­ترین تئوری نزد تفکر باورها و اندیشه های انسانی است چراکه با توسل به آن می­توان همه تقصیرها و قصورهای اربابان قدرت را از سر بازکرد. اما نفی واقعیتی که زندگی انسان­ها را به صورت ملموسی مورد تهدید قرار می­دهد و مردم با گوشت و پوست خود آنرا احساس می­کنند کار آسانی نیست. 

این­ بلای آسمانی و جهانشمول ، «خودی» و «غیرخودی» نمی­شناسد و دامن هرکسی را که به منطق رفتاری آن بی­ اعتنا باشد ممکن است بگیرد. در روزهای اخیر رفتارهایی از مردم سر زده که مورد انتقاد برخی از مسئولان و رسانه­ ها قرار گرفته است.

اکثریت قریب به اتفاق کارشناسان بر این رای هستند که موثرترین راه مقابله با اپیدمی کرونا، در حال حاضر، ماندن در خانه و امتناع از رفت و آمدهای غیر ضروری است. عده­ای از مردم تعطیلی­ های اجباری را غنیمت شمرده و از این فرصت پیش آمده استفاده کرده و یا سواستفاده نموده راه مسافرت و انتقال این بیماری از نقطه ای به نقطه ی دیگر کشور می شوند ، و چه در بسیاری از این شهر و استان ها مردم برای ورود این مسافران مشکل درست می کنند که در جای خود بسی جای تشکر و ستایش دارد تا جایی که در سایه این تفکر ساده و سنتی ، جامعه و افکار عمومی دچار انواع نگرانی و تنش می ­شود. وجه مشترک این دو گروه و تفکر از مردم بی­ اعتمادی و بی ­اعتنایی به گزارش­ها و توصیه­ های مسولان مختلف دولتی و غیر دولتی است که هیچ وقت این آمار و ارقام از یک منبع مشخص و متقن صادر نگردیده تا افکار عمومی در قبول و پذیرش این اطلاعات یقین داشته باشند و قطعا مقصر دانستن و سرزنش کردن یک سویه این دو گروه از مردم از روی عدالت و تفکر انصاف نیست، باید علت این بیماری و این معضل خطرناک را با تکیه بر علم و دانش متفکرانه از جمیع جهات چاره کرد. وقتی در نخستین روزهای خبر رسانی رسمی درباره شیوع اپیدمی در ایران، اهمیت مساله از سوی رسانه رسمی کشوری به سخره گرفته می­شود و گزارشی تایید آمیز از بی­ اعتنایی مردم در شب عید به این «شایعه» یا «توطئه اجنبیان» به نمایش گذاشته می ­شود، چه انتظاری از مردمان عادی می­توان داشت که در روزهای بعدی به گزارش­ها و توصیه­ هایی با مضمون کاملا متفاوت با اولی اعتماد کنند؟

مسئولان وزارتخانه در پایتخت آماری از اپیدمی می­دهند که با آمار نمایندگان همان وزارتخانه در استان­ها و یا نمایندگان دیگر نهادها متفاوت است و هیچکس درباره این مغایرت ها توضیح نمی­دهد.

وقتی برخی مدعیان طب سنتی با ارائه راه حل­هایی برای مبارزه با کرونا موجب وهن فرهنگ ملی ایران در انظار جهانیان می­شوند و هیچ مقام مسئولی این مدعیان را مواخذه و وادار به پاسخگویی نمی­ کند چه انتظاری از مردمان عادی می ­توان داشت؟ مردم شریف ایران اسلامیدر جای جای این کشور پهناور به چه کسی یا نهادی باید اعتماد کنند و چرا؟ اما شک نباید کرد که کرونا آزمونی سخت برای کاسبان تفکر ایدئولوژیک است که تاکنون توانسته­ اند در مقاطع سرنوشت ساز، با استفاده از گفتاری عوام ­فریبانه و تکیه بر اقلیتی از «خودی­ های» گوش به فرمان، رویکردهای علمی و کارشناسانه را تحت الشعاع قرار دهند و منافع ملی و کشوری را که همانا منافع هشتاد میلیون ایرانی است قربانی خواسته­ های نامشروع و جناحی و خودسرانه خود نمایند. ظاهرا آنطور که معلوم است با این همه اطلاع رسانی و رسانه ای ، کشور و مردم ما از بهت و حیرت ناشی از هجوم و حمله این بیماری که البته چندان ناگهانی هم نبوده است بیرون نیامده‌اند.

بلا و مصیبت آمده است اما بلا و مصیبت به خودی خود آزمون نیست بلکه وقتی به آزمون تبدیل می‌شود که آزمایشگری وجود داشته باشد و قصد آزمایش کند و کاش اگر قرار است آزمونی صورت گیرد آنکه مسئولیت بیشتر دارد در صدد آزمایش برآید.

زیرا اوست که باید کار کشور را سروسامان بدهد. مردم و صاحب نظران هم می‌توانند این قبیل پیشامدها را آزمایش کنند. اما مهم آزمایش متصدیان امور است. این آزمایش را چندان آسان نباید گرفت. زیرا برای حکومت دشوار است که در آنچه می‌گوید و در درستی کاری که می‌کند شک روا دارد و پیداست که هر آزمایشی مسبوق به شک و پرسش و طلب است و باید در برابر این بیماری جهانشول ایستادگی کرد و الا دامنه گستره آن از تفکر و اندیشه ها فراتر خواهد رفت .

و امید است دولت محترم و همه دست اندرکاران بخش های دولتی و خصوصی بتوانند در سال جهش تولید که توسط مقام معظم رهبری نامگذاری شده است بتوانند در تمام زمینه ها ، علی الخصوص تولید داخل و ریشه کردن ویروس منحصوص کرونا که بدون هر گونه ابزار و پاسپورتی به همه جای دنیا سفر می کند ریشه کن نمایند .
به امید این روز

ارسال به تلگرام
برچسب ها: کرونا , توطئه
ارسال به دوستان
پربازدید ها
تورهای لحظه آخری