کد خبر ۸۰۸۳۲۸
تعداد نظرات: ۴ نظر
تاریخ انتشار: ۱۲:۴۹ - ۲۵ مهر ۱۴۰۰ - 17 October 2021
متوقف کردن روند نگران‌کننده موجود تورم، امکان‌پذیر، اما در گرو اتخاذ تصمیمات سخت در مقایسه با تصمیمات بد است که برای یک دولت جدید، کاملاً محبوبیت‌زداست- مسعود نیلی

  عصر ایران- مجلۀ هفتگی «تجارت فردا» سالی دوبار همراه روزنامۀ «دنیای اقتصاد» منتشر می‌شود تا هم نشانی از تعلق به مجموعۀ مادر باشد و هم امکان عرضه در شمارگان بیشتر و با قیمتی بسیار کمتر فراهم آید: یک بار در نیمۀ سال و آغاز پاییز و نوبت دوم در پایان سال و در واقع به عنوان سال‌نامۀ سالِ کهنه یا ویژه‌نامۀ سال تازه. هم نوروزی و هم پیش‌بینی سال جدید برای تصمیمات اقتصادی و تجاری.تجارت فردا؛ دو راهی تصمیمات سخت یا تصمیمات بد

   این که مجله‌ای مستقل با کادری جدا و حرفه‌ای در دلِ یک مجموعۀ مطبوعاتی گاهی همراه با روزنامه عرضه شود نشریه را به لایه‌های متنوع‌تری معرفی می‌کند و این کاری است که پیش‌تر و مدتی در روزنامۀ همشهری و با «همشهری ماه» در دوران سردبیری محمد قوچانی صورت می‌پذیرفت و برای اولین‌بار یک مجلۀ جدی حرفه‌ای با حال و هوای روشن‌فکری در شمارگان 300 هزار به دست مردم می‌رسید و خیلی‌ها هنوز آن همشهری‌ماه‌های متفاوت را با جلدهای قرمز به یاد دارند.


   سعید مرتضوی اما بهانه گرفت که چون امتیاز روزنامه متعلق به شهرداری تهران است، نشریۀ وابسته نباید در بیرون تهران توزیع شود حال آن‌که گسترۀ انتشار خود همشهری، سراسری بود! البته بعدتر که آقای قالیباف شهردار تهران شد شهرداری چنان مجلات متعدد منتشر می‌کرد که دکه ها را تسخیر کرده بود: ماه، آیه، خردنامه، دیپلماتیک، جوان و چند مجلۀ دیگر.

  این مقدمات به خاطر آن است که حالا این اتفاق در بخش خصوصی و نه بخش عمومی رخ داده و ما در عصر ایران، انتشار هر مجلۀ حرفه‌ای را در روزگار عسرت نشریات چاپی و مکتوب، به فال نیک می‌گیریم چه تجارت فردا باشد چه تجربه. عصر اندیشه باشد یا بخارا. نگاه آفتاب باشد یا دیلمان که این آخری در تهران هم نیست.

  دربارۀ معرفی «تجارت فردا»ی نیم‌سال البته یک دلیل هم می‌تواند روایت سیاست در نیمۀ سال به قلم مهرداد خدیر باشد که این گونه به پایان می‌رسد:

  «در همین مدت کوتاه – پس از روی کار آمدن دولت جدید- وعده ها و شعارها با صخرۀ واقعیت ها رو به رو شده و اگرچه از عضویت در سازمان شانگهای به عنوان یک موفقیت یاد می شود اما برای مردم، قیمت فزایندۀ اقلام اساسی چون برنج و تخم مرغ مهم تر است و این همان نگاهی است که اصول گرایان طی سال بر آن تأکید داشتند. دولت جدید، سریع تر آز آنچه تصور می شد واقعیت ها را در برابر خود می‌بیند. در همسایگی ما هم طالبان به قدرت رسیده و هم در شمال غربی تحرکات و تحریکات افزایش یافته است.

   بودجۀ 1401 نشان خواهد داد دولت در رؤیاها سیر می‌کند یا واقعیت ها را پذیرفته وآیا برای فایق آمدن بر مشکلات و تنگناها سراغ توافق خواهد رفت یا مسیری دیگر را برمی‌گزیند؟»

  «مولود پاک‌روان» اما نگرانی‌های مردم در 186 روز نخستین سال را چنین بر‌شمرده است: «تند بادِ تورم و دعذغۀ معاش، هراس روزهای قرمز و نقشۀ کرونایی و جان‌باختن بالای 600 نفر در بعضی روزها، بحران بی‌آبی در جنوب، حبس نفس در فضای مجازی در پی طرح صیانت و البته برجام بی‌فرجام و خیز دلار و موج مهاجرت.»

  گیتی خزاعی – پژوهش‌گر اجتماعی- نیز چالش های اقتصادی ایران را چنین فهرست کرده است: تحریم‌ها، کم‌توجهی به عناصر اجتماعی و فرهنگی، بی‌ثباتی و ناامنی اجتماعی و ضدیت پنهان با ثروت‌سازی و سرمایه‌داری.

  میزگردها هم متعدد و خواندنی‌اند چه آن که جواد حیدریان با حضور محمد درویش و مریم زارعیان و روح‌الله اسلامی برپا کرده و چه میزگرد رضا طهماسبی با غنی نژاد و به کیش و میرزا‌خانی یا گفت‌و‌گو با دو دیپلمات/ اقتصاددان: محمد حسین عادلی و علی ماجدی.

   گل سر‌سبد «تجارت فردا» اما گفت‌و‌گوی محسن جلال‌پور فعال اقتصادی است با مسعود نیلی اقتصاددان که در جاهایی آدم را می‌ترساند و تکان می‌دهد.

   بخش‌هایی از این گفت‌و‌گو را نقل می کنیم که در نگاه خود آقای جلال‌پور مهم‌تر بوده و در کانال تلگرامی خود این فرازها از سخنان آقای نیلی را قرار داده است:

 «- باید همه روی موضوع تورم تمرکز کنیم چون از این ناحیه خطرات زیادی جامعه ما را تهدید می‌کند.

   از سال ۱۳۳۸ تا قبل از ورود به دهه 1390 یعنی در طول 52 سال، فقط دو سال تورم بالای ۳۰ درصد داشته‌ایم که سال‌های ۷۳ و سال ۷۴ بوده است. در سال ۷۳ تورم ۳۵ درصد داشتیم و در سال ۷۴ تورم به نزدیک ۵۰ درصد رسید.

   - اما در طول دهه 1390 به تنهایی چهار سال تورم بالای 30 درصد داشته‌ایم. در سال ۹۲ با تورم نزدیک به 35 درصد مواجه شدیم و پس از آن، از سال 97 به بعد، مستمراً تورم‌های بسیار بالا را تجربه کرده‌ایم و با تورمی سنگین‌تر دهه جدید را آغاز کرده‌ایم.

   - این وضعیت که تورم چند سال پشت سرهم بالای 30 درصد باشد و هر سال مقدار قابل‌توجهی هم افزایش پیدا کند هیچ‌وقت در اقتصاد ما تجربه نشده است.

    - تورم در فروردین 1400، حدود 7/2 درصد بود که در اردیبهشت به صورت طبیعی کاهش یافت، اما در خرداد به 5/2 درصد، در تیر به 5/3 درصد و در شهریور هم به 9/3 درصد رسید. این یک علامت است که نشان می‌دهد تحولات سیاسی کشور روی انتظارات تورمی به هر دلیلی اثر گذاشته است.

    - تورم روستایی از تورم شهری بیشتر است و تورم نقاط محروم کشور از تورم نقاط کمتر محروم بسیار بیشتر است.

    - بخش زیادی از محرومیت در کشور ما، حداقل در شرایط حاضر، برآمده از نارسایی‌های اقتصاد کلان است.

    - اگر بتوانیم سیاست درستی اتخاذ کنیم که تورم استان‌های محروم کاهش پیدا کند از سفر مستقیم مقامات به این استان‌ها دستاورد بیشتری دارد

   - سرنوشت ۸۵ میلیون نفر در گرو نحوه مدیریت پولی و مالی کشور توسط دولت است.

   - باید راهی پیدا کرد که مانع از وقوع سیل شد. سیلی که می‌تواند همه ما را از بین ببرد.

   - هیج زمانی را به اندازه امروز خطرناک نمی‌بینم. هرچند هنوز بازهم فرصت برای جلوگیری از بروز تورم بالا وجود دارد و می‌توان مانع از آن شد که کنترل امور از دست برود

   - متوقف کردن روند نگران‌کننده موجود تورم، امکان‌پذیر، اما در گرو اتخاذ تصمیمات سخت در مقایسه با تصمیمات بد است که برای یک دولت جدید، کاملاً محبوبیت‌زداست.

   - در انقباضی‌ترین سال از نظر منابع بودجه، انبساطی‌ترین بودجه از نظر مخارج تصویب شده است. این خودش سوالی ایجاد می‌کند؛ مگر کسی نمی‌دانسته که ما در چه شرایطی قرار داریم؟

   - ما از نظر تورمی در یک شرایط خاص هستیم و خدای ناکرده اگر این روند در مسیری بیفتد که انتظارات تورمی و واقعیت‌های اقتصاد هر دو به تشدید تورم منجر شوند با این حجم بالای نقدینگی که در اقتصاد ایران انباشت شده ممکن است در مسیر بسیار خطرناکی قرار گیریم که من عمداً نمی‌خواهم به ادبیات رایج آن اشاره کنم.»

ارسال به دوستان
انتشار یافته: ۴
در انتظار بررسی: ۶
غیر قابل انتشار: ۰
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۰۴ - ۱۴۰۰/۰۷/۲۵
0
10
در انقباضی‌ترین سال از نظر منابع بودجه، انبساطی‌ترین بودجه از نظر مخارج تصویب شده است. این خودش سوالی ایجاد می‌کند؛ مگر کسی نمی‌دانسته که ما در چه شرایطی قرار داریم؟
این حرف از نظر یک عضو هیات علمی جالب است ولی متعجبم زمانیکه مسئله همسان سازی حقوق اعضای هیات علمی با وزارت بهداشت مطرح و تصویب شد، زمانیکه مالیات اعضای هیات علمی 10 درصد ثابت تصویب شد، زمانیکه در پی حذف سقف دریافت اعضای هیات علمی بودند و ... چرا هیچ هیات علمی ای به این موارد اشاره ندارد، ولی زمانیکه پای افزایش حقوق مختصر کارگر، کارمند و ... به میان میاد همه اعضای هیات علمی زبانشان باز می شود و شفای لحظه ای می گیرند و همه برای تصمیمات بد هشدار می دهند. اعضای هیات علمی ای که خروجیشان کاملا در شرایط اقتصادی و فناوری در بخش های مختلف اقتصادی کشور کاملا مشخص است.
هیچ پاسخی جز تعارض منافع نمی توان داد، اکثر نمایندگان مجلس، وزرا، معاونین وزرا و در کل تصمیم گیرندگان از اعضای هیات علمی و یا نهادهای خاص هستند و قبل از منافع ملی نگاهی درشت به منافع شخصی و صنفی دارند.
پاسخ ها
محسن آسمانی
| Iran, Islamic Republic of |
۰۹:۴۶- ۱۴۰۰/۰۷/۲۶
شیر مادر و نان پدر حلالت که حرف حق رو زدی. با افزایش چشمگیر حقوق اعضای هیت علمی خط بطلانی کشیده شد روی همه وعده هایی که برای عدالت داده شده بود. اونی که سیر هست رو سیر تر کنید و بزارید گرسنه هم گرسنه تر بشه. عجب عدلی. با صورت گرفتن این ظلم علنی آب سردی روی سر قشر کارگر، کارمند و معلمان بینوا ریخته شد و همه دلسرد شدیم. وا اسفا از این جور... اگه نیست برای همه نباید باشه نه اینکه حقوق و مزایای اونی که جیبش پر هست رو پر تر کنید و اونی که بدبخت هست رو بهش بگید نیست. آقایان هیت علمی اشکال نداره. الان چون منافع شخصیتون در خطر هست فعلا سکوت کنید. ولی یادتون نره همه توی یک قایق هستیم.
محسن
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۵۳ - ۱۴۰۰/۰۷/۲۵
0
10
"ممکن است در مسیر بسیار خطرناکی قرار گیریم"
کجای کاری عزیزم ؟؟؟
خیلی وقته در مسیر خطرناک قرار گرفتیم
کارا
Iran, Islamic Republic of
۱۷:۱۴ - ۱۴۰۰/۰۷/۲۶
0
1
نه هنوز اون تورم سیاه رو تجربه نکردیم که با یک فرقون پول بروی دو تا مرغ بخری خدا اون روز را نیاورد بلکه هر چه سریعتر دولت به برجام برگردد و امنیت اقتصادی را برای مردم ایران فراهم کند.
پربازدید ها
وب گردی
تورهای لحظه آخری
علم و فناوری