فیلم بیشتر »»
کد ۷۳۰۶۳۱
انتشار: ۱۲:۱۵ - ۰۸-۰۳-۱۳۹۹

سگی که بزرگ ترین بینی را در جهان دارد (+عکس)

عصر ایران
وی می‌گوید که به دنبال تأیید بینی اریس به عنوان بزرگترین بینی در جهان نبوده، اما اگر چنین باشد خیلی خوشحال خواهد شد.

اریس یک سگ از نژاد برزوی است، نژادی که به داشتن پوزه‌های بلند شناخته می‌شوند با این حال این سگ دو ساله بینی بسیار بزرگی دارد.

لیلی کامبوریان ۲۷ ساله که صاحب این سگ است آن را در ژوئیه ۲۰۱۸ به خانه خود آورده است.

سگ از نژاد برزوی

وی می‌گوید که به دنبال تأیید بینی اریس به عنوان بزرگترین بینی در جهان نبوده، اما اگر چنین باشد خیلی خوشحال خواهد شد.

لیلی گفت مردم دائما او و اریس را در خیابان متوقف می‌کنند، چرا که مردم می‌خواهند بدانند این سگ از چه نژادی است و برای آن‌ها جالب به نظر می‌رسد.

سگی با بزرگ ترین بینی

وی گفت: هنگامی که اریس یک توله کوچک بود به ما اخطار داده شده که ممکن است دچار مشکلات دندانپزشکی شود، اما اکنون هیچ مشکلی ندارد.

برزوی در رده ۱۰۳ محبوبیت در میان ۱۹۲ نژاد سگ قرار دارد که از سوی باشگاه Kennel Club در سال ۲۰۱۸ اعلام شده است.

بیشتر بخوانید: 

بزرگترین بینی دنیا (+عکس)

مسابقه انتخاب بزرگترین دماغ (+ عکس)

رکورد های گینس 2011 (عکس)

 

منبع: فرارو

ارسال به دوستان
captcha
گیاه گمشده ایران باستان پیدا شد؟ راز هوم ۲۵۰۰ ساله در تخت جمشید جعبه‌ابزار مهار اضطراب؛ ۱۰ روش علمی برای تسکین فوری ذهن دانشمندان در سال ۱۹۶۰ پیش‌بینی کردند: آخرالزمان جمعه ۲۲ آبان ۱۴۰۵ فرا می‌رسد چرا ذهن بعد از مکالمه شروع به محاکمه ما می کند؟ طرز تهیه نمک سبزیجات خانگی؛ یک چاشنی خانگی برای طعم بهتر غذاها از سقوط صفویه تا برآمدن قاجار؛ در هولناک‌ترین قرن تاریخ ایران چه گذشت؟ جنگ جهانی دوم برای کشورهای درگیر چقدر خرج برداشت؟(+عکس) مخترع موتور دیزل به‌ طرز مرموزی ناپدید شد؛ ۷ مهر ۱۲۹۲ منشور کوروش؛ ماجرای استوانه‌ای سفالی با عمر دو هزار و پانصد و شصت‌وپنج ساله علم روان‌شناسی پاسخ می‌دهد: چرا بعضی آدم‌ها در برابر فهمیدن مقاومت می‌کنند؟ تخلیه خشم لزوماً حالتان را بهتر نمی‌کند؛ راهکارهای آرام‌کننده مؤثرتر هستند برای هر غذایی چه پیازی باید استفاده کرد؟(اینفوگرافیک) یافته شگفت‌انگیز علم روان‌شناسی:‌ ارتباط ظریف میان سرعت سخن گفتن و ادب داریوش بزرگ چگونه شاهنشاهی هخامنشی را دوباره سرپا کرد؟ روش‌های عجیب تکدی‌گری در تهران قدیم؛ کسب درآمد از مرده بی‌صاحب