فیلم بیشتر »»
کد خبر ۸۵۳۹۱۰
تاریخ انتشار: ۰۹:۱۷ - ۲۷-۰۵-۱۴۰۱
کد ۸۵۳۹۱۰
انتشار: ۰۹:۱۷ - ۲۷-۰۵-۱۴۰۱
به بهانه خاک سپاری "ابتهاج" در پارک محتشم رشت؛

از مکان‌های تفرجگاهی و عمومی "قبرستان" نسازیم

از مکان‌های تفرجگاهی و عمومی
آیا قرار است پارک‌های عمومی شهری که در همه جای جهان کارکردی تفرجگاهی دارند تغییر کاربری دهند و جای جای آنها به محل خاک‌سپاری نام‌آوران و هنرمندان تبدیل شود؟

عصر ایران؛ فردین علیخواه (عضو گروه جامعه‌شناسی دانشگاه گیلان) - پیکر شادروان سایه، شاعر معاصر، قرار است در پارک محتشم شهر رشت به خاک سپرده شود.

ای کاش متولیان امر، در خصوص دلیل انتخاب این پارک و اتخاذ این تصمیم، توضیحات بیشتری در اختیار افکار عمومی قرار می‌دادند که دلیل به خاک سپردن پیکر شادروان سایه [امیر هوشنگ ابتهاج] در یک پارک عمومی شهری که شهروندان با اهداف و انگیزه‌های مختلف و متنوعی در آن حاضر می‌شوند چیست؟

بیایید فرض کنیم که ( فرض غم‌انگیزی است) طی سال‌های آینده نام‌آوران و هنرمندان گیلانی دیگری را نیز از دست بدهیم. آیا آنان نیز قرار است در پارک‌های عمومی شهری به خاک سپرده شوند؟

پارک (باغ) محتشم رشت

از مکان‌های تفرجگاهی و عمومی

سرانجام، آیا قرار است پارک‌های عمومی شهری که در همه جای جهان کارکردی تفرجگاهی دارند تغییر کاربری دهند و جای جای آنها به محل خاک‌سپاری نام‌آوران و هنرمندان تبدیل شود؟

آیا این تصمیم اصولی است؟ آیا بهتر نیست در باغ رضوان رشت، آرامگاه‌هایی در شأن و شایسته هنرمندان و نام‌آوران گیلانی تعریف شود(نه به شکلی که هم اکنون وجود دارد) و یا در نقطه‌ای از شهر رشت، (پس از تهیه گزارش پیوست اجتماعی) مکانی مستقل و مجزا برای به خاک‌سپاری چهره‌های سرشناس در نظر گرفته شود به شکلی که امکان به خاک‌سپاری سایر هنرمندان و نام‌آوران نیز در آن وجود داشته باشد؟

{$sepehr_rl} 
به عنوان معلم و پژوهشگر مطالعات شهری، با به خاک سپردن افراد در پارک‌های عمومی، میادین شهری، دانشگاه‌ها یا مقابل مجتمع‌ها و شهرکهای مسکونی موافق نیستم و برای این امر دلایل کارشناسی دارم. برای چهره‌های سرشناس، در آرامستان شهر، و یا در نقطه مشخص و معینی از شهر(پس از تهیه پیوست‌های اجتماعی) محیطی ویژه بسازید.

امیر هوشنگ ابتهاج/ سایه، شاعر معاصر- 1401 - 1306
از مکان‌های تفرجگاهی و عمومی

سخن پایانی آنکه، با وجود نکات و ملاحظات یادشده، برای تجلیل و تمجید از چهره‌ها، راه‌ها و روش‌های دیگری نیز وجود دارد. پیکر سرمایه های فرهنگی را می توان در آرامستان‌های معمول شهر به خاک سپرد ولی همچنان ارزش و جایگاه و احترام آنان را پاس داشت.

ساخت پیکره و مقبره، نام‌گذاری معبر شهری یا پارک‌های عمومی، نام‌گذاری مکان‌های فرهنگی نظیر مدارس، دانشکده‌ها یا کتابخانه‌های عمومی به نام آنان از آن جمله است.

توصیه مشفقانه‌ام آن است که آرامگاهها را به مقابل پنجره یا درِ خانه ساکنین شهر نیاوریم. کاری کنیم که ساکنین شهر در روزها و در لحظه‌هایی دلشان تنگ بشود، از جایشان بلند شوند و با شور و شوق به سمت آرامستان شهر بروند و بر پیکر سرمایه های فرهنگی خود که بسیار دوستشان دارند ادای احترام کنند. من این را ارزشمندتر می‌دانم.

 

ارسال به دوستان
چند می‌گیری امتحان بدی؟؛ بازار سیاه شب‌های امتحانی زمان طلایی ناشتا را برای درمان کبد چرب از دست ندهید + راهنمای تغذیه سالم ۴ شاکی قضایی «اتصال اینترنت» چه کسانی هستند؟ تصاویر ماهواره‌ای ناسا از تغییر چهره شب‌های زمین خبر می‌دهد غول پیکرترین پروانه های تاریخ؛ داستان توپولف تو-114 / یک بمب افکن در لباس غیرنظامی! (+تصاویر) ما کجای جهانیم که دغدغه «جام» اش را داشته باشیم؟ امروز با حافظ: مطرب بگو که کار جهان شد به کام ما بهترین شهرهای جهان برای گردشگری سیاه در سال ۲۰۲۶ این غذاها سیستم ایمنی و خلق‌وخوی زنان را تقویت می‌کنند ترامپ مکان نشست مربوط به ایران را تغییر داد ساخت گوی آتشین مینیاتوری در آزمایشگاه برای درک چگونگی شکل‌گیری بارش رادیواکتیو آیا یک خودکار در فضا می‌تواند مثل ماه به دور بدن انسان بچرخد؟ چشم‌انداز زیبای خانۀ ظل‌السلطان (پسر ناصرالدین شاه) در تهران دوران قاجار (عکس) آیا هنوز در هواپیما باید حالت پرواز گوشی را فعال کنیم؟ دلیل اینکه انگشتان ما در آب چروک می‌شوند، چیست؟