عصرایران- کیوی فقط گوشت سبز و ترش و شیرین خود را در اختیار شما نمی گذارد؛ پوست این میوه نیز خوراکی است و بخشی از فیبر و ترکیبات گیاهی آن را در خود جای داده است. پژوهش ها نشان می دهند پوست کیوی از نظر برخی ترکیبات فنولی و آنتی اکسیدانی غنی تر از گوشت میوه است، هرچند این موضوع به معنای ضرورت خوردن پوست برای بهره مندی از فواید کیوی نیست.
کیوی به طور کلی منبع خوبی از ویتامین C، فیبر و برخی ترکیبات گیاهی است. بررسی ترکیبات بخش های مختلف این میوه نشان داده است که مقدار بسیاری از ترکیبات فنولی و فلاونوئیدی در پوست بیشتر از گوشت است. در یک مطالعه، مقدار پلی فنول ها در پوست کیوی به طور محسوسی بیشتر از گوشت آن بود و عصاره پوست نیز در آزمایش های آزمایشگاهی فعالیت آنتی اکسیدانی بیشتری نشان داد.
البته باید میان «فعالیت آنتی اکسیدانی در آزمایشگاه» و «اثر درمانی در بدن انسان» تفاوت گذاشت. وجود ترکیبات آنتی اکسیدانی در پوست کیوی به خودی خود به این معنا نیست که خوردن پوست از بیماری خاصی پیشگیری یا آن را درمان می کند.
بله. بخش قابل توجهی از فیبر میوه ها در پوست و لایه های نزدیک به پوست قرار دارد؛ بنابراین خوردن کیوی با پوست می تواند دریافت فیبر را نسبت به مصرف گوشت تنها افزایش دهد.
فیبر برای عملکرد طبیعی دستگاه گوارش و سلامت میکروبیوم روده اهمیت دارد. درباره خود کیوی نیز شواهد انسانی قابل توجهی وجود دارد. در یک کارآزمایی چندمرکزی، مصرف روزانه 2 عدد کیوی سبز به مدت 4 هفته تعداد دفعات اجابت مزاج را در افراد مبتلا به یبوست عملکردی و سندرم روده تحریک پذیر همراه با یبوست افزایش داد و برخی شاخص های ناراحتی گوارشی را بهبود بخشید.
نکته مهم این است که این مطالعات اثر مصرف خود کیوی را بررسی کرده اند، نه اینکه نشان دهند پوست کیوی به تنهایی عامل این فواید است.
اگر بعد از خوردن کیوی احساس سوزش، خارش یا زبری در دهان دارید، این الزاماً نشانه آلرژی نیست. کیوی حاوی بلورهای بسیار ریز اگزالات کلسیم به نام رافید است که می توانند مخاط دهان را تحریک کنند. این ترکیبات در پوست بیشتر هستند و به همین دلیل خوردن کیوی با پوست ممکن است برای بعضی افراد ناخوشایندتر باشد.
رسیده بودن میوه نیز می تواند بر میزان این احساس تأثیر بگذارد. در نتیجه، اگر پوست کیوی باعث سوزش یا ناراحتی دهان می شود، جدا کردن پوست انتخاب کاملاً مناسبی است و از فواید تغذیه ای خود میوه محروم نخواهید شد.
اینجا باید با احتیاط بیشتری صحبت کرد. پوست کیوی نسبت به گوشت آن اگزالات بیشتری دارد و یک مطالعه روی کیوی سبز و طلایی نشان داد که مقدار اگزالات کل در پوست بیشتر از گوشت است. با این حال، همان پژوهش نتیجه گرفت که مقدار کلی اگزالات کیوی در مقایسه با بسیاری از مواد غذایی پر اگزالات پایین است و مصرف معمول کیوی لزوماً خطر سنگ کلیه را افزایش نمی دهد.
بنابراین نمی توان گفت هر فردی که سابقه سنگ کلیه دارد باید به طور مطلق از پوست کیوی پرهیز کند. افراد مبتلا به سنگ های اگزالات کلسیمی که پزشک برای آنها محدودیت اگزالات غذایی تعیین کرده است، بهتر است مقدار و نوع مصرف کیوی را نیز با توجه به شرایط خود و توصیه پزشک تنظیم کنند.
کیوی می تواند در بعضی افراد واکنش آلرژیک ایجاد کند. این واکنش ممکن است با خارش یا سوزش دهان شروع شود و در افراد دارای آلرژی شدید، علائم جدی تری ایجاد کند.
بنابراین اگر پس از مصرف کیوی دچار تورم لب یا زبان، دشواری تنفس، احساس گرفتگی گلو، کهیر گسترده یا علائم شدید دیگری می شوید، نباید صرفاً آن را به تحریک ناشی از پوست یا اگزالات نسبت داد و ادامه مصرف میوه می تواند خطرناک باشد.
در برخی مطالعات آزمایشگاهی، ترکیبات موجود در پوست کیوی فعالیت آنتی اکسیدانی و اثرات مهارکننده رشد سلولی نشان داده اند. برای مثال، پژوهش های آزمایشگاهی روی عصاره های پوست و گوشت کیوی تفاوت هایی در فعالیت آنها علیه سلول های کشت شده نشان داده اند.
اما این یافته ها به معنای اثبات اثر ضدسرطانی خوردن پوست کیوی در انسان نیستند. چنین نتیجه ای نیازمند مطالعات انسانی مناسب است و نباید از نتایج آزمایشگاهی، ادعای پیشگیری یا درمان سرطان مطرح کرد.
قطعاً. اگر بافت کرکی پوست را دوست ندارید، پوست گرفتن کیوی به معنی از دست دادن فواید اصلی این میوه نیست. کیوی خود منبع خوبی از ویتامین C، فیبر و ترکیبات گیاهی است و مطالعات انسانی، به ویژه درباره عملکرد دستگاه گوارش، برای مصرف خود میوه نتایج قابل توجهی نشان داده اند.
حتی در یک کارآزمایی تصادفی، مصرف روزانه 2 عدد کیوی طلایی در افراد مبتلا به یبوست با افزایش دفعات اجابت مزاج و کاهش زور زدن هنگام دفع همراه بود.
اگر کیوی را با پوست مصرف می کنید، میوه را پیش از خوردن به خوبی زیر آب جاری بشویید و سطح آن را با دست یا برس مخصوص میوه و سبزی تمیز کنید. در صورت تمایل می توان با مالش ملایم، بخشی از کرک های سطح پوست را نیز کاهش داد.
کیوی با پوست برای بیشتر افراد سالم یک انتخاب غذایی قابل قبول است، اما خوردن پوست یک ضرورت تغذیه ای نیست. اگر بافت یا مزه پوست را دوست ندارید، می توانید آن را جدا کنید و همچنان از ارزش غذایی خود کیوی بهره ببرید.
برای افرادی که به کیوی حساسیت دارند یا به دلیل سابقه سنگ کلیه، به ویژه سنگ های اگزالات کلسیمی، رژیم غذایی خاصی دریافت کرده اند، مقدار و شیوه مصرف باید متناسب با شرایط فردی تعیین شود.
این مطلب صرفا برای افزایش آگاهی است و جایگزین تشخیص، درمان یا توصیه پزشکی نیست. پیش از مصرف دارو یا مکمل، تغییر مقدار مصرف آن ها یا استفاده درمانی از روش های تغذیه ای، با پزشک یا داروساز مشورت کنید.