فیلم بیشتر »»
کد خبر ۶۲۲۸۴۴
تاریخ انتشار: ۰۸:۲۶ - ۰۳-۰۵-۱۳۹۷
کد ۶۲۲۸۴۴
انتشار: ۰۸:۲۶ - ۰۳-۰۵-۱۳۹۷

چه کسی بندهای جان آدم را شمرده است؟

عصرایران؛ حسن محدث زاده - در آغاز به بند رحم مادر بسته شده ایم تا از خون او تغذیه کنیم. بعد به دنیا می آییم و به بند عجز و ناتوانی کودکی. سال ها بعد بند مدرسه و تحقیرهای معلم و مکافات های ادب شدن. بعد بند بلوغ و بند عشق و ازدواج و بچه داری و بند پیری و کهولت و خرده خرده شدن، فرسودن و فرو رفتن به خاکستر عمر. چه وقت جان از بندها رها می شود؟ این ها را "اسماعیل فصیح" در رمان خواندنی "ثریا در اغما" نوشته است (با اندکی تغییر).

شاید اگر امروز فصیح زنده بود و بر قانون بقای بند تکمله ای می زد، می نوشت: بوشهری ها را زیاده بر آن همه بند، به بند بی آبی و  بی برقی نیز آویخته اند. بندی که از دوران چنگ زدن به رحم مادر تا فرو رفتن به خاکستر عمر با آنها خواهد بود و نمی گسلد. فقط از نسلی به نسل دیگر منتقل می شود.

آقای نماینده به نقل از وزیر مملکت بر اینستا نوشته است که سهم بوشهر از بی برقی، کمترین است. اما همچنانی که ما تورم را با جیب هایمان می سنجیم نه با آمارهای سیف و نوبخت، سهم خاموشی مان را نیز از ساعات خاموشی آزاردهنده ظهرگاهی می سنجیم نه با اینستای نماینده.

مگر برای گازی که از دل خاک زجردیده ما شعله می کشد تا به دوردست ترین دوردست ها برسد و در سرمای زمستان بر مناطق سرد زی گرما بیافریند، سهمیه خفتن و خاموشی در نظر می گیرید که در ساعات خشمناکی خورشید، برق را بر ما می بندید و می گویید بسازید و بسوزید. اگر دیگران زندگی می کنند تا بمیرند، شما بمیرید تا زندگی کنید.

اگر چه رای دادیم تا به عقب بر نگردیم اما در این بی آبی و بی برقی از سال ها قبل هم فراتر و در واقع فروتر رفته ایم. شاید بتوان همچو پدران استخوان پوسیده ی غارنشینمان با بی برقی سرکنیم، اما بی آبی را کجای دلمان بگذاریم؟ به زلال وهم آلود کدام رودخانه پناه بگیریم یا سر در کدام چاه فرو بریم تا عطش خویش را سرکوب کنیم.

می گویند اسراف کرده اید و باید تاوانش را بدهید. قبول؛ ما مُسرفیم. اما آیا شما که مسئولیت داشتید و دارید، تاوان بی تدبیری خود را می دهید؟ دریغ از یک استعفا و عذرخواهی. فقط برای محو کردن ندانسته هایتان به آسان ترین راه یعنی قطعی و خاموشی متوسل شده اید. دست مریزاد.

در روزگار پیشروی زهر زای ارز و تورم و مسکن، کام مان را بیش از این تلخ نکنید. نگذارید درخت امید از بیخ و بن خشک شود که اگر امید را از قلب آدمی گرفته شود، میزبان یا می میرد یا آزاد می شود. از ما گفتن و از شما نشنیدن.

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
برچسب ها: بوشهر ، آب ، تغذیه
ارسال به دوستان
captcha
چرا فلش مموری کند می‌شود؟ روش افزایش سرعت فلش و بازگرداندن عملکرد اولیه دیزل استار؛ خودروی جالبی که یک روزنامه نگار آلمانی ساخت! تقویم روز فرانسیس کره؛ معماری که آینده آفریقا را از دل جوامع محلی می سازد (+تصاویر) فرود نسل جدید اف ۱۶ در تایوان / بلاک ۷۰ چیست؟ گرفتگی گوش بدون سرماخوردگی؛ علت چیست؟ چرا بدن ناگهان شیرینی می‌خواهد؟ تصویری از «میرزا مهدی، فرمانده لشکر لاریجان» در دوران ناصرالدین شاه پژوهش جدید: فشار خون بالا می‌تواند آرتروز را تشدید کند معماری بقا در اقیانوس: چرا همه‌ی خانه‌های برمودا سقف سفید و پلکانی دارند؟(+عکس) ۱۰ کشوری که جمعیت فوق‌ثروتمندها طی ۵ سال آینده بیشترین افزایش را خواهد داشت (+اینفوگرافیک) ادعای وزیر دفاع انگلیس: ایران تهدیدی برای ما و متحدانمان است بیانیه وزرات امور خارجه درباره خروج نیروهای آمریکایی از عراق پزشکیان: دولت برای مدیریت شرایط ویژه آرایش جدید گرفته است راز نوبل ادبیات ؛ چرا مدعیان هر سال غافلگیر می‌شوند؟