عصرایران- خرما یکی از میوه های شیرین و مغذی است که می تواند در یک رژیم غذایی متعادل جای داشته باشد. این میوه منبع کربوهیدرات، فیبر و برخی مواد معدنی مانند پتاسیم، منیزیم، مس و منگنز است و ترکیبات آنتی اکسیدانی نیز دارد.
با این حال، نباید برای خرما خواص درمانی یا اثرات «معجزه آسا» قائل شد. مقدار مناسب مصرف آن به مجموع کالری و کربوهیدرات رژیم غذایی هر فرد بستگی دارد.
خرما حاوی فیبر غذایی است و می تواند به تامین بخشی از فیبر مورد نیاز روزانه کمک کند. فیبر با افزایش حجم مدفوع و کمک به حرکت طبیعی محتویات روده، برای سلامت دستگاه گوارش مفید است.
البته مقدار فیبر در انواع مختلف خرما متفاوت است و مصرف خرما به تنهایی نمی تواند جایگزین دریافت متنوع فیبر از سبزیجات، میوه ها، حبوبات و غلات کامل شود.
خرما با وجود شیرینی طبیعی، در مقایسه با بسیاری از خوراکی های شیرین و فرآوری شده، ترکیبات مغذی بیشتری دارد و حاوی فیبر نیز هست. با این حال، این به معنای آن نیست که خرما قند خون را افزایش نمی دهد.
مقدار مصرف، نوع خرما و شرایط متابولیکی فرد همگی اهمیت دارند. افراد مبتلا به دیابت یا کسانی که قند خون خود را کنترل می کنند بهتر است مقدار خرما را در چارچوب کل رژیم غذایی خود در نظر بگیرند.
خرما حاوی ترکیباتی مانند پلی فنول ها، فلاونوئیدها و کاروتنوئیدها است که فعالیت آنتی اکسیدانی دارند. این ترکیبات در کنار سایر مواد غذایی گیاهی می توانند به تامین ترکیبات مفید برای بدن کمک کنند.
اما وجود آنتی اکسیدان در یک ماده غذایی به معنای آن نیست که مصرف آن به تنهایی از سرطان، بیماری قلبی یا بیماری آلزایمر پیشگیری می کند. سلامت بلندمدت بیشتر به الگوی کلی تغذیه، فعالیت بدنی، وزن مناسب، خواب کافی و سایر عوامل سبک زندگی وابسته است.
برخی پژوهش های آزمایشگاهی و حیوانی درباره ترکیبات موجود در خرما، نتایج امیدوارکننده ای درباره التهاب و برخی فرایندهای مرتبط با سلامت مغز نشان داده اند. با این حال، شواهد انسانی برای اینکه بتوان گفت مصرف خرما از آلزایمر یا زوال شناختی پیشگیری می کند، کافی نیست.
بنابراین بهتر است خرما را بخشی از یک رژیم غذایی سالم بدانیم، نه یک ماده غذایی برای پیشگیری یا درمان بیماری های مغزی.
خرما می تواند برای شیرین کردن بعضی غذاها و میان وعده ها جایگزین مناسبی برای شکر افزوده باشد. تفاوت مهم این است که خرما علاوه بر قند طبیعی، مقداری فیبر، مواد معدنی و ترکیبات گیاهی نیز دارد.
با این حال، خرما همچنان حاوی قند و کالری است. بنابراین تبدیل خرما به خمیر و استفاده زیاد از آن به این معنا نیست که می توان بدون محدودیت از آن استفاده کرد.
عدد ثابتی مانند «دو خرما در روز» برای همه افراد وجود ندارد. نیاز غذایی، میزان فعالیت، وزن، الگوی غذایی و وضعیت قند خون تعیین می کنند چه مقدار خرما برای هر فرد مناسب است.
برای یک فرد سالم، چند عدد خرما می تواند بخشی از یک میان وعده متعادل باشد. ترکیب آن با مغزها یا ماست ساده نیز می تواند میان وعده ای سیرکننده تر ایجاد کند.
نکته مهم این است که خرما، با وجود ارزش غذایی مناسب، یک ماده غذایی پرانرژی محسوب می شود و مصرف بیش از نیاز می تواند دریافت کالری و قند را افزایش دهد.
توجه: این مطلب جایگزین توصیه پزشکی یا برنامه غذایی اختصاصی نیست. افراد مبتلا به دیابت، اضافه وزن یا بیماری های متابولیک بهتر است مقدار مصرف خرما را متناسب با شرایط خود و با نظر پزشک یا متخصص تغذیه تنظیم کنند.