میوه‌ای که کلید شفافیت و سلامت پوست است

به گزارش ایسنا، ویتامین C (اسید اسکوربیک) به‌طور گسترده برای حمایت از تولید کلاژن و سلامت پوست توصیه می‌شود، اما اطلاعات کمی در مورد چگونگی تغییر غلظت آسکوربات پوستی یا اپیدرمی در اثر مصرف خوراکی آن وجود دارد.

 نتایج تحقیق جدید به‌طور مستقیم بررسی کرد که چگونه بخش‌های مختلف پوست به آسکوربات غذایی پاسخ می‌دهند و اینکه آیا این تغییرات به بهبود قابل سنجش در عملکرد پوست منجر می‌شود یا خیر.

نقش‌های متمایز ویتامین C پوستی و اپیدرمی

ویتامین C در هر دو لایه، درم غنی از کلاژن و اپیدرم سلولی پوست وجود دارد. آسکوربات به‌عنوان یک آنتی‌اکسیدان، رادیکال‌های آزاد ناشی از اشعه ماورابنفش را خنثی، در برابر استرس اکسیداتیو محافظت ایجاد و سنتز کلاژن فیبروبلاست و تکثیر کراتینوسیت (سلول اصلی سازنده روپوست) را تحریک می‌کند، فرآیندهایی که برای ضخامت پوست و فواید ضد پیری آن ضروری هستند.

چالش‌های تزریق موضعی و وابستگی به انتقال فعال

محصولات موضعی باید آسکوربات محلول را تثبیت کرده و آن را از لایه شاخی پوست عبور دهند که یک مانع موثر است و جذب را پیچیده می‌کند. به‌طور منظم، پوست برای انتقال فعال آسکوربات در گردش خون، به کوترانسپورترهای ویتامین C وابسته به سدیم (SVCT۱/SVCT۲) متکی است.

نتایج تحقیقات قبلی به‌طور تقریبی هیچ داده‌ای در مورد محتوای آسکوربات پوستی در برابر اپیدرمی یا پیامدهای عملکردی مکمل‌های غذایی ارائه نکرده است. لازم به‌ذکر است کوترانسپورتر نوعی پروتئین ناقل غشایی است که هم‏زمان یک یون را در جهت شیب غلظت و ماده دیگری را در خلاف جهت شیب غلظت وارد یاخته می‌‏کند.

نقشه‌برداری از آسکوربات پوست در بخش‌های مختلف

محققان غلظت آسکوربات را در درم، اپیدرم و کل پوست بزرگسالان سالم اندازه‌گیری کردند. آنان همچنین مداخله غذایی آزمایشی با استفاده از کیوی انجام دادند که حدود ۲۵۰ میلی‌گرم در روز ویتامین C را فراهم می‌کرد تا بررسی کنند که آیا افزایش سطح آسکوربات پلاسما، محتوای آسکوربات پوست را زیاد می‌کند و نتایج عملکرد پوست را تغییر می‌دهد یا خیر.

سلول‌های پوستی حاوی آسکوربات بسیار بیشتری نسبت به سلول‌های اپیدرمی هستند

محققان با استفاده از اندازه‌گیری‌های محتوای دی‌ان‌ای هر سلول دریافتند که اپیدرم ۱۱ برابر بیشتر از درم دی‌ان‌ای دارد که امکان تخمین غلظت در سطح سلولی را فراهم می‌کند. فیبروبلاست‌های پوستی حاوی حدود ۶.۴ میلی‌مولار آسکوربات و کراتینوسیت‌های اپیدرمی حاوی حدود ۰.۹ میلی‌مولار بودند که اختلاف هفت برابری را نشان می‌دهد.

 آسکوربات پوستی زیاد با سطوح موجود در بافت آدرنال و مغز مطابقت دارد، جایی که آسکوربات به‌عنوان یک کوفاکتور آنزیمی عمل و شاید از سنتز قوی کلاژن در فیبروبلاست‌ها پشتیبانی می‌کند.

ویتامین C پلاسما سطح بخش‌های پوست را به‌درستی پیش‌بینی می‌کند

غلظت آسکوربات کل پوست، درم و اپیدرم به‌طور متناسب با آسکوربات خون افزایش یافت. در گروه مکمل کیوی، شرکت‌کنندگانی که سطح پایه پایین‌تر از حد متوسط داشتند، به اشباع پلاسما (>۶۰ میکرومولار) دست یافتند که با آسکوربات پوستی بیشتر در نمونه‌های بافت‌برداری (بیوپسی) همراه بود.

در موقعیت تحقیق دوم، نمونه‌برداری از تاول مکشی نشان داد که افزایش آسکوربات پلاسما در مایع تاول و بافت اپیدرمی پوشش تاول منعکس شده است و جذب فعال اپیدرمی از طریق ناقل‌های کوترانسپورترهای ویتامین C وابسته به سدیم را تایید می‌کند. تاول‌های مکشی تاول‌های غیرالتهابی هستند که روی اندام‌های بدن (گاهی به‌صورت دوطرفه) یا لب‌های نوزاد تازه متولد شده ظاهر می‌شوند. علت ایجاد آن‌ها مکیدن مکرر در رحم مادر است.

مصرف ویتامین C تراکم پوست و تکثیر اپیدرمی را بهبود می‌بخشد

مکمل کیوی تراکم پوست را از حدود ۰.۱۵ به حدود ۰.۲۳ واحد اسکنر افزایش داد که نشان‌دهنده محتوای بیشتر پروتئین ساختاری پوست است. تکثیر سلول‌های اپیدرمی نیز افزایش و خاصیت ارتجاعی پوست به میزان کمی (حدود ۷ درصد) کاهش یافت و محافظت در برابر استرس اکسیداتیو ناشی از اشعه ماورابنفش بهبود نیافت.

پپتیدهای پروکلاژن نوع «I» در مایع تاول نیز افزایش نیافتند که نشان می‌دهد با وجود افزایش تراکم پوست، تغییرات در سنتز کلاژن ممکن است نامحسوس باشد یا توسط این نشانگر زیستی ثبت نشود.

پیامدهایی برای سلامت پوست و مکمل‌های غذایی

مدیکال‌نت نیوز گزارش کرد، یافته‌ها نشان می‌دهد که ویتامین C موجود در رژیم غذایی، از طریق مکانیسم‌های انتقال فعال، سطح آسکوربات را در تمام بخش‌های پوست به‌طور موثر افزایش می‌دهد. بهبود در تراکم پوست و نوسازی اپیدرم ممکن است نشان‌دهنده افزایش پشتیبانی از کلاژن یا تنظیم رونویسی با واسطه آنزیم‌های جابجایی ۱۰-۱۱ (TET) باشد، همانطور که در کارهای آزمایشگاهی قبلی مشاهده شده است.

محققان نتیجه گرفتند که افزایش مصرف آسکوربات غذایی به جذب موثر در تمام بخش‌های پوست منجر می‌شود و به عملکرد پوست کمک می‌کند.

یافته‌های این تحقیق در مجله «تحقیقات پوست» (Investigative Dermatology) منتشر شده است.