پسته یک مداخله تغذیه‌ای در بهبود سلامت متابولیک

به گزارش ایسنا و به نقل از دفتر بهبود تغذیه جامعه وزارت بهداشت، پیش‌دیابت حدود یک‌سوم جمعیت ایالات‌متحده را تحت تأثیر قرار می‌دهد و اکثر این افراد در نهایت به دیابت نوع ۲ مبتلا می‌شوند. با وجود اهمیت مداخله‌های تغذیه‌ای، راهکارهای مؤثر در این زمینه همچنان محدود است. در این میان، پسته به‌عنوان یک خوراکی با ظرفیت بهبود شاخص‌های کیفیت رژیم غذایی معرفی شده، اما نقش آن در تغییر میکروبیوم روده که یکی از عوامل کلیدی در تنظیم گلوکز و فرآیندهای التهابی است، کمتر بررسی شده است.

نتایج یک مطالعه‌ نشان می‌دهد که مصرف شبانه پسته در افراد مبتلا به پیش‌دیابت می‌تواند بر ترکیب میکروبیوم روده تأثیرگذار باشد. جایگزین کردن میان‌وعده شبانه مبتنی بر کربوهیدرات با پسته ممکن است به بازآرایی جامعه میکروبی روده منجر شود.

طبق پروتکل‌های تغذیه‌ای رایج، افراد مبتلا به پیش‌دیابت اغلب توصیه می‌شوند شب‌ها میان‌وعده‌ای حاوی ۱۵ تا ۳۰ گرم کربوهیدرات مصرف کنند تا سطح قند خون در شب و صبح تنظیم شود (مانند یک یا دو برش نان سبوس‌دار).

با این حال، نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که مصرف حدود دو اونس پسته به مدت ۱۲ هفته پروفایل میکروبی مدفوع را به‌طور معناداری تغییر داد و باعث افزایش باکتری‌های مفید مانند Roseburia و اعضای خانواده Lachnospiraceae شد؛ این گروه‌ها به تولید اسیدهای چرب کوتاه‌زنجیر از جمله بوتیرات کمک می‌کنند. بوتیرات منبع انرژی اصلی سلول‌های کولون است، به سلامت سد روده کمک می‌کند و اثرات ضدالتهابی دارد.

همچنین، کاهش باکتری‌های مرتبط با پیامدهای متابولیکی نامطلوب مشاهده شد. برای مثال، سطح Blautia hydrogenotrophica (مرتبط با تولید ترکیبات زیان‌آور برای کلیه و قلب) و Eubacterium flavonifractor (تجزیه‌کننده ترکیبات آنتی‌اکسیدانی مفید) پس از مصرف پسته کاهش یافت.

این مطالعه به‌صورت یک کارآزمایی بالینی تصادفی دوسویه متقاطع طراحی شد که در آن هر ۵۱ شرکت‌کننده هر دو نوع مداخله (پسته و میان‌وعده کربوهیدراتی) را دریافت کردند. نمونه‌های مدفوع با استفاده از تکنیک توالی‌یابی ژن 16S rRNA بررسی شدند تا ترکیب میکروبیوم مشخص شود.

هرچند هنوز روشن نیست که این تغییرات میکروبیوم به‌طور مستقیم به بهبود شاخص‌های سلامت منجر شود، یافته‌ها چشم‌انداز تازه‌ای را برای استفاده از پسته به‌عنوان یک مداخله تغذیه‌ای در بهبود سلامت متابولیک و احتمالاً کاهش پیشرفت دیابت نوع ۲ یا التهاب سیستمیک فراهم می‌کند.