مطالعهای جدید که در مجله معتبر Nutrients منتشر شده، چهار نسخه مختلف از رژیم گوشتخواری را با استانداردهای تغذیهای ملی نیوزیلند و استرالیا مقایسه کرده است.
به گزارش همشهری آنلاین، این تحقیق نشان میدهد که گرچه این رژیم در برخی مواد مانند ویتامین B۱۲، سلنیوم و روی بسیار غنی است، اما در موارد حیاتی دیگر مانند فیبر، کلسیم و ویتامین C دچار کمبودهای چشمگیری میشود.
یکی از نکات قابل توجه در این تحقیق، فرضیهای است که نشان میدهد تغییرات متابولیکی ناشی از مصرف گوشت ممکن است نیاز بدن به برخی ریزمغذیها، مانند ویتامین C، را کاهش دهد. محتوای بالای کارنیتین در محصولات حیوانی میتواند نقشی محافظتی ایفا کند، اما این نظریه همچنان نیازمند تحقیقات بیشتری است.
برنامههای غذایی مورد بررسی در این مطالعه نشان دادند که مصرف سدیم ۱۵ تا ۲۰ برابر بیشتر از توصیههای استاندارد است. از سوی دیگر، مصرف فیبر – که به سلامت دستگاه گوارش و قلب کمک میکند – تقریباً به صفر میرسد. این دو عامل میتوانند خطر ابتلا به بیماریهای قلبی و مشکلات گوارشی را افزایش دهند.
به گفته پژوهشگران، مکملهای غذایی ممکن است برای جبران کمبودهای این رژیم ضروری باشند. مصرف کلسیم و منیزیم از طریق مکملها یا گنجاندن لبنیات و جگر در برنامه غذایی میتواند بخشی از این شکافهای تغذیهای را پر کند. با این حال، نیاز به برنامهریزی دقیق و مشاوره تغذیهای همچنان حیاتی است.
رژیم گوشتخواری، مانند هر رژیم حذفی دیگر، باید با دقت و نظارت حرفهای اتخاذ شود. هرچند ممکن است برای برخی مزایای درمانی داشته باشد، اما بدون مدیریت صحیح، خطرات آن میتواند بهمراتب بیشتر از فوایدش باشد.