احسان قاسمی با ارائه و تحلیل یکی از پژوهشهای بالینی نوآورانه در حوزه توانبخشی بیماران مبتلا به اماس اظهار کرد: بیماری اماس در ایران با شیوعی فزاینده، بهویژه در میان زنان جوان، به یکی از چالشهای جدی سلامت بدل شده است؛ یکی از عوارض ناتوانکننده این بیماری، بیاختیاری ادراری استرسی است که میتواند کیفیت زندگی، سلامت روان و روابط اجتماعی بیماران را بهشدت تحت تأثیر قرار دهد.
به گزارش ایمنا، وی با اشاره به طراحی دقیق مطالعه افزود: در این مطالعه، از نسخههای بومیشده استفاده کردیم که پیشتر در شهرهای مختلف آزمون شده بودند و این موضوع، هم در اجرا و هم در تحلیل دادهها، نقش مهمی ایفا کرد.
در این پژوهش، ۲۸ زن مبتلا به اماس با شرایط مشخص وارد مطالعه شدند؛ از شرایط معیارهای ورود میتوان به سن بین ۱۸ تا ۵۵ سال، نمره ناتوانی کمتر از ۵.۵ در مقیاس EDSS، نداشتن زایمان در شش ماه گذشته و گزارش حداقل یک نوبت بیاختیاری ادراری استرسی در ماه اخیر اشاره کرد.
استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان ادامه داد: گروه آزمون تحت تمرینات تخصصی داینامیک نوروماسکولار استبیلیزیشن (DNS) قرار گرفتند؛ تمریناتی که بر پایه فیزیولوژی روانی-حرکتی رشد کودک و با تأکید بر تنفس دیافراگمی طراحی شدهاند؛ این تمرینات برخلاف تمرینهای ارادی بر فعالسازی ناخودآگاه عضلات مرکزی بدن از طریق اصلاح الگوی تنفس تمرکز دارند و با الهام از مراحل رشد حرکتی نوزادان، از وضعیت دمر تا ایستادن، طراحی شدهاند و هدف آنها ایجاد ثبات در ستون فقرات از طریق هماهنگی عضلات دیافراگم، شکم، کمر و کف لگن است.
قاسمی عنوان کرد: در طول تمرینها مشاهده شد که حتی انقباض عضلات صورت و چشمها میتواند با انقباض همزمان عضلات کف لگن همراه باشد. این ارتباط پیچیده و یکپارچه میان عضلات بدن، در سنتهای حرکتی همچون نماز نیز قابل مشاهده است؛ جایی که وضعیتهای رکوع، سجود و ذکر، بهصورت طبیعی موجب فعالسازی عضلات مرکزی و افزایش ثبات تنه میشود.
وی با اشاره به اینکه تمرینها در سه مرحله طراحی شدند، اضافه کرد: تمرینات طی شش هفته، از سطح ساده تا پیشرفته، به بیماران آموزش داده شد و تمرکز اصلی بر اصلاح الگوی تنفس، فعالسازی عضله دیافراگم و افزایش فشار داخل شکمی برای ایجاد ثبات مرکزی بود.
استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان با اشاره به استقبال مجلات بینالمللی از این پژوهش خاطرنشان کرد: این مطالعه به سه مجله معتبر ارسال شد و در نهایت، مجله تخصصی Multiple Sclerosis and Related Disorders با ضریب تأثیر بالا، آن را پذیرفت و این نخستینبار است که چنین رویکردی در زمینه نورولوژی و بهویژه کنترل ادرار در بیماران اماس در ایران بهصورت علمی بررسی و منتشر میشود.
قاسمی با اشاره به ارزیابی نتایج پژوهش افزود: این مطالعه بر اساس چارچوب ICF سازمان جهانی بهداشت طراحی شد و سه سطح علائم اولیه، محدودیت عملکردی و محدودیت مشارکت اجتماعی را پوشش داد.
وی با بیان اینکه این جامعنگری، پژوهش را از سطح صرف عضلانی فراتر برد و به بررسی تأثیر تمرینات بر کیفیت زندگی بیماران نیز پرداخت، تاکید کرد: اندازهگیریها در چهار بازه زمانی پیش از درمان، سه هفته پس از شروع، پایان هفته ششم و دو ماه پس از پایان درمان انجام شد و این طراحی طولی، امکان بررسی پایداری اثرات مداخله را فراهم کرد و از نظر روششناسی، با استانداردهای روز پژوهشهای بالینی همراستا بود.
معاون گروه آموزشی فیزیوتراپی دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان گفت: پژوهش علمی، نیازمند دقت، صداقت و طراحی مسئولانه است و باید از سطحینگری و تکیه بر ابزارهای نمایشی فاصله بگیریم و بهجای آن، با تکیه بر شواهد، تجربه بالینی و ابزارهای بومیشده، به ارتقای واقعی کیفیت زندگی بیماران کمک کنیم.